Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Παθήσεις και Ομοιοπαθητική

Ποιά είναι η Λογική της Θεραπείας των Χρόνιων Παθήσεων

και πως η κλινικά προσανατολισμένη Ομοιοπαθητική-Ολιστική Ιατρική

ακολουθεί και εφαρμόζει αυτη την Κλασσική  Ιατρική Αντίληψη:

 

Η προσέγγιση της Ομοιοπαθητικής είναι πάντοτε Πληροφορική,δηλαδη το ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνει πληροφορία, γνωστικό υλικό που διδάσκει ,στον Αμυντικό Μηχανισμο,ο οποιος είναι το Εργαλείο του Σώματος με το οποίο συντελουνται όλοι οι Ομοιοστατικοι, ουσιαστικά οι Αυτοθεραπευτικοί Μηχανισμοί.Ο άμεσος στόχος των Αυτοθεραπευτικών Μηχανισμών είναι η αποκατάσταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μια περιοχή του σώματος ή και σε ολόκληρο τον Οργανισμό.

Η αποκατασταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μιά περιοχή ή όργανο του σώματος σημαίνει αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας και της φυσιολογικής δομής,δηλαδη επάνοδο στην Υγεία,στο Restitutio at Integrum,που είναι το κύριο ζητούμενο της Κλασσικής Παθολογίας.

περισσότερα more

Προβλήματα Υγείας

Η   Ομοιοπαθητικη  μπορεί  να βοηθήσει σημαντικά σε προβληματα Υγείας Γυναικών- Ανδρων- Παιδιων και Ηλικιωμενων

στις Γυναικες:

Διαταραχες περιοδου, Χρ Κολπιτιδες/ τραχηλιτιδες, ουρολοιμωξεις, πολυκυστικες ή ανεπαρκεις ωοθήκες,  Υπογονιμότητα

 

στους Ανδρες Xρονια προστατιτιδα, Ουρολοιμωξεις,

προβληματα στυσης και εκσπερματισης,Υπογονιμότητα

 

 

 

στα Παιδια  Αναπτυξιολογικές και Παιδονευρολογικες διαταραχες

   Βρογχικο άσθμα και Αλλεργικές Παθήσεις

 

 

           στους Ηλικιωμενους

  Kινητικές και Νοητικές Δυσλειτουργίες, προβλήματα Κυκλοφορικά-Αγγειακά.

περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική

NΕΑ-ΥΓΕΙΑ

Κέντρο Ομοιοπαθητικής-Ολιστικής Ιατρικής Θεσσαλονίκης

OMOIOΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ

Δρ Τάσος Βαρθολομαίος,ΜD,PhD,MFHom,MHMA

Iατρος- Ομοιοπαθητικός

 

 

Αυξημένος ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού και διαβήτη για τις γυναίκες με πρόβλημα στειρότητας

Οι γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν παιδί λόγω στειρότητας, έχουν 10% αυξημένο κίνδυνο να πεθάνουν πρόωρα από διάφορες αιτίες, 45% αυξημένη πιθανότητα να πεθάνουν ειδικότερα από καρκίνο του μαστού και 70% από διαβήτη. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής έρευνας, που δείχνει ότι η στειρότητα μπορεί να αποτελεί ένδειξη σοβαρότερων προβλημάτων υγείας μιας γυναίκας.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Νάταλι Στεντς του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ», ανέλυσαν στοιχεία 13 ετών για πάνω από 78.000 γυναίκες, από τις οποίες το 14% αδυνατούσαν να κάνουν παιδί μετά από προσπάθειες τουλάχιστον ενός έτους.

Δεν είναι σαφές με ποιό ακριβώς τρόπο συνδέεται η στειρότητα με την πρόωρη θνησιμότητα. Μια πιθανότητα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι οι ορμονικές διαταραχές. Πάντως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, η στειρότητα δεν σχετίζεται με άλλους γυναικολογικούς καρκίνους (ωοθηκών και μήτρας).

«Ένα από τα πράγματα που ξέρουμε, είναι ότι η γέννηση ενός παιδιού κάποια στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας, δρα προστατευτικά για την υγεία της. Όπως έχουν δείξει και άλλες μελέτες σε γυναίκες που δεν έχουν κάνει ποτέ παιδιά, κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακές παθήσεις και καρκίνους» δήλωσε η δρ Στεντς.

Περίπου το 85% των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, ζουν τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση, ενώ το 77% ζουν τουλάχιστον δέκα χρόνια.

