Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΣΘΕΝΩΝ

Περιγράφονται  ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ με σοβαρά  ή σύνθετα χρόνια προβλήματα υγείας , οι οποιες αντιμετωπίσθηκαν με επιτυχία με Ομοιοπαθητική στην "Ομοιοπαθητική Φροντίδα Υγείας" 

περισσότερα more

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ομοιοπαθητική Συνέντευξη

Πριν την Ομοιοπαθητική Συνέντευξη

Κλείνετε το ραντεβού σας τηλεφωνικά ή μεσω email  για  συγκεκριμενη μέρα και ωρα, κατά τροπο που η συνεντευξη να γίνεται με την απαραιτητη άνεση χρόνου .Μπορειτε να στειλετε με email πριν το ραντεβου μια συνοψη των προβληματων υγείας που αντιμετωπίζετε και των θεραπειων που εχετε κανει ή κανετε ήδη

Στη διάρκεια της  Ομοιοπαθητικής Συνέντευξης

Γίνεται μια διεξοδική συζητηση και αποτυπωση των προβλημάτων και διαταραχων της Υγείας σας και των παθήσεων,ανασκοπηση προηγούμενων εργαστηριακών εξετάσεων ,θεραπειων και των πλέον σημαντικών δεδομένων απο το ατομικό  ιστορικό

περισσότερα more

SKYPE Συνεντεύξεις

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ και μέσω Skype

 

περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
ΠΑΘΗΣΕΙΣ /

XOΛΗΣΤΕΡΙΝΗ-ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Eξειδικευμένες Ομοιοπαθητικές Συνθέσεις του Δρ Τάσου Βαρθολομαίου για την Χοληστερινη-Τριγλυκερίδια-HDL-LDL- α-Λιποπρωτεϊνη

 

Υπέρταση- Υψηλη χοληστερίνη-Κιρσοί

Άνδρας 50 ετων,με υψηλή τιμη τριγλυκεριδιων και χοληστερίνης.Μια φορα του βρηκανε «μια πετρα σαν μιση φακη στην κυστη ,η οποία επεσε».Πριν 10 ετη εκανε επεμβαση βουβωνοκηλης δεξια.Την ανοιξη εχει αλλεργια με καταρροη ,μπουκωμα,φαγουρα και κοκκινα ματια.Πριν ένα ετος «πρηστηκε το αριστερο ποδι και μαυρισε»,βρηκε ο γιατρος κιρσούς.Είχε μυρμυκίες πριν 15 ετη και στα 2 ποδια και τις «έκαψε» με κρυοπηξια.Ποικιλοχρους πυτυριαση στηθους και πλατης(αυχενας και στηθος μπροστα),η οποία συνηθως εμφανιζεται μετα το καλοκαιρι, περιπου τον οκτωβριο.

Υπερηχογραφημα ανω –κατω κοιλιας:Ηπαρ :οριακο σε μεγεθος και αυξημενης ηχογενειας ως επι λιπωδους διηθησεως,επι του εδαφους της οποιας δεν αναδεικνυεται εστιακη αλλοιωση.Bατες με ορθοδρομη ροη ελεγχονται η πυλαια και οι ηπατικες φλεβες.Δεν σημειουται διαταση των ενδοηπατικων η εξωηπατικων χοληφορων.Η χοληδοχος κυστη απεικονιζεται με φυσιολογικο παχος τοιχωματος.Εντος αυτης αναδεικνυεται χοληστερινικος πολυποδας διαμετρου 6 χιλ περιπου.Νεφροι: με φυσιολογικο μεγεθος ,παχος φλοιου και ηχογενεια.Δεν ελεγχεται διαταση των πυελοκαλυκικων τους συστηματων.Δεν ελεγχεται παρουσια λιθων μεγαλυτερων των 3mm αμφιτεροπλευρα. Παρατηρειται φλοιωδης κυστη στους νεφρους άμφω,αριστερα εχει διαμετρο 2,1 εκ και δεξια εχει διαμετρο 1,7 εκατ περιπου.Παγκρεας:τμημα του σωματος με φυσιολογικο μεγεθος και ομοιογενη ηχοδομη.Σπληνας:με φυσιολογικο μεγεθος και ηχογενεια του παρεγχυματος.Ουροδοχος κυστη:επιμελως πληρωθεισα  με φυσιολογικο παχος τοιχωματος,δεν ελεγχεται τοιχωματικη αλλοιωση η λιθιασικο περιεχομενο εντος αυτης.Προστατης οριακα αυξημενου μεγεθους(ογκος 31,8cc)με ηχητικη ανομοιογενεια του παρεγχυματος και παρουσια αποτιτανωσεων εντος αυτου.Συνισταται συσχετιση με PSA.

Αιματολογικες εξετασεις:Ερυθρα 51,αιμοσφαιρινη  15,αιματοκριτης 44,6,αιμοπεταλια 257,λευκα 7,1,Σακχαρο 98,ουρια 45(10-50),ουρικο οξυ 6,5(3,5-7),SGOT  40(5-38)SGPT 53(5-43),Χοληστερινη 222,Υψηλης πυκνοτητας λιποπρωτεινη 44(επιθυμητη τιμη >40),χαμηλης πυκνοτητας λιποπρωτεινη 145(επιθυμητη τιμη <100), Τριγλυκεριδια 166(<150),Ειδικο προστατικο αντιγονο(PSA)0,9(>των 40 ετων <4,0),dηλ εχουμε οριακες τιμες  σε  τριγλυκεριδια,χαμηλης πυκνοτητας λιποπρωτεινη,ουρια,ουρικο οξυ,ενώ και η αρτηριακή πιεση είναι 14.5 με 10. 

Ατομο ηπιο που συγκρατει τα νευρα του που ειτε περνανε μετα από καποιον καιρο η κανει σπανια εκρηξεις.Αρκετες φορες κραταει τον θυμο του.Ειναι ευγενικος,τον ενδιαφερει η γνωμη των αλλων,.Του αρεσει ο μεσημεριανος υπνος  αλλα εχει χρονια να κοιμηθει,λογω της δουλειας. Κοιμαται 6-8 ωρες αλλα αισθανεται ότι δεν χορταινει τον υπνο.  Καλυτερεύει με τον καθαρο αερα.Ειναι πολυ ευθικτος στο μαλλωμα και στεναχωριεται. Δεν είναι παντα αισιοδοξος, βλεπει το ποτηρι μισοαδειο και όχι μισογεματο για το φοβο μηπως συμβει το ασχημο,είναι λιγο ευχαριστημενος από την ζωη,παντα κραταει επιφυλακτικοτητα για ολους και για όλα,δεν ικανοποιειται ευκολα,εχει χαρα μονο λιγες φορες για ασημαντα πραγματα,θελει να βγαινει γιατι του κανει .Νιωθει ότι αυτοκαταπιεζεται αλλα και ότι θα ηθελε να κανει πραγματα,που δεν τα κανει.Είναι των «πρεπει» σε μεγαλο βαθμο γιαυτο πιεζεται αλλα δεν μπορει να κανει αλλιως.

Mε αναλογη ομοιοπαθητική αγωγή τα προβλήματα υγείας του αποκαταστάθηκαν.

