EΙΔΗΣΕΙΣ- ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ-ΝΕΑ ΥΓΕΙΑΣ-ΙΑΤΡΙΚΗΣ
 
Εκτενής ανασκόπηση συνδέει την αϋπνία με αυξημένο κίνδυνο νοσηλείας και εγκεφαλικού επεισοδίου

Μια νέα ανασκόπηση εξέτασε τις συνδέσεις μεταξύ της αϋπνίας και της νευρολογικής, ψυχικής και γενικής υγείας. Οι ερευνητές εντόπισαν συσχετίσεις μεταξύ της αϋπνίας και της νοσηλείας, της άνοιας και της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. Διαπίστωσαν επίσης μια σύνδεση μεταξύ της αϋπνίας και του εγκεφαλικού επεισοδίου, με τα άτομα που πάσχουν από αϋπνία να διατρέχουν 26% υψηλότερο σχετικό κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου. Οι δυσκολίες στον ύπνο μπορούν να επηρεάσουν κάτι περισσότερο από το πόσο ξεκούραστος νιώθει κανείς το πρωί. Αν και το να έχει κανείς περιστασιακά έναν κακό ύπνο δεν είναι ασυνήθιστο, η αϋπνία μπορεί να επηρεάσει πολλούς τομείς της ζωής, συμπεριλαμβανομένης της συγκέντρωσης και της μνήμης. Η υπάρχουσα έρευνα συνδέει την αϋπνία με καταστάσεις όπως οι ψυχιατρικές παθήσεις, ωστόσο ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζει ένα ευρύτερο φάσμα εκβάσεων υγείας παραμένει ασαφής. Αυτό ώθησε μια ευρωπαϊκή ερευνητική ομάδα να εξετάσει πώς η αϋπνία επηρεάζει πολλαπλές πτυχές της υγείας. Η ομάδα εντόπισε διάφορες συσχετίσεις μεταξύ της αϋπνίας και διαφορετικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφαλικού επεισοδίου, αλλά δεν μπόρεσε να τεκμηριώσει ότι η αϋπνία αποτελεί την αιτία αυτών των καταστάσεων. Η ανασκόπηση δημοσιεύεται στο περιοδικό Sleep Medicine Reviews.




Τι είναι η ψωριασική αρθρίτιδα;

Η ψωριασική αρθρίτιδα (ΨΑ) είναι ένας τύπος αρθρίτιδας που προσβάλλει άτομα τα οποία πάσχουν από ψωρίαση ή έχουν οικογενειακό ιστορικό ψωρίασης. Εάν πάσχετε από ΨΑ, θα εμφανίσετε συμπτώματα τόσο αρθρίτιδας όσο και ψωρίασης. Η αρθρίτιδα προκαλεί πόνο και φλεγμονή στις αρθρώσεις και τη γύρω περιοχή. Η ψωρίαση προκαλεί φλεγμονή στο δέρμα. Τα εξανθήματα της ψωρίασης εμφανίζονται ως περιοχές με αλλοιωμένο χρώμα, καλυμμένες από λέπια. Αυτές οι παχιές, φολιδωτές περιοχές ονομάζονται πλάκες. Η πάθηση μπορεί επίσης να αλλάξει την όψη των νυχιών στα χέρια και τα πόδια σας.

Τύποι ψωριασικής αρθρίτιδας
Οι πέντε μορφές ψωριασικής αρθρίτιδας είναι οι εξής:
Ψωριασική αρθρίτιδα με προσβολή των άπω φαλαγγοφαλαγγικών αρθρώσεων: Πρόκειται για αρθρίτιδα στις αρθρώσεις που βρίσκονται κοντά στα άκρα των δακτύλων των χεριών και των ποδιών (φάλαγγες). Είναι ο πιο συχνός τύπος που επηρεάζει τα νύχια των χεριών και των ποδιών. Τα νύχια μπορεί να παρουσιάζουν αλλοίωση στο χρώμα, ξεφλούδισμα ή μικρές κοιλότητες (βοθρία).

Συμμετρική πολυαρθρίτιδα: Η πολυαρθρίτιδα προσβάλλει πέντε ή περισσότερες αρθρώσεις ταυτόχρονα. Αυτός ο τύπος επηρεάζει τις ίδιες αρθρώσεις και στις δύο πλευρές του σώματος – για παράδειγμα, και τα δύο γόνατα ή και τους δύο αγκώνες. Είναι ένας από τους πιο συχνούς τύπους ψωριασικής αρθρίτιδας.

Ασύμμετρη ολιγοαρθρική ψωριασική αρθρίτιδα: Προσβάλλει δύο έως τέσσερις αρθρώσεις, οι οποίες μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικές πλευρές του σώματος (π.χ. ένα γόνατο και ένας αγκώνας). Πρόκειται για μια άλλη πολύ συχνή μορφή ψωριασικής αρθρίτιδας.

