Καθ'εξιν αποβολές

 
Καθ' έξιν ή επανειλημμένες αυτόματες αποβολές αποκαλούνται οι επαναλαμβανόμενες συνεχείς αποβολές, τριών ή περισσοτέρων κλινικά αναγνωρισμένων κυήσεων.
Οι καθ' έξιν αποβολές ταξινομούνται σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς.
Ο όρος πρωτοπαθείς αποβολές αναφέρεται σε γυναίκες που έχουν τρεις ή περισσότερες συνεχόμενες αυτόματες αποβολές, με τον ίδιο σύντροφο και καμία κύηση μετά την 20ή εβδομάδα. Η κατάσταση αυτή συναντάται σε μία από 150 κυήσεις και είναι υπεύθυνη για το 6% των εμβρυϊκών απωλειών. Ο όρος δευτεροπαθείς αποβολές αναφέρεται σε γυναίκες που είχαν τρεις αυτόματες αποβολές, με τον ίδιο σύντροφο, μετά την γέννηση ενός παιδιού ή μετά από έναν ενδομήτριο θάνατο. Η κατάσταση αυτή συναντάται σε μία στις 500 κυήσεις και είναι υπεύθυνη για το 1,5% των εμβρυϊκών απωλειών.
Ως πιθανά αίτια των καθ'έξιν αποβολών, διακρίνονται σε ανατομικά, γενετικά αίτια, ορμονικές διαταραχές, ανοσολογικά αίτια, αιματολογικές διαταραχές και λοιμώξεις.
Από όλες τις εγκυμοσύνες, το 15 - 20% καταλήγουν σε αποβολή και το 75% αυτών συμβαίνουν στις πρώτες 12 εβδομάδες της εγκυμοσύνης.

Συχνες αιτίες αποβολών:

  • Γενετικη ανωμαλια: Μία βασική αιτία αποβολών είναι οι διαταραχές στο αναπτυσσόμενο έμβρυο αποτέλεσμα κάποιου γενετικού σφάλματος. Το 50 - 60 % όλων των αποβολών στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης οφείλονται συνήθως σε χρωμοσωματικές ανωμαλίες.
  • Διαταραχές στα επίπεδα των ορμονών: Οι διαταραχές στα επίπεδα των ορμονών είναι δυνατόν να προκαλέσουν αποβολή επειδή το ενδομήτριο δεν αναπτύσσεται κανονικά για να βοηθηθεί η εμφύτευση και η ανάπτυξη του ωαρίου.Γυναίκες με διαταραχή του θυρεοειδή και των επινεφριδίων, όπως και γυναίκες με διαβήτη αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο αποβολής εξαιτίας των ορμονικών διαταραχών. Επιπλέον, τα αυξημένα επίπεδα προλακτίνης είναι δυνατόν να εμποδίσουν την φυσιολογική ανάπτυξη του ενδομητρίου. Ήπια υπερπρολακτιναιμία παρατηρείται συχνά σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
Οι ήπιες καταστάσεις αντιμετωπίζονται με φάρμακα αλλά σε περίπτωση μακροαδενωμάτων είναι αρκετά μεγάλα και συνιστάται η χειρουργική αφαίρεσή τους.

Ανατομικές ανωμαλίες της μήτρας όπως: τα ινομυώματα,είναι δυνατόν να προκαλέσουν αποβολή.Τα ινομυώματα της μήτρας είναι καλοήθεις όγκοι των τοιχωμάτων της μήτρας. Τα ινομυώματα είναι δυνατόν να προκαλέσουν στειρότητα εάν φράζουν τα στόμια των σαλπίγγων ή εάν η θέση τους επηρεάζει τη φυσιολογική λειτουργία του ενδομητρίου. Το πιο συχνο αιτιο είναι τα ινομυώματα, εκείνα της ενδομήτριας κοιλότητας δηλαδή τα υποβλενογόνια. Τα αίτια αυτά στην πλειοψηφία τους μπορούν να αντιμετωπιστούν χειρουργικά (συνήθως με υστεροσκόπηση η λαπαροσκόπηση).

Ανεπάρκεια τραχήλου μητρας: Μία άλλη αιτία αποβολών συνήθως 2ου τριμήνου είναι η ανεπάρκεια του τραχήλου και η αδυναμία του να παραμείνει κλειστός καθώς το αναπτυσσόμενο έμβρυο πιέζει με το βάρος του το έσω τραχηλικό στόμιο. Σε αυτες τις περιπτώσεις χρειάζεται περίδεση.

Λοιμώξεις: Λοιμώξεις όπως η ερυθρά, ο έρπης, τα χλαμύδια, το ureaplasma, cytomegalovirus είναι δυνατόν να οδηγήσουν στην αποβολή. Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες: Οι τοξίνες που μεταδίδονται με τον αέρα είναι επίσης δυνατόν να προκαλέσουν βλάβη στο έμβρυο ή αποβολή, ιδιαίτερα αν η έκθεση σε αυτές είναι συχνή μετά την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.

Ανοσολογικοί παράγοντες: Μία κατηγορία ανοσολογικού παράγοντα που μπορεί να προκαλέσει αποβολή είναι τα αντιφωσφωλιπιδικά αντισώματα (ΑPA). Εξετάσεις αίματος μπορούν να ανιχνεύσουν τη παρουσία αυτών των αντισωμάτων. Αντιπηκτικά φάρμακα όπως η ηπαρίνη, ή η ασπιρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αραίωση της πηκτικότητας του αίματος. Μία άλλη κατηγορία ανοσολογικού παράγοντα που γίνεται αιτία αποβολών αφορά τα αντιπατρικά αντισώματα. Μετά τον έλεγχο, η ανοσοθεραπεία με πατρικά λεμφοκύτταρα πιστεύεται ότι σπανια βοηθάει.
 
Η Ομοιοπαθητική μπορει να βοηθήσει σημαντικά στην πρόληψη αποβολών.