 

 

 

 

 

 

Λεκιθίνη

      Η λεκιθίνη αποτελείται από φωσφατιδυλ-χολίνες, μια ομάδα φωσφολιπιδίων. Εντούτοις, ο όρος λεκιθίνη συνήθως περιλαμβάνει μια μεγαλύτερη ομάδα ουσιών, δηλαδή φωσφατιδυλ-χολίνες, φωσφατιδυλ-ινοσιτόλη, φωσφατιδυλ-αιθανολαμίνη, φωσφατιδυλ-σερίνη, ελεύθερα λιπαρά οξέα, ινοσιτόλη. Η λεκιθίνη είναι μία πολύ σημαντική πηγή χολίνης, απαραίτητης για τον σχηματισμό ακετυλοχολίνης. Οι φωσφατιδυλ-χολίνες αποτελούν δομικό υλικό για τη σύνθεση της κυτταρικής μεμβράνης  και για την σύνθεση της χολής. Η λεκιθίνη προάγει την αποβολή στεροειδών ουσιών μέσω των κοπράνων. Αυτό μπορεί να ελαττώσει την απορρόφηση της διαιτητικής χοληστερίνης στο έντερο, ενώ παράλληλα παρεμποδίζει την επαναρρόφηση της ενδογενώς σχηματιζόμενης  χοληστερίνης στο αίμα. Χρησιμοποιείται σε υπερλιπιδαιμίες με καλά αποτελέσματα, αλλά απαιτούνται υψηλές δόσεις. Επίσης σε λιθιασική διάθεση των χοληφόρων, στην ενίσχυση των νοητικών δυνάμεων των ηλικιωμένων, στη νόσο του Parkinson και στην  Κατά  Πλάκας Σκλήρυνση.

 

 Γαλακτοβακτηρίδια

     ΄Εχουν κοινή ιδιότητα να μετατρέπουν τα σάκχαρα σε γαλακτικό οξύ. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus bulgaricus, Streptococcus thermophilus, Bifidobacterium bifidum. Βρίσκονται κυρίως στο έντερο, το δέρμα και τον κόλπο. Ο ρόλος τους είναι να παρεμποδίζουν την ανάπτυξη παθογόνων βακτηριδίων μέσω της παραγωγής γαλακτικού οξέος και αντιβιοτικών ουσιών όπως ασιντοφυλλίνη, βουλγαρικίνη, κ.ά. Είναι χρήσιμα για την πρόληψη και αγωγή της εντερικής δυσβίωσης, για την πρόληψη γαστρεντερικών διαταραχών σε ταξίδια, στη δυσκοιλιότητα, στη δυσανεξία στην λακτόζη, σε κολπικές λοιμώξεις από μύκητες, τριχομονάδες, κ.ά., κατά και μετά από θεραπεία με αντιβιοτικά, για την στήριξη του ανοσοποιητικού και στη διάρκεια θεραπείας με στεροειδή και αντισυλλητικά.

 

 Θειική γλυκοζαμίνη

      Φυσιολογικά βρίσκεται στον συνδετικό ιστό, στα οστά και στους  χόνδρους. Διεγείρει τη λειτουργία των οστεοβλαστών και  χονδροβλαστών  και προάγει τη σύνθεση γλυκοζαμινογλυκανών, διασφαλίζοντας την ακεραιότητα των πιο πάνω δομών. Οι σπουδιαότερες  γλυκοζαμινογλυκάνες  που σχηματίζονται από αυτήν είναι το υαλουρονικό οξύ, η θειική χονδροϊτίνη, η ηπαρίνη. Επίσης διατηρεί σε φυσιολογική κατάσταση το αρθρικό υγρό. Η θειική μορφή της γλυκοζαμίνης προτιμάται, γιατί το θείο βοηθάει στην αφομοίωσή της. Χρησιμοποιείται κυρίως στην πρόληψη και θεραπεία των παθήσεων των αρθρώσεων, ιδιαίτερα της οστεοαρθρίτιδας, αλλά και μετά από χειρουργικές επεμβάσεις και τραυματισμούς για ενίσχυση των επανορθωτικών μηχανισμών και για την προστασία της ακεραιότητας του εντερικού βλεννογόνου στη νόσο του Crohn  και την ελκώδη κολίτιδα. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 500 mg.

 

 Ιχθυέλαια

      Προέρχονται  από τη σάρκα ή το ήπαρ ορισμένων ψαριών. Η αξία τους βρίσκεται στα περιεχόμενα EPA (εικοσιπεντανοϊκό οξύ) και DHA (δοκοσαεξανοϊκό οξύ), δηλαδή ω-3 λιπαρά οξέα, που μετατρέπονται στο σώμα στη σειρά 3 των προσταγλανδίνων. Τα ιχθυέλαια αυτά έχουν αξιόλογη ευεργετική δράση στο κυκλοφορικό, αποκαθιστώντας την ισορρροπία των λιπιδίων στο αίμα, ελαττώνοντας τον κίνδυνο θρομβώσεως, ελαττώνοντας την ευερεθιστότητα του μυοκαρδίου. Επίσης είναι χρήσιμο να καταναλώνονται σε μικρές δόσεις στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, γιατί φαίνεται ότι είναι χρήσιμα στη διάπλαση του νευρικού συστήματος. Παράλληλα βελτιώνουν τα συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, αλλά και άλλων μορφών αρθρίτιδων.

 

Ελαιο νυχτολούλουδου (Evening Primrose Oil)

Είναι πλούσιο σε ω-6 λιπαρά οξέα, κυρίως γ-λινολενικό οξύ (GLA), πού μετατρέπεται στο σώμα σε προσταγλανδίνη  EI. Η  συνήθης δίαιτα περιέχει αρκετό λινολεϊκό οξύ, που είναι η προδρομική ουσία του  GLA, αλλά η μετατροπή του σε προσταγλανδίνη μπορεί  εύκολα να μπλοκαριστεί από  ιούς, καρκινογόνες ουσίες, χοληστερόλη, κεκορεσμένα λιπαρά οξέα, αλκοόλη, ανεπαρκή έκκριση ινσουλίνης, υπερβολικό διαιτητικό α-λινολενικό οξύ, ακτινοβολία και στη γήρανση.  Γι’ αυτό τον λόγο η επάρκεια GLA στο διαιτολόγιο μπορεί να είναι πολύ αξιόλογη, γιατί αντισταθμίζει αυτούς  τους πιθανούς αναχαιτιστικούς παράγοντες στην σύνθεση προσταγλανδίνης ΕΙ. Το έλαιο έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στο προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο, ίσως μέσω ελέγχου των επιπέδων προλακτίνης. Η ευεργετική δράση αφορά τόσο την ψυχολογική  κατάσταση, δεδομένου ότι βελτιώνει την ευερεθιστότητα και την κατάθλιψη, όσο και φυσικά συμπτώματα, κυρίως τα οιδήματα. Επίσης φαίνεται ότι το έλαιο είναι  χρήσιμο στην πρόληψη και  την παρακολούθηση της ινώδους μαστοπάθειας (μαζικής δυσπλασίας), στη ρύθμιση των λιπιδίων του αίματος, στην πρόληψη των θρομβώσεων και στην πρόληψη και θεραπεία της υπέρτασης. Με επιτυχία έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του ατοπικού εκζέματος σε ενήλικους και σε παιδιά. Χρήσιμο φαίνεται στην αντιμετώπιση της κατά  πλάκας σκλήρυνσης και στη θεραπευτική της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μόνο του ή σε συνδυασμό με ειδικό ιχθυέλαιο. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 1000-2000 mg.