Σπονδυλίτιδα: Η σπονδυλίτιδα προκαλεί φλεγμονή και άλλα συμπτώματα στις αρθρώσεις μεταξύ των σπονδύλων της σπονδυλικής στήλης. Μπορεί επίσης να προκαλέσει πόνο στα ισχία και τους ώμους. Ακρωτηριαστική αρθρίτιδα (Arthritis mutilans): Προκαλεί σοβαρά συμπτώματα στα χέρια και τα πόδια. Η φλεγμονή είναι συνήθως τόσο έντονη που οδηγεί σε απώλεια οστικής μάζας. Είναι ο σπανιότερος τύπος.

Συμπτώματα και Αίτια
Παραδείγματα συμπτωμάτων της ψωριασικής αρθρίτιδας, συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων στο δέρμα, τα νύχια και τις αρθρώσεις Η ψωριασική αρθρίτιδα προκαλεί έναν συνδυασμό συμπτωμάτων στο δέρμα και τις αρθρώσεις. Συμπτώματα της ψωριασικής αρθρίτιδας Τα πιο συχνά συμπτώματα της ψωριασικής αρθρίτιδας περιλαμβάνουν: Πόνο στις αρθρώσεις Δυσκαμψία Αποχρωματισμό του δέρματος κοντά στις προσβεβλημένες αρθρώσεις Πόνο ή ευαισθησία στα σημεία όπου οι τένοντες και οι σύνδεσμοι προσφύονται στα οστά, όπως κοντά στον αχίλλειο τένοντα Εξάνθημα ψωρίασης, ειδικά στο τριχωτό της κεφαλής, τους αγκώνες, τα γόνατα και τη μέση (οσφυϊκή χώρα) Συμπτώματα ψωρίασης στα νύχια, όπως αποχρωματισμό ή μικρά βαθουλώματα (στίγματα) στα νύχια των χεριών ή των ποδιών Οίδημα (πρήξιμο) στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών Κόπωση Τα συμπτώματα της ψωριασικής αρθρίτιδας εμφανίζονται και υποχωρούν σε περιόδους που ονομάζονται εξάρσεις. Μπορεί να παρατηρήσετε σημάδια μιας έξαρσης πριν αυτή συμβεί. Ενδέχεται να νιώσετε ήπια συμπτώματα τα οποία επιδεινώνονται πριν εισέλθετε σε φάση έξαρσης. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων μπορεί να ποικίλλει μεταξύ των εξάρσεων. Οι πιο σοβαρές εξάρσεις μπορεί να δυσχεράνουν την κίνηση και τη χρήση των αρθρώσεών σας. Μπορούν επίσης να προκαλέσουν μεγαλύτερες πλάκες ψωρίασης στο δέρμα σας.

Αίτια της ψωριασικής αρθρίτιδας Η ψωριασική αρθρίτιδα είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα. Τα αυτοάνοσα νοσήματα εμφανίζονται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται κατά λάθος σε ιστούς του σώματος, αντί να τους προστατεύει.

Παράγοντες κινδύνου Ενδέχεται να διατρέχετε υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ψωριασικής αρθρίτιδας εάν έχετε ψωρίαση. Περίπου 1 στα 3 άτομα με ψωρίαση αναπτύσσουν επίσης ψωριασική αρθρίτιδα. Τα άτομα που εμφανίζουν ψωριασική αρθρίτιδα συνήθως εκδηλώνουν ψωρίαση κατά την εφηβεία ή στις αρχές της δεκαετίας των 20, αλλά τα συμπτώματα στις αρθρώσεις εμφανίζονται σε μεταγενέστερο στάδιο της ζωής τους. Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας εμφανίζονται συνήθως για πρώτη φορά μεταξύ 30 και 50 ετών.

Επιπλοκές της πάθησης Η ύπαρξη ψωριασικής αρθρίτιδας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης άλλων προβλημάτων υγείας, όπως: Υψηλή αρτηριακή πίεση Υψηλή χοληστερόλη Παχυσαρκία Διαβήτης Κατάθλιψη Αναιμία Μυϊκή αδυναμία Τα συμπτώματα της ψωριασικής αρθρίτιδας μπορεί να καταστήσουν τη χρήση των αρθρώσεών σας δύσκολη ή επώδυνη και αυτό μπορεί να δυσχεράνει τη σωματική δραστηριότητα(Πηγη: Clevelant Clinic Health Library, 2026).
 




