Οστεοπόρωση

Εξειδικευμενη Ομοιοπαθητική αγωγή για την Οστεοπόρωση απο τον Δρ Τάσο Βαρθολομαίο

Η ομοιοπαθητική φαρμακολογία περιλαμβάνει πολλά εξειδικευμένα ομοιοπαθητικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης. Η κλινική και ολιστική εφαρμογή της ομοιοπαθητικής στοχεύει τόσο στον ασθενή όσο και στην ίδια την πάθηση, βοηθώντας στη ρύθμιση της οστικής πυκνότητας και στην επιβράδυνση της εξέλιξης των προβλημάτων που σχετίζονται με αυτή.

Τα φάρμακα επιλέγονται εξατομικευμένα, μετά από λεπτομερή λήψη ιστορικού και μελέτη εργαστηριακών εξετάσεων, ώστε να καλύπτουν όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν την οστική υγεία του συγκεκριμένου ατόμου.
Η οστεοπόρωση προκαλείται κυρίως από τη διαταραχή της ισορροπίας ανάμεσα στην παραγωγή νέου οστού και την οστική αποδόμηση, μια διαδικασία που συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Η οστική μάζα αυξάνεται μέχρι περίπου τα 35 χρόνια, όπου φτάνει στο μέγιστο επίπεδο. Από εκεί και μετά αρχίζει σταδιακή απώλεια, η οποία συνεχίζεται με διαφορετικούς ρυθμούς ανάλογα με την ηλικία και άλλους παράγοντες.

Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται συχνά ως διάχυτοι, επίμονοι και ήπιοι πόνοι στην πλάτη ή στη μέση, κυρίως σε γυναίκες άνω των 45 ετών. Πολλές φορές θεωρούνται λανθασμένα ως «ψύξη» και δεν οδηγούν άμεσα σε διάγνωση. Σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζονται οξέα επεισόδια πόνου λόγω μικροκαταγμάτων, ιδιαίτερα στους θωρακικούς σπονδύλους. Ο πόνος μπορεί να επεκτείνεται γύρω από τον θώρακα, δεν υποχωρεί με την κατάκλιση και συνήθως βελτιώνεται μετά από 3–4 εβδομάδες.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η οστεοπόρωση ευθύνεται για σημαντικό ποσοστό οσφυαλγιών σε άτομα άνω των 50 και ακόμη περισσότερο σε άτομα άνω των 75 ετών. Με την εξέλιξη της πάθησης, οι κινήσεις της σπονδυλικής στήλης περιορίζονται και γίνονται επώδυνες.

Σε ηλικιωμένα άτομα παρατηρείται συχνά προοδευτική κύφωση. Πολλές φορές ένας ξαφνικός πόνος στη θωρακική ή οσφυϊκή μοίρα, ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας απλής κίνησης ή άρσης μικρού βάρους, οδηγεί στη διάγνωση, καθώς αποκαλύπτεται συμπιεστικό κάταγμα.

Εκτός από τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης, η οστεοπόρωση ευθύνεται για την πλειονότητα των καταγμάτων του ισχίου, των διατροχαντηρίων καταγμάτων και των καταγμάτων της κερκίδας ή του βραχιονίου. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι συχνές πτώσεις στους ηλικιωμένους, λόγω μειωμένης ισορροπίας και μυϊκής αδυναμίας.

Τα αίτια της οστεοπόρωσης συνδέονται συχνά με την έλλειψη οιστρογόνων στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, οδηγώντας στη μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση. Σε αυτή την περίοδο η απώλεια οστού είναι γρήγορη και έντονη, χωρίς να προλαβαίνει ο οργανισμός να το αναπληρώσει.

Στη γεροντική οστεοπόρωση, που αφορά άνδρες και γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, η απώλεια οστού είναι πιο αργή, αλλά και η διαδικασία αποκατάστασης γίνεται ακόμη πιο αργά, με αποτέλεσμα η οστική μάζα να μειώνεται σταθερά.