Πεπτικά ένζυμα

Τα ένζυμα αυτά φυσιολογικά παράγονται σε επαρκή ποσά. Όμως στο γήρας και σε αρκετές χρόνιες παθήσεις ή μετά από επεμβάσεις, η παραγωγή τους είναι ανεπαρκής, με την απόλυτη ή σχετική έννοια, και η συμπληρωματική χρήση επιβεβλημένη. Τα χορηγούμενα σκευάσματα περιέχουν σε διάφορους συνδυασμούς αμυλάση, λιπάση, υδροχλωρική μπεταϊνη, αλλά και άλλα ένζυμα όπως παπαϊνη και βρωμελαϊνη. Ειδική κατηγορία είναι τα σκευάσματα που περιέχουν αποκλειστικά λακτάση για πάσχοντες από δυσανεξία στη λακτόζη. Η χορήγησή τους δεν έχει μόνον τη λογική της υποβοήθησης αυτής καθ’ εαυτής της πέψης, αλλά και της παρέμβασης σε παραμέτρους σχετικές με την εντερική δυσβίωση και τις τροφικές αλλεργίες.

 

Συνένζυμο Q10

Tο συνένζυμο  λειτουργεί σε ένα πολύ θεμελιώδες επίπεδο ως φορέας στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων στη  διαδικασία σχηματισμού  ΑΤΡ . ΄Εχει δείξει ευεργετική δράση σε καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως καρδιακή ανεπάρκεια, νόσο των στεφανιαίων, ρευματικές  βαλβιδοπάθειες και διαταραχές ρυθμού, σε χρόνια ουλίτιδα και περιοδοντίτιδα, σε ορισμένες μορφές παχυσαρκίας, σε διαταραχές αιματώσεως. Παράλληλα φαίνεται  χρήσιμο στην αεροβική άσκηση , στο σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, αλλά και σε καταπονημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

 

Αντιοξειδωτικοί συνδυασμοί

      Συνήθως υπάρχουν συνδυασμοί βιταμινών Ε, C, β-καροτίνης, ψευδαργύρου, μαγγανίου, χαλκού, σεληνίου.

 

Μεταλλικά στοιχεία - ιχνοστοιχεία

      Τα σκευάσματα συνήθως περιέχουν ψευδάργυρο, ιώδιο, μαγγάνιο, χαλκό, μολυβδαίνιο, χρώμιο, σελήνιο, βανάδιο. Αρκετές φορές συνυπάρχει ασβέστιο σίδηρος, μαγνήσιο, κ.ά.

Ασβέστιο. Η έλλειψή του σχετίζεται με την οστεοπόρωση, με νευροφυσιολογικές διαταραχές (ευερεθιστότητα, μυϊκοί σπασμοί, αϋπνία) και με ορισμένες αλλεργίες. Ιδιαίτερα  μεγαλη είναι η αξία του στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, στις εγκυμονούσες και θηλάζουσες, στους χορτοφάγους, αλλά και σε αυτούς που κάνουν κατάχρηση αλατιού και αντιόξινων σκευασμάτων, που περιέχουν αλουμίνιο. Κίνδυνος νεφρολιθίασης από υπερβολική δοσολογία υφίσταται μόνον σε ορισμένες διαταραχές του μεταβολισμού του ασβεστίου. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 800-100 mg. Η καλή αφομοίωση βέβαια του ασβεστίου, προϋποθέτει επάρκεια βιταμίνης D. Τα συμπληρώματα ασβεστίου πρέπει να αποφεύγονται σε υπερασβεσταιμία, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και νεφρολιθίαση. Οι υπερτασικοί θα πρέπει να ελέγχουν τακτικά την πίεσή τους όταν χρησιμοποιούν συμπληρώματα ασβεστίου. Επίσης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ορισμένα διουρητικά, ιδιαίτερα οι θειαζίδες, μπορούν να αυξήσουν το ασβέστιο στο αίμα, ενώ σε χορήγηση τετρακυκλίνων θα πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση με συμπληρώματα ασβεστίου.

 

Χαλκός.  Στον οργανισμό μετέχει σε αντιοξειδωτικές λειτουργίες, μετέχοντας σε ένζυμα, όπως στην υπεροξειδική δισμουτάση (S.O.D), που προστατεύει τα κύτταρα από πλεονάζουσες ελεύθερες ρίζες και υπεροξείδια.  Ο χαλκός επίσης είναι συστατικό της κερουλοπλασμίνης, πρωτεϊνης του πλάσματος που μετέχει στη ρύθμιση της ερυθροποίησης και του επιπέδου ορισμένων ορμονών και παίζει ρόλο στη σύνθεση της μελανίνης και στην οξείδωση των λιπαρών οξέων. Σε έλλειψη χαλκού αυξάνει ο κίνδυνος ασθενειών του κυκλοφορικού, ιδιαίτερα αν συνυπάρχει έλλειψη σελήνιου, πιθανόν λόγω περιορισμού της δραστηριότητας των ενζύμων γλουταθιόνη, περοξειδάση και υπεροξειδική δισμουτάση. Επίσης αυξάνει ο κίνδυνος αναιμιών, παθήσεων των οστών και του νευρικού συστήματος, τριχόπτωσης και καθυστέρησης της ανάπτυξης των παιδιών, Πρόνοια πρέπει να λαμβάνεται σε χορήγηση υψηλών δόσεων ψευδαργύρου, καθόσον αυτές εξαντλούν τα αποθέματα χαλκού. Ο χαλκός γίνεται ιδιαίτερα απαραίτητος στον σύνδρομο Menke (γενετική νόσος χαρακτηριζόμενη από δυσχέρεια απορρόφησης χαλκού). Τροφές πλούσιες σε χαλκό είναι το συκώτι τα οστρακοειδή, οι ελιές.

 

Χρώμιο. Παίζει σημαντικό ρόλο στον μεταβολισμό της γλυκόζης και των λιπιδίων του αίματος, δεδομένου ότι διευκολύνει τη δράση της ινσουλίνης μέσω οργανικού συμπλέγματος στο οποίο μετέχει και το οποίο ονομάζεται «παράγων ανοχής στη γλυκόζη».΄Ενδεια χρωμίου παρατηρείται σε υπερλιπιδαιμίες και σε ανεπαρκή ανοχή στη γλυκόζη, δηλαδή σε συνθήκες που προδιαθέτουν για σακχαρώδη διαβήτη. Χρησιμοποιείται στην αγωγή για τον έλεγχο της χοληστερίνης και της HDL, στην εξισορρόπηση της γλυκόζης του αίματος, αλλά και για την αύξηση της μυϊκής μάζας σε αθλητές. Σε ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη τα συμπληρώματα χρωμίου χρησιμοποιούνται με στενή παρακολούθηση, για να περιορισθεί το ενδεχόμενο υπογλυκαιμιών. Τροφές πλούσιες σε χρώμιο είναι ο κρόκος του αυγού, η μελάσα, η μαγιά της μπίρας, ο χυμός σταφυλιού και το ψωμί ολικής άλεσης. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 50-100 μg.