Η έκθεση στο φως κατά τη διάρκεια της νύχτας ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακής νόσου

Μια βασική σύσταση των ειδικών για τη βελτίωση του ύπνου είναι να διατηρείτε το δωμάτιό σας σκοτεινό. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο θα κοιμάστε καλύτερα, αλλά ενδέχεται επίσης να προστατεύετε την καρδιά σας. Μελέτη που δημοσιεύθηκε διαδικτυακά στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 στο περιοδικό *European Heart Journal* εντόπισε συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης στο φως κατά τη διάρκεια της νύχτας και του αυξημένου κινδύνου καρδιακής νόσου.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα υγείας για περισσότερους από 11.000 ενήλικες, οι οποίοι δεν έπασχαν από καρδιακή νόσο κατά την έναρξη της μελέτης. Για διάστημα μίας εβδομάδας, οι συμμετέχοντες φορούσαν συσκευές καρπού που κατέγραφαν την κίνηση και το φως του περιβάλλοντος. Περίπου τρία χρόνια αργότερα, υποβλήθηκαν σε καρδιαγγειακή μαγνητική τομογραφία (MRI) — μια εξέταση που μπορεί να εντοπίσει αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς. Σε σύγκριση με άτομα που δεν εκτίθεντο σε φως κατά τη διάρκεια της νύχτας, όσοι παρουσίαζαν τη μεγαλύτερη έκθεση ήταν πιο πιθανό να εμφανίσουν υπερтроφία της αριστερής κοιλίας, δηλαδή πάχυνση του τοιχώματος του κύριου θαλάμου άντλησης της καρδιάς. Επιπλέον, οι καρδιές τους παρουσίαζαν μειωμένη αποδοτικότητα κατά τη συστολή και τη χαλάρωση, ενώ παρατηρήθηκαν και μικρές αλλαγές στο μέγεθος και τη λειτουργία άλλων καρδιακών θαλάμων.

Οι ερευνητές ανέλυσαν επίσης δεδομένα από μια ομάδα περίπου 70.000 ενηλίκων, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για διάστημα οκτώ έως 10 ετών. Σε σύγκριση με άτομα που δεν εκτίθεντο σε φως κατά τη διάρκεια της νύχτας, όσοι παρουσίαζαν τη μεγαλύτερη έκθεση αντιμετώπιζαν 29% υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας, 15% υψηλότερο κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής (μιας διαταραχής του καρδιακού ρυθμού), 24% υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής, 33% υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και 26% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιακή νόσο(Πηγη: Harvard Health , Συντομες Ειδησεις, 2026).

 

Περισσότεροι από 500.000 θάνατοι ετησίως θα μπορούσαν να προληφθούν μέσω της διαχείρισης της αρτηριακής πίεσης.

Ανάλυση δεδομένων από 20 χώρες υποδεικνύει ότι η βελτίωση της προληπτικής φροντίδας για την υπέρταση θα μπορούσε να αποτρέψει περισσότερους από 500.000 θανάτους ετησίως από καρδιαγγειακές παθήσεις. Η βελτιωμένη διαχείριση της χοληστερόλης και του σακχάρου στο αίμα θα μπορούσε επίσης να αποτρέψει συνολικά σχεδόν 650.000 θανάτους ετησίως. Η αύξηση των προληπτικών ελέγχων για τον καρκίνο του παχέος εντέρου θα μπορούσε να αποτρέψει περισσότερους από 200.000 θανάτους ετησίως. Προκαταρκτική έρευνα υποδεικνύει ότι ο αποτελεσματικός έλεγχος της υψηλής αρτηριακής πίεσης (υπέρταση) θα μπορούσε να σώσει περισσότερες από 518.000 ζωές ετησίως.

Το εύρημα αυτό προέκυψε αφού ερευνητές πραγματοποίησαν μια ανάλυση μοντελοποίησης δεδομένων υγείας από 20 χώρες, οι οποίες κατέγραφαν τους περισσότερους θανάτους από μη μεταδοτικά νοσήματα. Τα μη μεταδοτικά νοσήματα αποτελούν την αιτία περίπου τριών στους πέντε θανάτους παγκοσμίως, με τις καρδιαγγειακές παθήσεις να ευθύνονται για περισσότερους από αυτούς τους θανάτους σε σύγκριση με άλλες χρόνιες παθήσεις, όπως ο διαβήτης ή ο καρκίνος. Η ανάλυση είχε ως στόχο να εκτιμήσει πόσες ζωές θα μπορούσαν να σωθούν μέσω της ενίσχυσης της παροχής έξι συγκεκριμένων μορφών προληπτικής ιατρικής: διαχείριση της υψηλής αρτηριακής πίεσης διαχείριση της υψηλής χοληστερόλης ,διαχείριση των υψηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα σε άτομα με διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2, προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του μαστού, προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση, γνωστή και ως υπέρταση, αποτελεί σημαντικό παράγοντα που συμβάλλει στους θανάτους από καρδιαγγειακές παθήσεις παγκοσμίως. Χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία και να στενέψει το εσωτερικό των αρτηριών, καθιστώντας τις ευάλωτες σε απόφραξη. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών παθήσεων, όπως η στεφανιαία νόσος( Πηγη:MedicalNewsToday, 2026).