Βοηθητικό το κόκκινο κρασί

Στο ίδιο συνέδριο παρουσιάσθηκε μια άλλη μικρή επιστημονική μελέτη σε 135 γυναίκες, που έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σεντ Λούις και η οποία συμπέρανε ότι ένα ποτήρι κόκκινο κρασί τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες μιας γυναίκας να μείνει έγκυος, επειδή φαίνεται να βοηθά να αυξηθεί το απόθεμα των ωαρίων της.

Αν αυτό όντως ισχύει, ουσιαστικά έρχεται σε αντίθεση με τις συστάσεις στις γυναίκες να μην πίνουν καθόλου αλκοόλ, όταν θέλουν να πιάσουν παιδί, επειδή κάτι τέτοιο μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Γι' αυτό, άλλοι ειδικοί δήλωσαν επιφυλακτικοί -με δεδομένο και το μικρό μέγεθος της νέας μελέτης- εωσότου γίνουν μεγαλύτερες έρευνες. Σε κάθε περίπτωση, τόνισαν ότι η ποσότητα κρασιού πρέπει να είναι μικρή.

Οι Αμερικανοί ερευνητές ανακοίνωσαν ότι ενώ το κόκκινο κρασί φαίνεται να βοηθάει, το λευκό κρασί, η μπίρα και τα άλλα αλκοολούχα ποτά δεν σχετίζονται με αυξημένη γονιμότητα. Η ιδιαιτερότητα του κόκκινου κρασιού αποδίδεται κυρίως στην αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική ουσία ρεσβερατρόλη, που υπάρχει άφθονη στο κόκκινο κρασί.

Ζευγάρια που προσπαθούν χωρίς επιτυχία για τουλάχιστον τρία χρόνια να κάνουν παιδί, έχουν στην καλύτερη περίπτωση πιθανότητα 25% να το πετύχουν με φυσικό τρόπο μέσα στην επόμενη χρονιά, με συνέπεια να οδηγούνται συχνά στην επιλογή της εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Διαβήτης τύπου 2: Τα οφέλη της δίαιτας και της άσκησης για τον εγκέφαλο


Ο διαβήτης τύπου 2 επηρεάζει την κυκλοφορία του αίματος, καθώς προκαλεί σκλήρυνση των αιμοφόρων αγγείων και μειώνει την ποσότητα οξυγόνου που κυκλοφορεί στο σώμα.

Η επίπτωση αυτή επηρεάζει και τον εγκέφαλο και κατά συνέπεια τον τρόπο σκέψης και λήψης αποφάσεων.

Τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2 είναι συχνά υπέρβαρα ή παχύσαρκα, κάτι που επίσης έχει επιπτώσεις στη γνωστική λειτουργία.

Οι επιστήμονες εξέτασαν αν παρεμβάσεις, όπως η μείωση των θερμίδων και η σωματική άσκηση, οι οποίες μειώνουν τις επιπτώσεις του διαβήτη στο σώμα, έχουν ανάλογα οφέλη και για τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Οι 310 συμμετέχοντες, ηλικίας 45-76 ετών, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα κατανάλωνε καθημερινά 1200-1800 θερμίδες για να χάσει βάρος. Είχε επίσης στόχο 175 λεπτά σωματικής άσκησης κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, μέσω δραστηριοτήτων όπως  το γρήγορο περπάτημα.

brain blood

Οι ερευνητές έβλεπαν τους εθελοντές μια φορά την εβδομάδα για τους πρώτους έξι μήνες και τρεις φορές το μήνα για τους επόμενους έξι μήνες. Στη συνέχεια, μέχρι και το τέταρτο έτος, τουλάχιστον μία φορά το μήνα ενημερώνονταν τακτικά μέσω τηλεφώνου ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή προσωπικής επαφής. Επίσης, οι εθελοντές ενθαρρύνθηκαν να συμμετέχουν σε μαθήματα ομάδων και σε άλλες δραστηριότητες.

Η δεύτερη ομάδα, η ομάδα ελέγχου, παρακολούθησε μαθήματα υποστήριξης και εκπαίδευσης για τον διαβήτη τύπου 2.

Μετά από περίπου 10 χρόνια το σωματικό βάρος στην ομάδα παρέμβασης είχε μειωθεί κατά 6,2% και στην ομάδα ελέγχου κατά 2,8%.