 

Ιώδιο. Αποτελεί κεντρικό συστατικό των θυρεοειδικών ορμονών και έτσι είναι πολύτιμο στην υπολειτουργία του θυρεοειδούς, που είναι σήμερα ιδιαίτερα διαδεδομένη. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 150-200 μg. Προσοχή χρειάζεται στη χορήγηση συμπληρωμάτων με ιώδιο στην εγκυμοσύνη δεδομένου ότι το έμβρυο πιο εύκολα μπορεί να παρουσιάσει υπερθυρεοειδισμό σε σχέση με τη μητέρα. Τροφές πλούσιες σε ιώδιο είναι το ωκεάνιο φύκι, ο μπακαλιάρος, ο σολομός.

 

Σίδηρος. Εκτός από τη χρήση του σε αναιμίες, είναι απαραίτητο στις εγκύους, τους χορτοφάγους, τους εφήβους , τους αθλητές και τους ηλικιωμένους. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 15mg. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη ότι μερικά φάρμακα ελαττώνουν τη βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου, όπως οι τετρακυκλίνες, η πενικιλλαμίνη, τα λέβο-ντόπα και μεθυλ-ντόπα, όπως συμβαίνει και με κάποια συστατικά τροφών όπως το φυτικό οξύ (σε τροφές με πολλές ίνες) και το οξαλικό οξύ (όπως στο σπανάκι και τη σοκολάτα). Επίσης η απορρόφησή του διευκολύνεται σημαντικά από τη βιταμίνη C , ορισμένες βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ενώ ο μεταβολισμός του εξαρτάται σημαντικά από το μολυβδαίνιο.

 

Μαγγάνιο. Συμβάλλει στην ακεραιότητα της δομής των οστών, στη σύνθεση βλεννοπολυσακχαριτών, στη σύνθεση ορμονών, στη γλυκογονογένεση στο ήπαρ και στη δραστηριοποίηση λεμφοκυττάρων. Χρησιμοποιείται στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού, Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 15 mg. Τροφές πλούσιες σε μαγγάνιο είναι το ψωμί ολικής άλεσης, το φύτρο σιταριού, τα αβοκάντο και οι ξηροί καρποί.

 

Μαγνήσιο. Συμμετέχει στη σύνθεση του RNA και τον αναδιπλασιασμό του DNA και στη λειτουργία νεύρων και μυών. Η έλλειψή του είναι αρκετά συχνή στον δυτικό κόσμο και  εκδηλώνεται με κράμπες και τινάγματα μυών, υπογλυκαιμία, ανησυχία και αϋπνία. Οφείλεται μερικές φορές σε μακροχρόνια χρήση διουρητικών, σε διαρροϊκά σύνδρομα, σε κατάχρηση αλκοόλης και σε υπερβολική εφίδρωση. Χρησιμοποιείται στο προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο και ειδικότερα για τη βουλιμία για γλυκά και για γαστρικές ενοχλήσεις, σε τικς και δεσμιδώσεις, στην  αρτηριακή υπέρταση και σε υψηλά επίπεδα LDL, σε αποφρακτικές πνευμονοπάθειες, ιδιαίτερα στο βρογχικό άσθμα. Για τη σωστή απορρόφηση και αφομοίωσή του απαιτείται επαρκές ασβέστιο και βιταμίνη Β6. Τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο είναι τα φιστίκια, το ψωμίg ολικής άλεσης, αρκετά ψάρια και το κοτόπουλο.

 

Μολυβδαίνιο. Είναι απαραίτητο για τη λειτουργία του ενζύμου ξανθίνη οξειδάση, που μετέχει στο μεταβολισμό του σιδήρου και στον σχηματισμό ουρικού οξέος, ενώ είναι χρήσιμο στη διατήρηση της ανδρικής γονιμότητας  και στην υγιεινή των δοντιών. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 200 μg. Τροφές πλούσιες σε μολυβδαίνιο είναι   τα φασόλια, το συκώτι, το φύτρο σιταριού, οι φακές, οι ηλιόσποροι και τα αυγά.

 

Σελήνιο. Μετέχει στο ένζυμο γλουταθειόνη  περοξειδάση, που προστατεύει τα κύτταρα από πλεονάζουσες ελεύθερες ρίζες. ΄Εχει έναν αξιόλογο ρόλο στη λειτουργική ακεραιότητα του ήπατος, της καρδιάς, στην προστασία από βαριά μέταλλα, όπως το κάδμιο, στην παραγωγή προσταγλανδινών  και στη σύνθεση θυρεοειδικών ορμονών. Χαρακτηριστική είναι η νόσος του keshan, στην οποία παρατηρείται εκφύλιση του μυοκαρδίου λόγω ανεπάρκειας σελήνιου, αλλά και στη νόσο Kaschin-BecK, στην οποία παρουσιάζονται εκφυλίσεις των αρθρικών χόνδρων από την ίδια αιτία. Ιδιαίτερα αυξημένες ανάγκες σε σελήνιο παρουσιάζουν οι ηλικιωμένοι και οι καπνιστές. Πολύ σημαντική για την ενίσχυση της δράσης του σελήνιου είναι η βιταμίνη Ε και το αντίστροφο. Τροφές πλούσιες σε σελήνιο είναι τα ψάρια, τα σπλάγχνα ζώων και τα δημητριακά. Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 50-100 μg.

 

Ψευδάργυρος. Είναι χρήσιμος στη χρησιμοποίηση της Βιταμίνης Α, στην παραγωγή ινσουλίνης, στην απομάκρυνση βαρέων μετάλλων, στην ανάπτυξη του σώματος, στην ανδρική και γυναικεία γονιμότητα, στην φυσιολογία του προστάτη αδένα και σε ορισμένους ανοσολογικούς μηχανισμούς. Σε έλλειψή του παρατηρείται ευπάθεια στις λοιμώξεις, ανορεξία, δερματικά προβλήματα, λευκές κηλίδες στα νύχια. Χρησιμοποιείται σε ορισμένες δερματοπάθειες, όπως η ακμή και το έκζεμα, στη χρόνια προστατίτιδα και την υπερπλασία του προστάτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η περιεκτικότητα του προστάτη σε ψευδάργυρο είναι σημαντικά ελαττωμένη σε φλεγμονές και σε καρκίνωμα του οργάνου και ότι ο ψευδάργυρος παρεμβαίνει ανασταλτικά στον μεταβολισμό των ανδρογόνων στο προστάτη. Επίσης χρησιμοποιείται στην πρόληψη της κίρρωσης του ήπατος σε αλκοολικούς και στη θεραπεία της ανδρικής και γυναικείας υπογονιμότητας. ΄Ελλειψη ψευδαργύρου προκαλεί ελάττωση της τεστοστερόνης και καταστολή της σπερμιογένεσης στους άνδρες, ενώ στις γυναίκες συνδέεται με ελαττωμένη παραγωγή ωοθηκικών ορμονών, συχνές αποβολές, παράταση της κύησης, ελλιποβαρή ή θνησιγενή νεογνά. Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 15mg. Τροφές πλούσιες σε ψευδάργυρο είναι το τυρί, ιδιαίτερα το cheddar, το μοσχαρίσιο κρέας, το ψωμί ολικής άλεσης και τα αυγά.