Διακριτά πρότυπα του μικροβιώματος του εντέρου εντοπίστηκαν σε 5 ομάδες Kαρκίνου καθώς και σε Kαρκίνους πρώιμης έναρξης


Ερευνητές της Mayo Clinic ανακάλυψαν διακριτά πρότυπα στο μικροβίωμα του εντέρου σε ενήλικες ηλικίας 50 ετών και κάτω, οι οποίοι πάσχουν από καρκίνο του παχέος εντέρου ή του μαστού, σε σύγκριση με άτομα που διαγνώστηκαν σε μεγαλύτερη ηλικία. Το εύρημα αυτό αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης ανάλυσης δειγμάτων κοπράνων από 1.364 ασθενείς με διάφορους τύπους καρκίνου, σε διαφορετικά στάδια και υπό διαφορετικές θεραπείες. Μεταξύ των νεότερων ασθενών, όσοι έπασχαν από καρκίνο του παχέος εντέρου παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα γαλακτικού οξέος, καθώς και αυξημένη παρουσία του βακτηρίου Veillonella parvula, το οποίο τρέφεται με γαλακτικό οξύ. Στον καρκίνο του μαστού που εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία, παρατηρήθηκαν μεταβολές σε 64 είδη βακτηρίων, καθώς και χαμηλότερα επίπεδα πρωτογενών χολικών οξέων.

Τα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό “Cell”, προέρχονται από τη μελέτη «Mayo Clinic Cancer Microbiome cohort» — μια έρευνα σε πραγματικές συνθήκες που περιέλαβε ασθενείς με καρκίνο από τις εγκαταστάσεις της Mayo Clinic στην Αριζόνα, τη Φλόριντα και τη Μινεσότα, καλύπτοντας συνολικά 40 πολιτείες των ΗΠΑ. Συλλέχθηκαν δείγματα κοπράνων πριν από την έναρξη νέων θεραπευτικών σχημάτων, τα οποία συσχετίστηκαν με λεπτομερή κλινικά δεδομένα σχετικά με τις παρενέργειες και την έκβαση της νόσου. Τα δείγματα αυτά προσέφεραν μια εικόνα του μικροβιώματος του εντέρου — δηλαδή των τρισεκατομμυρίων μικροοργανισμών που διαβιούν στον πεπτικό σωλήνα. Αρχικά, οι ερευνητές συνέκριναν τους ασθενείς με καρκίνο με 287 άτομα χωρίς καρκίνο, προκειμένου να εντοπίσουν γενικές διαφορές στο μικροβίωμα. Στη συνέχεια, οι συγκρίσεις μεταξύ των διαφόρων τύπων καρκίνου αποκάλυψαν πιο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Αφού ελήφθησαν υπόψη και άλλες παθήσεις, οι ερευνητές εντόπισαν 341 είδη βακτηρίων που σχετίζονται με πέντε κατηγορίες καρκίνου. Σε μία από αυτές τις κατηγορίες, τους νευροενδοκρινικούς όγκους, παρατηρήθηκε εκτεταμένη απώλεια κοινών βακτηρίων του εντέρου που συνδέονται με την καλή υγεία. Στον καρκίνο του ήπατος και των ενδοηπατικών χοληφόρων οδών, εντοπίστηκαν υψηλότερα επίπεδα ορισμένων βακτηρίων, όπως το *Enterococcus faecalis*, ενώ στον καρκίνο του οισοφάγου παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα έξι ειδών, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων βακτηρίων του γένους *Streptococcus*. Επίσης, διαπιστώθηκαν συγκεκριμένες συσχετίσεις στη λεμφοειδή λευχαιμία, το πολλαπλό μυέλωμα και άλλους συναφείς καρκίνους των πλασματοκυττάρων.

Ιδιαίτερα πρότυπα σε καρκίνους που εμφανίζονται σε νεαρή ηλικία

Τα ευρήματα αυτά προκύπτουν σε μια περίοδο κατά την οποία τα ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου και του μαστού αυξάνονται στους νεότερους ενήλικες. Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία (American Cancer Society), η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου αυξάνεται κατά περίπου 3% ετησίως σε ενήλικες ηλικίας 20 έως 49 ετών, ενώ η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού αυξάνεται κατά 1,4% ετησίως σε γυναίκες κάτω των 50 ετών. Το εύρημα σχετικά με τον καρκίνο του παχέος εντέρου εγείρει ερωτήματα για μια πιθανή βιολογική σύνδεση: οι όγκοι μπορούν να παράγουν υψηλά επίπεδα γαλακτικού οξέος, το οποίο το βακτήριο Veillonella parvula χρησιμοποιεί για την ανάπτυξή του. Δεν είναι ακόμη γνωστό εάν αυτή η σχέση παίζει ρόλο στην εμφάνιση της νόσου σε νεαρή ηλικία. Στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού, ένα από τα 64 είδη μικροοργανισμών που παρουσίαζαν διαφορές στους νεότερους ασθενείς ήταν το Clostridium scindens, ένα βακτήριο που εμπλέκεται στον μεταβολισμό των χολικών οξέων και των στεροειδών. Δεν εντοπίστηκαν αντίστοιχες διαφορές στο μικροβίωμα που να σχετίζονται με την ηλικία στον καρκίνο του εγκεφάλου —τον τρίτο τύπο καρκίνου που εξετάστηκε στην ανάλυση για την εμφάνιση της νόσου σε νεαρή ηλικία. Τα ευρήματα για τον καρκίνο του παχέος εντέρου και του μαστού δεν αποδεικνύουν ότι αυτές οι μικροβιακές ή μεταβολικές διαφορές προκαλούν την εμφάνιση της νόσου σε νεαρή ηλικία, αλλά υποδεικνύουν συσχετίσεις που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης.

Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης συγκεκριμένα βακτήρια του εντέρου που συνδέονται με την επιβίωση σε περιπτώσεις καρκίνου του παχέος εντέρου, του ήπατος και των ενδοηπατικών χοληφόρων οδών, καθώς και σε μελάνωμα, καρκίνο των ωοθηκών και καρκίνο του προστάτη. Στον καρκίνο του ήπατος και των ενδοηπατικών χοληφόρων οδών, το βακτήριο Bifidobacterium longum συσχετίστηκε με μεγαλύτερη επιβίωση, ενώ το Blautia A massiliensis με μικρότερη επιβίωση. Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης κατά πόσον το μικροβίωμα του εντέρου πριν από την έναρξη της θεραπείας σχετίζεται με την εμφάνιση διάρροιας κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας —μια παρενέργεια που μπορεί να καταστήσει τη θεραπεία πιο δύσκολα ανεκτή. Μεταξύ των ασθενών που λάμβαναν 5-φθοριοουρακίλη (5-FU) —ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση πολλών τύπων καρκίνου— όσοι εμφάνισαν αργότερα διάρροια παρουσίαζαν χαμηλότερα επίπεδα βακτηριακών γονιδίων ικανών να διασπάσουν το συγκεκριμένο φάρμακο. Μεγάλο μέρος αυτής της λειτουργίας οφειλόταν στο Anaerostipes hadrus, ένα κοινό βακτήριο του εντέρου. Η ίδια συσχέτιση δεν παρατηρήθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν καρβοπλατίνη —ένα άλλο χημειοθεραπευτικό φάρμακο— γεγονός που υποδηλώνει ότι το συγκεκριμένο εύρημα αφορά αποκλειστικά τη θεραπεία με 5-FU.

«Το μικροβίωμα δεν αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα που καθορίζει τον καρκίνο ή την έκβαση της θεραπείας, αλλά είναι ένα υποτιμημένο στοιχείο, το οποίο παραδοσιακά δεν λαμβανόταν υπόψη στις θεραπευτικές προσεγγίσεις», αναφέρει ο κύριος ερευνητής Purna Kashyap, M.B.B.S., γαστρεντερολόγος, διευθυντής του Προγράμματος Μικροβιώματος της Mayo Clinic και κάτοχος της έδρας «Bernard and Edith Waterman» στο Πρόγραμμα Μικροβιωμικής του Κέντρου Εξατομικευμένης Ιατρικής της Mayo Clinic. «Αυτό μας παρέχει μια απόδειξη της βασικής ιδέας (proof of concept) ότι μπορούμε να αρχίσουμε να κατανοούμε γιατί ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν μια συγκεκριμένη παρενέργεια, καθώς και να εντοπίσουμε έναν στόχο πάνω στον οποίο θα μπορούσαμε ενδεχομένως να παρέμβουμε». Στη συνέχεια, οι ερευνητές θα εξετάσουν κατά πόσον μικροβιακά σήματα, ειδικά για τον καρκίνο, διαδραματίζουν αιτιώδη ρόλο στη νόσο, και θα αξιολογήσουν τη δυνατότητα του μικροβιώματος να προβλέπει τις παρενέργειες της θεραπείας σε μεγαλύτερες ομάδες ασθενών(Πηγη: Mayo Clinic, 2026)



 
Οι τάσεις στις εξετάσεις αίματος μπορεί να προβλέψουν τον κίνδυνο Kαρκίνου πριν από μη ειδικά συμπτώματα όπως η ανεξήγητη απώλεια βάρους

Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι η παρακολούθηση των μεταβολών στα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος με την πάροδο του χρόνου —αντί για την εστίαση σε μία μόνο εξέταση— μπορεί να συμβάλει στον έγκαιρο εντοπισμό του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου. Σε άτομα που εμφάνισαν καρκίνο, παρατηρήθηκαν συχνά μεταβολές στις εξετάσεις αίματος 3 έως 5 χρόνια πριν από την εμφάνιση ανεξήγητης απώλειας βάρους. Η προσαρμογή των τάσεων στις εξετάσεις αίματος με βάση την ηλικία και το φύλο βελτίωσε την ακρίβεια, καθώς ορισμένες τάσεις συνδέθηκαν με συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, οι αποκλίσεις στα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος μπορούν να αποτελέσουν έναν από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου. Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή εστιάζει συνήθως στο αν τα αποτελέσματα μεμονωμένων εξετάσεων είναι μη φυσιολογικά σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο στο περιοδικό PLOS Medicine υποδεικνύει ότι η παρακολούθηση των μεταβολών στα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος με την πάροδο του χρόνου ενδέχεται να είναι πιο ωφέλιμη για την αξιολόγηση του κινδύνου καρκίνου, σε σύγκριση με την εξάρτηση αποκλειστικά από τα δεδομένα της πιο πρόσφατης εξέτασης αίματος. Οι ερευνητές μελέτησαν 275.205 ασθενείς που παρουσίασαν ανεξήγητη απώλεια βάρους —έναν πιθανό δείκτη καρκίνου— εκ των οποίων σχεδόν 14.000 διαγνώστηκαν με καρκίνο εντός 6 μηνών. Στόχος τους ήταν να διαπιστώσουν εάν οι τάσεις σε 26 συνήθεις εξετάσεις αίματος θα μπορούσαν να συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου.

«Σε ορισμένες περιπτώσεις, η παρακολούθηση της εξέλιξης των αποτελεσμάτων των εξετάσεων αίματος ενός ασθενούς με την πάροδο του χρόνου θα μπορούσε να προσφέρει επιπλέον αξία», δήλωσε σε δελτίο τύπου ο Pradeep Virdee, ένας εκ των συντακτών της μελέτης. Οι τάσεις στις εξετάσεις αίματος ενδέχεται να υποδεικνύουν την ύπαρξη καρκίνου. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι μεταβολές στις εξετάσεις αίματος με την πάροδο του χρόνου μπορούν να αποτελέσουν ένδειξη κινδύνου για καρκίνο. Εξέτασαν τις τάσεις που καταγράφηκαν 1, 3, 6 και 10 χρόνια πριν οι συμμετέχοντες παρουσιάσουν ανεξήγητη απώλεια βάρους. Διαπίστωσαν ότι, για όσους εμφάνισαν καρκίνο στη συνέχεια, οι μεταβολές στις εξετάσεις αίματος άρχισαν να εμφανίζονται περίπου 3 έως 5 χρόνια πριν από την ανεξήγητη απώλεια βάρους. Οι συντάκτες της μελέτης επισημαίνουν ότι, σε πολλές περιπτώσεις, οι μεταβολές αυτές παρέμεναν εντός των φυσιολογικών ορίων αναφοράς. Στις εξαιρέσεις περιλαμβάνονταν: η αιμοσφαιρίνη και τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε ασθενείς ηλικίας 70 ετών και άνω η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων (ΤΚΕ) το ιξώδες του πλάσματος ο αιματοκρίτης και το εύρος κατανομής ερυθρών αιμοσφαιρίων (RDW) σε ενήλικες ηλικίας 50 ετών και κάτω

Μετά την προσαρμογή των ανωμαλιών και των τάσεων στις εξετάσεις αίματος ως προς το φύλο και την ηλικία, η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) βρέθηκε υψηλότερη σε σύγκριση με τις μη προσαρμοσμένες εκτιμήσεις σε 34 περιπτώσεις. Η υψηλότερη τιμή AUC ήταν 0,82 — μια ισχυρή επίδοση, δεδομένου ότι το 1,0 αντιστοιχεί σε τέλεια διακριτική ικανότητα, ενώ το 0,5 υποδηλώνει έλλειψη διακριτικής ικανότητας. «Δείχνουμε πώς τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος μπορούν να καταστούν ακριβέστερα για την ανίχνευση καρκίνου, εάν συνυπολογιστούν η ηλικία και το φύλο του ασθενούς. Αυτός ο σχετικά απλός υπολογισμός θα μπορούσε εύκολα να πραγματοποιηθεί στο εργαστήριο», δήλωσε στο δελτίο τύπου ο Brian Nicholson, εκ των συντακτών της μελέτης.

Ο Ketan Thanki, MD, πιστοποιημένος χειρουργός παχέος εντέρου και πρωκτού —με εξειδίκευση στις καλοήθεις και κακοήθεις παθήσεις του παχέος εντέρου, του ορθού και του πρωκτού στο MemorialCare Todd Cancer Institute του Long Beach Medical Center στο Long Beach της Καλιφόρνιας— μίλησε στο Medical News Today σχετικά με τα ευρήματα της μελέτης. «Καταρχάς, τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και το φύλο, και όχι απλώς σε σχέση με τις τιμές αναφοράς του εργαστηρίου. Αυτό είναι το κύριο εύρημα. Η ίδια απόκλιση μπορεί να έχει μικρότερη σημασία σε έναν ηλικιωμένο ασθενή σε σύγκριση με έναν νεότερο. Δεύτερον, η απώλεια βάρους σε συνδυασμό με μη φυσιολογικά ευρήματα σε εξετάσεις ρουτίνας αποτελεί σαφή ένδειξη καρκίνου. Το 5% αυτών των ασθενών εμφάνισε καρκίνο εντός 6 μηνών! Πρόκειται για σημαντικό αριθμό ατόμων», ανέφερε ο Thanki, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Τέλος, οι τιμές ενός ασθενούς θα πρέπει να συγκρίνονται με τις δικές του τιμές σε βάθος χρόνου, και όχι απαραίτητα με τις τιμές αναφοράς. Επομένως, κατά τον σχεδιασμό προγραμμάτων για τον εντοπισμό ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, θα πρέπει να εξετάζουμε τη διαχρονική πορεία του κάθε ασθενούς, αντί να εστιάζουμε μόνο σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή στη σύγκριση με τις τιμές αναφοράς», πρόσθεσε. Συγκεκριμένες τάσεις στις εξετάσεις αίματος συνδέονται με συγκεκριμένους τύπους καρκίνου