Σύμφωνα με τις αναφορές των συμμετεχόντων, η μέση δαπάνη θερμίδων μέσω φυσικής δραστηριότητας ήταν 444 θερμίδες την εβδομάδα για την ομάδα παρέμβασης και 1.145 θερμίδες για την ομάδα ελέγχου.

Οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν με μαγνητική τομογραφία. Πρόκειται για μια μη επεμβατική ιατρική εξέταση που χρησιμοποιεί ισχυρό μαγνητικό πεδίο, παλμούς ραδιοσυχνοτήτων και έναν υπολογιστή για την παραγωγή λεπτομερών εικόνων του εγκεφάλου.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι στην ομάδα παρέμβασης υπήρχε μεγαλύτερη ροή αίματος στον εγκέφαλο κατά μέσο όρο 6% σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.

Πηγή: Journal of the American Geriatrics Society.


Η ηλικία απόκτησης παιδιού παράγοντας καρδιαγγειακού κινδύνου

Οι γυναίκες που κάνουν παιδί σε πολύ νεαρή ηλικία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρδιακή νόσο αργότερα, λόγω του στρες που βιώνει το σώμα τους, προειδοποιεί νέα έρευνα.

Η μελέτη δείχνει ότι οι γυναίκες που έγιναν για πρώτη φορά μαμάδες στην εφηβεία ήταν πολύ πιο πιθανό να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και παθήσεων των αιμοφόρων αγγείων.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που απέκτησαν παιδί πριν την ηλικία των 20, σημείωσαν σημαντικά υψηλότερες βαθμολογίες στην κλίμακα Framingham, που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου σε βάθος δεκαετίας.

Αντίθετα, οι γυναίκες που απέκτησαν το πρώτο τους παιδί στα 20 ή αργότερα, διέτρεχαν μικρότερο κίνδυνο σε σύγκριση με τις γυναίκες που δεν απέκτησαν παιδιά.

young mother

Οι ερευνητές μελέτησαν 1.047 γυναίκες που συμμετείχαν σε διεθνή έρευνα το 2012 και κατέγραψαν τις ηλικίες τους όταν γέννησαν για πρώτη φορά. Οι συμμετέχουσες στη μελέτη ήταν μεταξύ 65 και 74 και κατάγονταν από τον Καναδά, την Αλβανία, την Κολομβία και τη Βραζιλία.

Χρησιμοποιώντας την κλίμακα Framingham, οι ερευνητές συνέδεσαν την ηλικία απόκτησης του πρώτου παιδιού με τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων.

Η κλίμακα Framingham υπολογίζει τον κίνδυνο μέσω αλγόριθμου, ο οποίος βασίζεται σε πληροφορίες σχετικά με την ηλικία, το φύλο, την αρτηριακή πίεση, την χοληστερόλη και το ιστορικό καπνίσματος.

Σύμφωνα με την επικεφαλής της μελέτης Δρ Κάθριν Πιρκλ, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Σπουδών Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Χαβάης, «οι έφηβες μητέρες μπορεί να χρειαστεί να είναι πιο προσεκτικές σχετικά με παράγοντες του τρόπου ζωής που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης υγιούς σωματικού βάρους και επαρκούς σωματικής δραστηριότητας».

Ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου είναι μεγαλύτερος για όσες έχουν πρόωρους τοκετούς.  Αυτό οφείλεται στην πρόσθετη ένταση που βιώνει η καρδιά των γυναικών και το σώμα γενικότερα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτός ο τύπος άγχους είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για το σώμα μιας νεαρής γυναίκας.

Παρότι προηγούμενες έρευνες διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες με πολλές εγκυμοσύνες έχουν μεγαλύτερο καρδιαγγειακό κίνδυνο, στη νέα έρευνα ο αριθμός των γεννήσεων δεν επηρεάζει αυτόν τον κίνδυνο.

«Εάν ο τοκετός στην εφηβεία αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, τότε τα ευρήματά μας ενισχύουν την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι τα κορίτσια και οι έφηβοι έχουν επαρκή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και πρόσβαση στην αντισύλληψη για να αποφύγουν την τεκνοποίηση» δήλωσε η Δρ Πιρκλ.

Πηγή: Mail Online

 

Καρκίνος παγκρέατος: Προσοχή στα ύποπτα συμπτώματα

Ένας στους τρεις ενήλικες αγνοεί πιθανά συμπτώματα του καρκίνου του παγκρέατος, προειδοποιεί ο βρετανικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός Pancreatic Cancer UK, με αποτέλεσμα σημαντικές καθυστερήσεις στη διάγνωση και την αντιμετώπιση της νόσου.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στατιστικά, μόλις ένας στους 10 ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος επιβιώνει για περισσότερο από πέντε χρόνια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι περισσότερες διαγνώσεις γίνονται σε προχωρημένο στάδιο, όταν οι θεραπευτικές επιλογές είναι περιορισμένες, επισημαίνει ο οργανισμός.