 

Βιταμίνες

Βιταμίνη Α. Με βάση την εκλεκτική της δράση στον επιθηλιακό ιστό χρησιμοποιείται ιδιαίτερα σε δερματοπάθειες. Σε σύνδρομα δυσαπορρόφησης υπάρχει έλλειψη της βιταμίνης, που μεταξύ  των άλλων μπορεί να οδηγήσεις σε διαταραχές της όρασης. Υπερδοσολογία  μπορεί να οδηγήσεις σε σοβαρές τοξικές βλάβες ιδιαίτερα στο ήπαρ, ενώ ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 800 μgΟπωσδήποτε πολύ πιο ασφαλής είναι η χορήγηση β-καροτίνης, δηλαδή της προδρομικής ουσίας της βιταμίνης Α, που προστατεύει και από τις ελεύθερες ρίζες και ορισμένα καρκινογόνα. Η β-καροτίνη συνιστάται πριν από παρατεταμένη έκθεση στον καλοκαιρινό ήλιο, επειδή προστατεύει το δέρμα από την υπεριώδη ακτινοβολία. Επίσης, φαίνεται ότι έχει έναν προστατευτικό ρόλο απέναντι στη στεφανιαία νόσο. Πάντως η β-καροτίνη δεν μπορεί να μετατραπεί επαρκώς σε βιταμίνη Α σε διαβητικούς ή σε πάσχοντες από υποθυρεοειδισμό ή κίρρωση του ήπατος, ενώ οι καπνιστές ή αυτοί που είναι εκτεθειμένοι σε άσβεστο θα πρέπει να αποφεύγουν τα συμπληρώματα β-καροτίνης.

 

Θειαμίνη (Β1). Η βιταμίνη αυτή μετέχει στο συνένζυμο πυροφωσφορική θειαμίνη στον μεταβολισμό των υδατανθράκων. Συμπληρώματα χρειάζονται σε υψηλή κατανάλωση υδατανθράκων και αλκοόλης και σε φυσικό και νοητικό stress. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 1,5 mg.

 

Ριβοφλαβίνη (Β2). Σχηματίζει ουσιώδη συνένζυμα για τον μεταβολισμό πρωτεϊνών, λιπών και υδατανθράκων. ΄Ελλειψη της βιταμίνης παρατηρείται μετά από ολική ή υφολική γαστρεκτομή και σε μακροχρόνια χορήγηση αντιβιοτικών και διουρητικών. Είναι χρήσιμη σε βλεφαρίτιδες, κερατίτιδες, αλλά και σε ημικρανίες. Φαίνεται ότι μπορεί να επηρεάσει και τη θεραπευτική ανταπόκριση στη μεθοτρεξάτη.

 

Νιασίνη ή Νικοτινικό οξύ (Β3). Στο σώμα σχηματίζεται από την τρυπτοφάνη και σχηματίζει δύο συνένζυμα, το NAD και το NADP. Οι αλκοολικοί συχνά έχουν ανάγκη από συμπληρώματα νιασίνης, που έχει αποδειχθεί αξιόλογη σε υπερλιπιδαιμίες και σε ορισμένες περιπτώσεις σχιζοφρένειας. Σε δοσολογία πάνω από 20 mg μπορεί να προκαλέσει έντονη αγγειοδιαστολή και ερυθρότητα του δέρματος τις πρώτες ημέρες της θεραπείας, φαινόμενο που περιορίζεται όταν το νικοτινικό οξύ λαμβάνεται με τροφή. Επίσης τα συμπληρώματα νικοτινικού οξέος πρέπει να αποφεύγονται σε πεπτικό έλκος και ηπατοπάθειες. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 15 mg.

 

Παντοθενικό οξύ (Β5). Συμμετέχει στη δομή του συνέζυμου Α και παίζει ένα αξιόλογο ρόλο στον μεταβολισμό των τροφών, στη λειτουργία των επινεφριδίων και στην παραγωγή αντισωμάτων. Χρησιμοποιείται συχνά στο stress, σε αλλεργικές καταστάσεις, στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και στην ακμή.  Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 6 mg.

 

Πυριδοξίνη (Β6). Μετέχει σε συνένζυμα με ουσιώδη ρόλο στον μεταβολισμό των πρωτεϊνών, στη σύνθεση αιμοσφαιρίνης και σε λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Χρησιμοποιείται για την κατάθλιψη που συνοδεύει μερικές φορές τη χρήση αντισυλληπτικών, σε καπνιστές , στο προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο και στη ναυτία, ιδιαίτερα μετά από χορήγηση φαρμάκων, ακτινοθεραπεία και αναισθησία. Δε θα πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με λέβα-ντόπα σε νόσο του Parkinson, με φαινυντοϊνη και φαινοβαρβιτάλη σε επιληψία. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 2 mg.

 

Κοβαλαμίνη (Β12). Είναι απαραίτητη για τη σύνθεση DNA και ιδιαίτερα στην αιμοποίηση, για τον μεταβολισμό των λιπαρών οξέων και για την ακεραιότητα του έλυτρου της μυελίνης. Χρησιμοποιείται στους χορτοφάγους, στη θεραπεία της μεγαλοβλαστικής αναιμίας και σε νευρολογικά προβλήματα των ηλικιωμένων. Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 1 μg.

 

Φολικό οξύ. ΄Ελλειψή του παρατηρείται σε ηλικιωμένους, σε σύνδρομα δυσαπορρόφησης, σε εγκύους και σε αλκοολικούς και προκαλεί μεγαλοβλαστική αναιμία και συχνά λευκοπενία, ενώ επηρεάζει και την ακεραιότητα του εντερικού βλεννογόνου. Συμπληρώματα  φολικού οξέος ενδείκνυνται ιδιαίτερα πριν από τη σύλληψη και στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, επειδή η χαμηλή πρόσληψή του συνδυάζεται συχνά με δισχιδή ράχη. Επίσης χρησιμοποιείται στη θεραπεία της μεγαλοβλαστικής αναιμίας συμπληρωματικά  στη Β12, αν και η τελευταία δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, σε αλκοολικούς και για την προστασία από καρδιολογικά προβλήματα, δεδομένου ότι διατηρεί σε χαμηλά επίπεδα την ομοκυστεϊνη στο αίμα.

 

Χολίνη και Ινοσιτόλη. Πρόκειται για ισχυρούς λιποτροπικούς παράγοντες, που βοηθούν και στην αντιμετώπιση της λιπώδους διήθησης του ήπατος, ενώ η χολίνη είναι χρήσιμη και για τη σύνθεση της ακετυλοχολίνης. Χρησιμοποιούνται σε υπερλιπιδαιμίες, αρτηριοσκλήρυνση και σε λιπώδη διήθηση του ήπατος, όπως και στη νόσο Alzheimer, κινητική αταξία και διαταραχές της μνήμης. Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 1 g.

 

Παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ (PABA).  Σε έλλειψή του παρατηρείται λευκοδερμία, έκζεμα, άγχος και κατάθλιψη. Χρησιμοποιείται συνήθως στη θεραπεία της λεύκης, της σκληροδερμίας και των δερματικών βλαβών του ερυθηματώδους λύκου. Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 20 mg.