Οι συντάκτες της μελέτης διαπίστωσαν ότι μεταβολές σε ορισμένες από αυτές, καθώς και σε άλλες εξετάσεις αίματος, συνδέονταν με συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Για παράδειγμα: οι τάσεις στον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων και των ουδετερόφιλων συσχετίστηκαν με τον καρκίνο του πνεύμονα· οι τάσεις στον μέσο όγκο των κυττάρων συσχετίστηκαν με τον καρκίνο του εντέρου και το λέμφωμα· οι τάσεις στον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων, στα επίπεδα της ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης, στον αιματοκρίτη και στον λόγο αιμοπεταλίων προς λεμφοκύτταρα συσχετίστηκαν με τον καρκίνο του προστάτη.

Αν και τα ευρήματα αυτά δεν υποδηλώνουν ότι μεμονωμένες εξετάσεις αίματος μπορούν να διαγνώσουν έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου, δείχνουν ότι οι τάσεις στα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος με την πάροδο του χρόνου ενδέχεται να παρέχουν πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων τύπων καρκίνου. Οι συντάκτες της μελέτης σημείωσαν ότι οι πιο συχνά διαθέσιμες εξετάσεις αίματος αφορούν την αιμοσφαιρίνη, τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων και τα αιμοπετάλια. «Αυτές οι εξετάσεις δεν είναι μόνο ευρέως και εύκολα διαθέσιμες, αλλά αποτελούν και πολύ καλούς δείκτες για φλεγμονώδεις καταστάσεις, απώλεια αίματος και διατροφικές ελλείψεις που ενδέχεται να συνδέονται με τον καρκίνο», εξήγησε ο Thanki. «Πιστεύω ότι, στο πλαίσιο της αναζήτησης δεικτών που είναι ευρέως διαθέσιμοι και εύκολα προσβάσιμοι, θα ήταν χρήσιμο να προστεθούν σε αυτή τη λίστα η CRP (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, ένας πολύ καλός δείκτης φλεγμονής) και η αλβουμίνη (που χρησιμοποιείται συχνά ως δείκτης διατροφικής κατάστασης και οξείας φάσης).» (Πηγη: ΜedicalNewsToday, 2026).

 
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου παρουσιάζει αύξηση στους εφήβους

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου στους εφήβους στις ΗΠΑ βρίσκεται σε άνοδο, σύμφωνα με τους ειδικούς, ενώ μια νέα έκθεση διαπιστώνει ότι, κατά κανόνα, εντοπίζεται στα πιο προχωρημένα και θανατηφόρα στάδιά του. «Ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού (κολοορθικός καρκίνος) γίνεται, δυστυχώς, όλο και πιο συχνός στους εφήβους και τους νεαρούς ενήλικες, και αποτελεί μια διαφορετική νόσο σε σχέση με τον καρκίνο που διαγιγνώσκεται σε μεγαλύτερους ενήλικες», δήλωσε η συντάκτρια της μελέτης, Δρ. Erica Arnold, ερευνήτρια παιδιατρικής χειρουργικής στο Nationwide Children's Hospital στο Κολόμπους του Οχάιο. Όπως ανέφερε, ο καρκίνος του παχέος εντέρου στους εφήβους «είναι συχνά επιθετικός, εμφανίζεται σε προχωρημένο στάδιο και συνδέεται με υψηλά ποσοστά υποτροπής και θνησιμότητας».

Οι δηλώσεις της περιλαμβάνονται σε δελτίο τύπου της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (AAP). Η μελέτη εξέτασε το ιατρικό ιστορικό και την έκβαση της υγείας 84 ασθενών, ηλικίας 21 ετών και κάτω, οι οποίοι διαγνώστηκαν με καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθού σε ένα από τα 34 ιατρικά κέντρα που συμμετείχαν, κατά το διάστημα 2012-2023. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η πλειονότητα των περιπτώσεων (77,4%) αφορούσε καρκίνο του παχέος εντέρου, ενώ το 22,6% αφορούσε καρκίνο του ορθού. Η διάμεση ηλικία κατά τη διάγνωση ήταν τα 16,5 έτη (το 50% των ασθενών ήταν νεότεροι και το 50% μεγαλύτεροι από αυτή την ηλικία). Τα περιστατικά ήταν ελαφρώς συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες. Περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις βρίσκονταν ήδη στο 3ο στάδιο κατά τη διάγνωση.