Δημοσκόπηση που έγινε πρόσφατα σε 4.000 ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ότι η πληροφόρηση του κοινού σχετικά με τα συμπτώματα της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου παρουσιάζει σημαντικά κενά. «Δεν θέλουμε ο κόσμος να πανικοβάλλεται αν εμφανίζει ένα ή περισσότερα συμπτώματα, καθώς θα αποδειχτεί ότι τελικά οι περισσότεροι δεν πάσχουν από καρκίνο του παγκρέατος» αναφέρει ο Άλεξ Φορντ, διευθύνων σύμβουλος του Pancreatic Cancer UK, σύμφωνα με το BBC, προσθέτοντας ωστόσο ότι «είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει ο κόσμος περισσότερα γι’ αυτή την ασθένεια και να απευθύνεται στον γιατρό του αν έχει ανησυχίες».

Όσο νωρίτερα γίνει η διάγνωση, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες ο καρκίνος να είναι εγχειρήσιμος. Η χειρουργική επέμβαση είναι η θεραπεία που σώζει ζωές, επισημαίνει ο Φορντ.

Σύμφωνα με τον οργανισμό Pancreatic Cancer UK, τα πιο κοινά συμπτώματα του καρκίνου του παγκρέατος είναι τα εξής:

- πόνος στο στομάχι και τη μέση

- ανεξήγητη απώλεια βάρους

- δυσπεψία

- αλλαγές στη γαστρεντερική λειτουργία, π.χ. κόπρανα που επιπλέουν

Άλλα πιθανά συμπτώματα είναι επίσης τα εξής:

- απώλεια της όρεξης

- ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος/των ματιών ή φαγούρα στο δέρμα)

- ναυτία και τάση προς έμετο

- δυσκολία κατάποσης

Πηγη: Pancreatic Cancer UK

 

Μη-Hodgkin λεμφώματα: Η συχνότερη αιματολογική κακοήθεια

Τα μη-Hodgkin λεμφώματα (ΜΗΛ) είναι η συχνότερη αιματολογική κακοήθεια στους ενήλικες.

Η επίπτωση της νόσου είναι περίπου 7 περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμού κατ' έτος και αυξάνεται εκθετικά με την αύξηση της ηλικίας. Οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες, σε αναλογία 2:1. Τα ΜΗΛ αποτελούν μια εξαιρετικά ετερογενή ομάδα νεοπλασματικών νοσημάτων του λεμφικού ιστού και προέρχονται είτε από ώριμα Β (85% των περιπτώσεων) ή Τ λεμφοκύτταρα (15% των περιπτώσεων).

Στην τελευταία κατάταξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) περιλαμβάνονται πάνω από 40 ιστολογικοί τύποι ΜΗΛ, οι οποίοι διαφέρουν μεταξύ τους σε επίπεδο ιστολογικών, βιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών. Ανάλογα με την κλινική πορεία τους, τα ΜΗΛ διακρίνονται σε επιθετικά ή υψηλής κακοήθειας και σε βραδέως εξελισσόμενα ή χαμηλής κακοήθειας.

Τα υψηλής κακοήθειας ΜΗΛ χαρακτηρίζονται από έντονη επιθετικότητα και χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης. Ωστόσο, είναι δυνητικά ιάσιμα. Το πιο αντιπροσωπευτικό από αυτά τα λεμφώματα είναι το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα. Από την άλλη μεριά, τα χαμηλής κακοήθειας ΜΗΛ έχουν βραδεία κλινική πορεία, χαρακτηρίζονται από χρόνιες υποτροπές και έχουν λιγότερες πιθανότητες ίασης. Ο πιο συχνός ιστολογικός τύπος χαμηλής κακοήθειας ΜΗΛ είναι το οζώδες λέμφωμα.
Αιτιολογία

Η αιτιολογία των ΜΗΛ δεν είναι γνωστή αλλά ως προδιαθεσικοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί ο ιός Epstein-Barr (που εντοπίζεται στο 10-30% των ΜΗΛ), ο ιός ΗΙV, ο ιός ΗΤLV-Ι, όπως και το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, που συνδέεται με την ανάπτυξη γαστρικών MALT λεμφωμάτων. Επιπλέον, ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς καθώς και ασθενείς με αυτοάνοσες παθήσεις διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΜΗΛ.
Συμπτωματολογία