 

Ασκορβικό οξύ (Βιταμίνη C). Ιδιαίτερη σημασία έχει ο ρόλος της βιταμίνης C στον σχηματισμό του κολλαγόνου , στις αναγεννητικές και επουλωτικές διαδικασίες, στην αιμοποίηση και στις ανοσολογικές λειτουργίες, στον σχηματισμό κορτικοστεροειδών στον φλοιό των επινεφριδίων, στην απορρόφηση και αφομοίωση του σιδήρου και στην εξουδετέρωση ελεύθερων ριζών και καρκινογόνων ουσιών. Χρησιμοποιείται περισσότερο σε λοιμώξεις, στην επούλωση τραυμάτων, σε αναιμίες και αιμορραγικές διαθέσεις, στην οστεοαρθρίτιδα, σε αλλεργίες, σε καπνιστές, στο γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος σε μορφή «buffered» (μη όξινη), στην αρτηριακή υπέρταση, στο βρογχικό άσθμα. Συνιστάται να αποφεύγονται υψηλές  δόσεις σε νεφρολιθίαση, σε χρήση τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, ενώ αυξημένες ανάγκες στη βιταμίνη υπάρχουν σε μακροχρόνια χρήση κορτιζόνης ασπιρίνης και αντισυλληπτικών. Η συνήθης ημερήσια δόση  είναι 100 mg.

 

Καλσιφερόλη (Βιταμίνη D). Στο σώμα μετατρέπεται σε διυδροξυ-χολο-καλσιφερόλη, που ρυθμίζει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα προάγοντας την απορρόφηση ασβεστίου και φωσφόρου από το έντερο και ελέγχοντας και τη μετακίνησή τους από τα οστά, όπως και την αποβολή φωσφόρου από τους νεφρούς. Περισσότερο χρησιμοποιείται στην πρόληψη και θεραπεία της οστεοπόρωσης, στους χορτοφάγους, στις θηλάζουσες ιδιαίτερα τον χειμώνα. Σε υπερδοσολογία παρατηρείται υπερασβεσταιμία. Προσοχή χρειάζεται στην ταυτόχρονη χορήγηση με καρδιοτονωτικές γλυκοσίδες και με διουρητικά του τύπου της θειαζίδης. Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 5 μg.

 

Τοκοφερόλη (Βιταμίνη Ε). ΄Εχει μία πολύ αξιόλογη αντιοξειδωτική δράση στον οργανισμό, που ενδιαφέρει ιδιαίτερα στην προστασία των λιπιδίων  της κυτταρικής μεμβράνης από ελεύθερες ρίζες . Επίσης αυξάνει την ικανότητα άσκησης και βοηθά στην επούλωση και στην πρόληψη της αρτηριοσκλήρυνσης και της θρόμβωσης, ενώ είναι πολύ χρήσιμη και σε εκφυλιστικά νοσήματα του νευρικού συστήματος και των μυών και στην ακεραιότητα των ανοσολογικών μηχανισμών. Η ανεπάρκεία της συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, καρδιαγγειακών προβλημάτων, ινώδους κυστικής μαστοπάθειας και θρόμβωσης. Χρησιμοποιείται και στο προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο, σε συνδυασμό με έλαιο νυχτολούλουδου, στη νόσο Alzheimer, σε κιρσούς, σε τραύματα και εγκαύματα.  Φαίνεται ότι τα συμπληρώματα της βιταμίνης ελαττώνουν τον κίνδυνο εμφράγματος επηρεάζοντας τις αθηρωματώδεις  εστίες  στα στεφανιαία. Επίσης, η βιταμίνη επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου του Parkinson και άλλων εκφυλιστικών παθήσεων του νευρικού συστήματος. Η συνηθισμένη ημερήσια δόση είναι 10 mg. Προσοχή χρειάζεται στην ταυτόχρονη χορήγηση με αντιπηκτικά και σε κάποιο βαθμό στους πάσχοντες από διαβήτη και υποθυρεοειδισμό. Τέλος, το σελήνιο και η βιταμίνη αυτή βρίσκονται μεταξύ τους σε μία σχέση αμοιβαίες ενίσχυσης της δράσης.

 

Tα όσπρια προστατεύουν από το διαβήτη

 

Νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Clinical Nutrition, δείχνει πως η αυξημένη κατανάλωση οσπρίων μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Τα όσπρια αποτελούν μια εξαιρετικά θρεπτική ομάδα τροφίμων, με υψηλή περιεκτικότητα σε πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, όπως οι φυτικές ίνες, οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το κάλιο. Επιπλέον, περιέχουν πλήθος φυτοχημικών συστατικών που έχει φανεί ότι δρουν προστατευτικά ενάντια στην πιθανότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου και σακχαρώδη διαβήτη, ενώ διαθέτουν και χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.

Για τους σκοπούς της μελέτης, ερευνητές από πανεπιστήμιο της Ισπανίας, ανέλυσαν δεδομένα από 3.349 άτομα που αρχικά δεν είχαν σακχαρώδη διαβήτη. Πιο συγκεκριμένα, τους παρακολούθησαν για 4 χρόνια κατά μέσο όρο, συλλέγοντας πληροφορίες σχετικά με τις διατροφικές τους συνήθειες σε ετήσια βάση.

Συνολικά, η υψηλότερη κατανάλωση οσπρίων φάνηκε να συνδέεται με 35% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη. Επιπλέον, μεταξύ των διαφορετικών οσπρίων, οι φακές συσχετίστηκαν με τη μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου. Ειδικότερα, οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν περίπου μια μερίδα φακές ανά εβδομάδα, βρέθηκαν να έχουν 33% χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου, συγκριτικά με όσους κατανάλωναν λιγότερο από μισή μερίδα ανά εβδομάδα.

Όπως συμπεραίνουν οι ερευνητές, φαίνεται ότι η συστηματική κατανάλωση οσπρίων, και ειδικότερα φακών, στο πλαίσιο ενός μεσογειακού διατροφικού προτύπου, μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στην πρόληψη του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Πηγη:Clinical Nutrition

 

 

Πώς σχετίζεται η κανέλα με το σακχαρώδη διαβήτη

 

Νοστιμίζει πλήθος φαγητών και γλυκών της ελληνικής κουζίνας αποτελώντας ένα από τα πιο αγαπημένα μπαχαρικά, ενώ συχνά προστίθεται ακόμη και σε σνακ ή ροφήματα.

Παράλληλα, φαίνεται ότι εκτός από το χαρακτηριστικό της άρωμα, μπορεί να προσφέρει και οφέλη για την υγεία, καθώς πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι διαθέτει και ευεργετικές ιδιότητες.

Μεταξύ αυτών, ιδιαίτερος λόγος γίνεται για την υπογλυκαιμική της δράση, η οποία μπορεί να συμβάλλει στον καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη.

Πράγματι, επιστημονικές μελέτες των τελευταίων ετών έχουν δείξει πως η κανέλα περιέχει συστατικά που ασκούν παρόμοια δράση με την ινσουλίνη, αυξάνοντας τη μεταφορά γλυκόζης στους ιστούς, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων της στο αίμα.

Έτσι, η κατανάλωση κανέλας έχει συσχετισθεί με μείωση των τιμών σακχάρου, τόσο σε κατάσταση νηστείας όσο και μεταγευματικά, καθώς και με βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας.

Σε κάθε περίπτωση, τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα δε θεωρούνται επαρκή για τη δημιουργία συγκεκριμένων συστάσεων, ενώ είναι σαφές πως η πιθανή ευεργετική δράση της κανέλας δεν υποκαθιστά τα οφέλη της υγιεινής διατροφής και της άσκησης στη διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη.