 
Improved quality of life and prolonged survival with add‑on homeopathic treatment in patients with non‑small cell lung cancer: a prospective, randomized, placebo‑controlled, double‑blind,three‑arm, multicenter study
Βελτιωμένη ποιότητα ζωής και παρατεταμένη επιβίωση με συμπληρωματική ομοιοπαθητική θεραπεία σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα
 
Frass M, Lechleitner P, Gründling C, Gaertner K, Duscheck C, Muchitsch I, Manchanda RK, Burghuber OC. Improved quality of life and prolonged survival with add-on homeopathic treatment in patients with non-small cell lung cancer: a prospective, randomized, placebo-controlled, double-blind, three-arm, multicenter study. Support Care Cancer. 2026 Sep 10;34(10):952. doi: 10.1007/s00520-026-11154-3. PMID: 42720799; PMCID: PMC13562290.

Department of Medicine I, Clinical Division of Oncology,Medical University of Vienna, Vienna, Austria

Department of Medicine, Hospital of Lienz, Lienz, Austria Enns, Austria

Faculty of Health Sciences, Witten/Herdecke University,Witten, Germany

Austrian Chamber of Pharmacists, Department Vienna,

HomResearch, Interdisciplinary Homeopathic Research Group, Vienna, Austria

Received: 12 February 2026 / Accepted: 22 August 2026
© The Author(s) 2026

Abstract
Background Alongside conventional anticancer treatment, add-on homeopathy might help to alleviate adverse effects of conventional therapy.
Aim The aim of this study was to replicate previous studies on the effect of adjunctive homeopathy on quality of life (QoL) and survival in non-small cell lung cancer (NSCLC) patients.
Method In this prospective, randomized, placebo-controlled, double-blind, three-arm multicenter phase III study with quadruple-checked data analysis, we investigated the potential effects of an add-on homeopathic treatment compared to placebo in patients with stage IV NSCLC in terms of QoL. Ninety-eight received either individualized homeopathic medicinal products (HMPs; n = 51) or placebo (n = 47) in a double-blinded fashion. Fifty-two control patients without homeopathic treatment were only observed in terms of their survival rate. The ingredients of the various HMPs were mainly prepared of plant, mineral, or animal origin. The data entry and statistical analysis were subject to an exceptional quadruple-checked data analysis process. The analysis presented in this article was inspired by our earlier report of this trial published in The Oncologist in 2020, which was retracted by that journal in November 2025 after two corrections; a majority of the co-authors disagreed with this decision. The present article is based on the same trial dataset but was deliberately designed to highlight the unique research methodology: design and preparation by a lead statistician, data entry, data clearing and independent statistical evaluation were performed in four mutually independent steps, reporting follows the CONSORT statement, and the interpretation of the findings has been reframed conservatively.
Results Global health status (QoL) was higher in the homeopathy group than in the placebo group after 9 weeks and after 18 weeks (p < 0.001). With the exception of cognitive functioning at 9 weeks and of pain, diarrhea and financial difficulties at 9 weeks, all functional and symptom scales of the EORTC QLQ-C30 favored the homeopathy group (p < 0.001 for the multivariate comparisons), with between-group differences exceeding the threshold of 10 points that is generally regarded as clinically meaningful. Median survival time over the 730-day observation period was 435 days in the homeopathy group,257 days in the placebo group (p = 0.010), and 228 days in the non-randomized control group (p < 0.001); the corresponding Highlights Implications for practice: Add-on homeopathic care could be delivered alongside conventional oncological treatment without observed interference or adverse effects. In this trial, based on a quadruple-checked data analysis, patients allocated to add-on homeopathy reported a better quality of life and showed longer survival than patients allocated to placebo. These observations require independent replication.(Affiliations are given at the time of the study; MF, PL, IM, and OB
retired)
Extended author information available on the last page of the article
Supportive Care in Cancer (2026) 34:952 952 Page 2 of 30 2-year survival rates were 45.1%, 23.4%, and 13.5% (homeopathy vs. placebo p = 0.020; homeopathy vs. control p < 0.001).The difference between the placebo group and the non-randomized control group was not statistically significant (p = 0.154).

Conclusion
In this trial, add-on homeopathy was associated with better quality of life across most functional and symptom domains, with clinically meaningful effect sizes congruently to a previous open study. Survival time was significantly longer in the homeopathy group compared to both the placebo and control groups. Independent replication, ideally within contemporary immuno-oncological treatment regimens is required.

Trials registration ClinicalTrials.gov; No.: NCT01509612; January 7, 2012