Η συνηθέστερη κλινική εκδήλωση της νόσου είναι η παρουσία ανώδυνης λεμφαδενοπάθειας. Η προσβολή εξωλεμφικών οργάνων δεν είναι σπάνια και σε αυτές τις περιπτώσεις η συμπτωματολογία προέρχεται κυρίως από το προσβεβλημένο όργανο. Συχνή είναι η παρουσία συστηματικών συμπτωμάτων, τα οποία χαρακτηρίζονται ως Β συμπτωματολογία και περιλαμβάνουν: πυρετό>38oC που δεν οφείλεται σε συνυπάρχουσα λοίμωξη, απώλεια>10% του σωματικού βάρους και νυκτερινές εφιδρώσεις.
Διάγνωση

Η διάγνωση των ΜΗΛ τίθεται ιστολογικώς και θα πρέπει να βασίζεται σε χειρουργική βιοψία λεμφαδένα ή άλλου προσβεβλημένου οργάνου (π.χ. στόμαχος, ήπαρ, πνεύμονας, μυελός των οστών). Η ιστολογική τυποποίηση των ΜΗΛ είναι θεμελιώδης για τη σωστή κλινική διάγνωση και για την επιλογή της πλέον κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής. Μετά τη διάγνωση ο ασθενής θα πρέπει να υποβάλλεται σε πλήρη σταδιοποίηση της νόσου, η οποία γίνεται με αξονικές τομογραφίες, βιοψία μυελού των οστών και PET-CT SCAN και να ταξινομείται με βάση τα προγνωστικά συστήματα ταξινόμησης που εφαρμόζονται.
Διαθέσιμες θεραπείες

Σήμερα οι θεραπείες για τα ΜΗΛ περιλαμβάνουν την τακτική της «αναμονής και παρακολούθησης» για τους ασθενείς με χαμηλής κακοήθειας ΜΗΛ με προχωρημένη ασυμπτωματική νόσο, χημειοθεραπεία, θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα, ακτινοβολία, βιολογικές θεραπείες και μεταμόσχευση μυελού των οστών. Η χρήση του αντι-CD20 μονοκλωνικού αντισώματος (Rituximab) στα Β-ΜΗΛ αποτελεί ένα από τα θεραπευτικά επιτεύματα της τελευταίας εικοσαετίας, που οδήγησε στην αύξηση της επιβίωσης χωρίς νόσο και της ολικής επιβίωσης τόσο στα χαμηλής όσο και στα υψηλής Β-ΜΗΛ. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί νεότερης γενιάς αντι-CD20 μονοκλωνικά αντισώματα (ofatumumab, obinutuzumab) αλλά και αντισώματα έναντι άλλων αντιγόνων (π.χ. αντι-CD22: epratuzumab) που εκφράζονται από τα νεοπλασματικά κύτταρα και τα οποία δοκιμάζονται σε κλινικές μελέτες και αναμένεται να βελτιώσουν περαιτέρω την πρόγνωση των ασθενών με ΜΗΛ.

Παράλληλα με την εξέλιξη στη θεραπευτική αντιμετώπιση του ΜΗΛ με τους προαναφερθέντες παράγοντες, η επιστήμη και η τεχνολογία εξελίσσεται ακόμη περισσότερο με την ανάπτυξη νέων μορφών χορήγησης, όπως για παράδειγμα την υποδόρια χορήγηση, με απώτερο σκοπό τη διευκόλυνση των ασθενών και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.

 Πηγή: Σύλλογος Καρκινοπαθών-Εθελοντών-Φίλων-Ιατρών «Κ.Ε.Φ.Ι.»

 

   
ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ: Παράγοντες Κινδύνου - Πρόληψη - Μέτρηση Οστικής Πυκνότητας


Παράγοντες κινδύνου που επιδέχονται καμία ή ελάχιστη παρέμβαση

~ Ηλικία :

Η οστεοπόρωση μπορεί να προσβάλει ανθρώπους όλων των ηλικιών, αλλά αναμφισβήτητα, με πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες, τους ηλικιωμένους. Όλοι μας χάνουμε οστική μάζα καθώς μεγαλώνουμε, αλλά κάποιοι από εμάς χάνουν περισσότερη και γρηγορότερα. Η οστεοπόρωση δεν θα συμβεί σε όλους τους ηλικιωμένους, αλλά είναι σίγουρα περισσότερο συχνή σε αυτούς.