Ωστόσο, θα λέγαμε πως φαίνεται πως η προσθήκη κανέλας στη διατροφή των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη μπορεί να δράσει συμπληρωματικά, συμβάλλοντας στην καλύτερη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.

 

 

Πηγή: neadiatrofis.gr

 

Βιταμίνη D: Πώς επηρεάζει τον θυρεοειδή



Γνωρίζουμε πολύ καλά πως η επάρκεια της «βιταμίνης του ήλιου» είναι άμεσα συνδεδεμένη με την καλή υγεία των οστών, καθώς ευνοεί την απορρόφηση του ασβεστίου από τον οργανισμό, αλλά και τη συνολική μας υγεία, αφού ενισχύει την άμυνά μας.

Η ευεργετική επίδραση της βιταμίνης D, όμως δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό. Η βιταμίνη D μοιάζει με έναν θησαυρό που έκπληκτη η επιστήμη ανακαλύπτει κάθε μέρα! Τι θα λέγατε, για παράδειγμα, αν μαθαίνατε ότι χρειαζόμαστε τη συγκεκριμένη βιταμίνη για να προλάβουμε ή –αν πάσχουμε ήδη– για να διαχειριστούμε καλύτερα παθήσεις του θυρεοειδούς;

Η επάρκεια της βιταμίνης D αυξάνει την άμυνα του οργανισμού και ως εκ τούτου εμποδίζει ή περιορίζει την εξέλιξη αυτοάνοσων νοσημάτων που αφορούν τον θυρεοειδή. Η βιταμίνη D ενισχύει τους αμυντικούς μηχανισμούς και την ανοσία του οργανισμού. Αν λοιπόν τα επίπεδά της στον οργανισμό βρίσκονται εντός των φυσιολογικών ορίων, αποτρέπεται ή περιορίζεται η εμφάνιση αυτοάνοσων νοσημάτων στο θυρεοειδή, όπως η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, η οποία οδηγεί σε υποθυρεοειδισμό, ή η νόσος Graves, η οποία οδηγεί σε υπερθυρεοειδισμό.

bigstock vitamin d Omega 135850682
Έλλειψη & ανεπάρκεια

Το πρόβλημα είναι πως σε παγκόσμιο επίπεδο, οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την έλλειψη της βιταμίνης D –ούτε καν η χώρα μας δεν αποτελεί εξαίρεση, που «λούζεται» όλο τον χρόνο από ήλιο… Γιατί συμβαίνει αυτό; «Παρόλο που η σύνθεσή της γίνεται από την ηλιακή ακτινοβολία πάνω στην επιδερμίδα και παρόλο που ζούμε σε μια χώρα με άφθονο ήλιο, υπάρχουν κάποιοι οργανικοί/γονιδιακοί λόγοι οι οποίοι παρεμποδίζουν τη σωστή σύνθεσή της. Τη σύνθεση της βιταμίνης D εμποδίζει, για παράδειγμα, η εκτεταμένη χρήση αντηλιακών, γιατί εμποδίζει τη δράση της ηλιακής ακτινοβολίας πάνω στο δέρμα μας. Έτσι, οδηγούμαστε σε έλλειψη», εξηγεί η ενδοκρινολόγος Ευαγγελία Κανάκη.

Πώς ορίζεται όμως η έλλειψη της βιταμίνης; Σύμφωνα με την ειδικό, έλλειψη βιταμίνης D έχουμε όταν τα επίπεδά της στο αίμα είναι κάτω από 20 ngr/dl (νανογραμμάρια ανά εκατό κυβικά εκατοστά). Όταν τα επίπεδα της βιταμίνης στο αίμα κυμαίνονται μεταξύ 20 και 30 ngr/dl, μιλάμε για ανεπάρκεια της βιταμίνης (η ανεπάρκεια είναι πιο ήπια κατάσταση από την έλλειψη). Η μέτρηση των επιπέδων της βιταμίνης στο αίμα γίνεται με μια απλή εξέταση αίματος.
Αντιμετώπιση

Με δεδομένο ότι το 80% της βιταμίνης συντίθεται από τον ήλιο, ενώ μόλις το 20% προσλαμβάνεται μέσω της διατροφής, η διατροφή δεν μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική λύση στην έλλειψη της βιταμίνης. Είναι καλό να γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι οι τροφές που είναι πλούσιες σε ωμέγα λιπαρά οξέα είναι πλούσιες και σε βιταμίνη D. Τη βρίσκουμε, λοιπόν, στα αφρόψαρα, στον σολομό, στον τόνο, στις σαρδέλες, αλλά και σε κάποιους χυμούς φρούτων (π.χ. πορτοκαλιού).

Μια καλή λύση για όσους πάσχουν από έλλειψη βιταμίνης D είναι, φυσικά, τα διατροφικά συμπληρώματα.

«Σχεδόν σε κάθε ηλικιακή ομάδα είναι καλό να μετρώνται τα επίπεδα της βιταμίνης στον οργανισμό και να υπάρχει έγκαιρη παρέμβαση με συμπληρωματική της χορήγηση. Στα παιδιά, στα νεογέννητα και στα βρέφη έχει επικρατήσει πλέον να μετρώνται τα επίπεδα της βιταμίνης D ή να γίνεται τυφλή χορήγηση της βιταμίνης. Κι αυτό γιατί αν τα παιδιά παρουσιάσουν έλλειψη της βιταμίνης, έχουν μεγάλες πιθανότητες να εμφανίσουν ραχιτισμό. Εκτός από τα νεογέννητα, οι έφηβοι, οι γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης, οι θηλάζουσες γυναίκες και οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση, χρειάζονται επίσης συμπληρωματική λήψη βιταμίνης D. Οι γυναίκες την πρώτη δεκαετία μετά την είσοδο στην εμμηνόπαυση, έχουν πολύ γρήγορη απώλεια οστικής μάζας από τα οστά και αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης. Επειδή, λοιπόν, η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για τη σωστή σύνθεση της οστικής μάζας, είναι σημαντικό να μετράμε τα επίπεδά της και να υποκαθιστούμε τα ελλείμματά της, όταν υπάρχουν.
Πολύ ευαίσθητη ομάδα, που πρέπει να ελέγχεται, είναι, τέλος, οι ηλικιωμένοι που βρίσκονται κλεισμένοι στο σπίτι ή σε ιδρύματα και δεν τους βλέπει καθόλου ο ήλιος», καταλήγει η κ. Κανάκη.

bigstock food high in vitamin D 134546879
Τι συμβαίνει αν κάποιος λαμβάνει χρόνια θυροξίνη;

Όταν ο θυρεοειδής παράγει περισσότερη θυροξίνη από εκείνη που πρέπει ή όταν ο ασθενής λαμβάνει επιπλέον θυροξίνη από εκείνη που παράγει ο θυρεοειδής του, είτε για να μειώσει όζους ή για να μειώσει τον όγκο του θυρεοειδούς, το πλεόνασμα της θυροξίνης οδηγεί σε απώλεια ασβεστίου από το αίμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, για να μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε τα επίπεδα του ασβεστίου, μπορούμε να δώσουμε συμπληρωματικά βιταμίνη D, για να μπορέσουμε να «τραβήξουμε» το ασβέστιο από τις τροφές στο αίμα.