~ Φύλο :

Περίπου μία στις δύο γυναίκες άνω των 50 ετών θα υποστεί κάταγμα λόγω της οστεοπόρωσης σε κάποια στιγμή της ζωής της. Μάλιστα, η πιθανότητα να υποστεί οστεοπορωτικό κάταγμα στο ισχίο μια γυναίκα είναι ίση-αν όχι μεγαλύτερη- με το σύνολο των πιθανοτήτων να προσβληθεί από καρκίνο του μαστού, ωοθηκών και μήτρας! Οι γυναίκες έχουν ελαφρύτερα και λεπτότερα οστά από τους άνδρες. Πολλές γυναίκες χάνουν οστική μάζα ραγδαία μετά την εμμηνόπαυση.

~ Εμμηνόπαυση :

Στις γυναίκες, οι ορμόνες του φύλου, τα οιστρογόνα, προστατεύουν τα οστά. Για πολλές γυναίκες , η απώλεια οστικής μάζας αυξάνεται μετά την εμμηνόπαυση, όταν τα επίπεδα των οιστρογόνων πέφτουν απότομα. Αν η εμμηνόπαυση επέλθει νωρίς, η πιθανότητα για οστεοπόρωση αυξάνεται. Το ίδιο συμβαίνει όταν η εμμηνόπαυση συμβεί τεχνητά, πχ με χειρουργική αφαίρεση των ωοθηκών, οι οποίες παράγουν και το μεγαλύτερο ποσοστό των οιστρογόνων. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να απευθυνθείτε στον ιατρό σας ώστε να προστατεύσετε την υγεία των οστών σας.

~ Οικογενειακό ιστορικό :

Έρευνες έδειξαν ότι η κληρονομικότητα και το γενετικό υπόβαθρο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην οστεοπόρωση και τα κατάγματα που προκαλεί. Αν κάποιος από τους γονείς σας έχει οστεοπόρωση ή ιστορικό κατάγματος, η πιθανότητα να συμβεί και σε σας το ίδιο είναι μεγαλύτερη. Το ίδιο ισχύει αν οι γονείς σας έχουν χάσει ύψος ή έχουν κύφωση, που είναι σοβαρές ενδείξεις για οστεοπόρωση.

~ Χαμηλό βάρος σώματος/ Μικρό βάρος και αδύνατος σωματότυπος :

Άνδρες και γυναίκες με μικρά οστά έχουν υψηλότερη πιθανότητα να εκδηλώσουν οστεοπόρωση από μεγαλόσωμους ανθρώπους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι βαρύτεροι και μεγαλόσωμοι άνθρωποι βρίσκονται στο απυρόβλητο...

~ Κατάγματα και απώλεια αναστήματος :

Άνθρωποι που έχουν υποστεί κατάγματα κατά την ενήλικη ζωή τους είναι πιθανό να έχουν ήδη προσβληθεί από τη νόσο και να μην το γνωρίζουν. Τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης μπορούν να συμβούν χωρίς την εμφάνιση σοβαρού πόνου. Μπορούν να προκαλέσουν όμως απώλεια ύψους ή ακόμα και κύρτωση της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται κύφωση (η γνωστή «καμπούρα»). Τα κατάγματα των σπονδύλων συχνά δεν γίνονται αντιληπτά, παρά μόνο όταν υπάρξει απώλεια κάποιων εκατοστών ύψους!

Παράγοντες κινδύνου που επιδέχονται παρέμβαση και καθημερινές συνήθειες που επηρεάζουν την υγεία των οστών

~ Διατροφή φτωχή σε Ασβέστιο και Βιταμίνη D :

Το ασβέστιο είναι ένα μέταλλο που αποτελεί δομικό στοιχείο των οστών και είναι πολύ σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας τους.

Η βιταμίνη D δίνει τη δυνατότητα στον οργανισμό σας να χρησιμοποιεί το ασβέστιο. Αν δεν προσλαμβάνετε ικανές ποσότητες με την τροφή από τη βιταμίνη αυτή ή αν ο οργανισμός σας δεν μπορεί να την απορροφήσει σωστά, τότε ο κίνδυνος για οστεοπόρωση αυξάνεται.

Σύμφωνα με τις διεθνείς επιστημονικές οδηγίες..

Ενήλικες κάτω των 50 ετών χρειάζονται στη διατροφή τους 1000mg ( δηλ