Στο σημείο αυτό, είναι σημαντικό να καταρρίψουμε και έναν σοβαρό μύθο που υπάρχει γύρω από τη θυροξίνη. Έχει επικρατήσει σε πολλούς η άποψη ότι τα άτομα που λαμβάνουν θυροξίνη, για να αντιμετωπίσουν την υπολειτουργία του αδένα, θα έχουν προβλήματα στα οστά τους. Αυτό δεν ισχύει. Όταν ένας άνθρωπος λαμβάνει την ποσότητα θυροξίνης που ο οργανισμός του δεν είναι σε θέση να παραγάγει, δεν θα έχει κανένα πρόβλημα με τα οστά του. Είναι η ποσότητα της ορμόνης που πρέπει να κυκλοφορεί στο σώμα του, επομένως δεν οδηγεί σε έλλειμμα ασβεστίου. Πρόκειται απλώς για υποκατάσταση μιας ορμόνης η οποία είναι ελλειμματική στον οργανισμό.

Πηγη: Ελληνικό Ινστιτούτο Διατροφής



 ΟΙ ΣΤΑΤΙΝΕΣ και οι ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ τους

Οι στατίνες είναι μια ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την μείωση των επιπέδων χοληστερίνης στο αίμα. Τα φάρμακα αυτά μπλοκάρουν την δράση μιας χημικής ουσίας του ήπατος που είναι απαραίτητη για την παραγωγή χοληστερίνης. Αν και η χοληστερίνη είναι απαραίτητη για την φυσιολογική κυτταρική και σωματική λειτουργία, τα πολύ υψηλά επίπεδά της μπορεί να οδηγήσουν σε αρτηριοσκλήρυνση, μια νόσο όπου πλάκες που περιέχουν χοληστερίνη αναπτύσσονται στις αρτηρίες και αποφράσσουν την αιματική ροή.

Μειώνοντας τα επίπεδα της χοληστερίνης αίματος, οι στατίνες μειώνουν τον κίνδυνο πόνου στον θώρακα (στηθάγχη), καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού.

Υπάρχουν πολλοί τύποι στατινών όπως η ατορβαστατίνη, η σεριβαστατίνη, η φλουβαστατίνη, η λοβαστατίνη, η μεβαστατίνη, η πιταβαστατίνη, η πραβαστατίνη, η ροσουβαστατίνη και η σιμβαστατίνη. Η ατορβαστατίνη και η ροσουβαστατίνη είναι οι ισχυρότερες, ενώ η φλουβαστατίνη είναι η λιγότερο ισχυρή. Τα φάρμακα αυτά πωλούνται με διάφορα εμπορικά ονόματα, όπως Lipitor (ατορβαστατίνη), Pravachol (πραβαστατίνη), Crestor (ροσουβαστατίνη), Zocor (σιμβαστατίνη), Lescol (φλουβαστατίνη) και Inegy (συνδυασμός σιμβαστατίνης και εζετιμίδης). Η μεβαστατίνη είναι μια φυτική στατίνη που βρίσκεται στην κόκκινη μαγιά ρυζιού.

Η έρευνα τα τελευταία χρόνια έχει ανακαλύψει και άλλα οφέλη των στατινών, εκτός από τα καρδιαγγειακά. Ερευνητές από την Mayo Clinic διεξήγαγαν μελέτη που βρήκε ότι οι στατίνες μπορεί να μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του οισοφάγου.

Τα οφέλη των στατινών είναι βασικά περισσότερα από τους κινδύνους τους. Άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Circulation: Καρδιαγγειακή ποιότητα και έκβαση κατέληξε ότι συνολικά, τα οφέλη λήψης στατινών είναι μεγαλύτερα από τους κινδύνους που σχετίζονται με την λήψη των φαρμάκων.

Πώς λειτουργούν οι στατίνες ;

Οι στατίνες παρεμποδίζουν ένα ένζυμο που καλείται HMG-CoA ρεδουκτάση, που ελέγχει την παραγωγή χοληστερίνης στο ήπαρ. Τα φάρμακα στην ουσία αντικαθιστούν την HMG-CoA ρεντουκτάση που υπάρχει στο ήπαρ, και άρα επιβραδύνουν την διαδικασία παραγωγής χοληστερίνης. Επιπλέον ηπατικά ένζυμα αισθάνονται ότι η παραγωγή χοληστερίνης έχει μειωθεί και απαντούν με την δημιουργία μιας πρωτεΐνης που οδηγεί στην αύξηση της παραγωγής υποδοχέων LDL (χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης ). Αυτοί οι υποδοχείς μεταναστεύουν στις μεμβράνες των ηπατικών κυττάρων και δεσμεύουν τις διερχόμενες LDL και VLDL (πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης). Στη συνέχεια οι LDL και VLDL εισέρχονται στο ήπαρ και πέπτονται.

Πολλά άτομα ξεκινούν θεραπεία με στατίνες ώστε να μειωθούν τα επίπεδα χοληστερίνης τους κάτω από 5 mmol/l, ή κατά 25-30%. Η δοσολογία, μπορεί να αυξηθεί εάν δεν επιτευχθεί ο στόχος, η θεραπεία συνεχίζεται ακόμα και αφού επιτευχθούν τα επίπεδα στόχος χοληστερίνης ώστε να διατηρηθεί η πρόληψη της αρτηριοσκλήρυνσης.

Ποιος παίρνει στατίνες;

Οι στατίνες συνήθως χορηγούνται σε άτομα με τις ακόλουθες νόσους:

·       Αθηρωματικές νόσους όπως καρδιοπάθειες και αρτηριοσκλήρυνση. Οι στατίνες μειώνουν τις πιθανότητες να επιδεινωθούν τα νοσήματα αυτά και μπορεί να επιβραδύνουν την εξέλιξη των νοσημάτων αυτών.

·       Διαβήτης ή άλλα νοσήματα που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης αθηρωματικής νόσου.

·       Οικογενειακό ιστορικό καρδιακών προσβολών (ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικία).

·       Ηλικιωμένοι.

Τα αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης είναι ο συχνότερος λόγος θεραπείας με στατίνες, αλλά τα φάρμακα μειώνουν τις καρδιοπάθειες προλαμβάνοντας την αρτηριοσκλήρυνση. Για την ακρίβεια είναι πιθανό να εμφανιστεί καρδιακή προσβολή χωρίς αυξημένη χοληστερίνη αίματος, αλλά σχεδόν όλες οι καρδιακές προσβολές ξεκινούν με ανάπτυξη αρτηριοσκληρωτικών πλακών. Οι αρτηριοσκληρωτικές πλάκες μπορούν να αναπτυχθούν ακόμα και όταν τα επίπεδα χοληστερίνης είναι χαμηλά. Άρα, οι στατίνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο ή με αρτηριοσκλήρυνση ακόμα και εάν δεν έχουν αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης.

Οι στατίνες μαζί με άθληση είναι συνήθως καλύτερα από ότι μόνο στατίνες

Ερευνητές από το Veterans Affairs Medical Center, Washington DC, εξηγούν στο περιοδικό The Lancet ότι για ασθενείς με δυσλιπιδαιμίες, ο συνδυασμός λήψης στατινών και άσκησης είναι συνήθως πιο αποτελεσματικός στην πρόληψη πρώιμου θανάτου από ότι μεμονωμένα η κάθε παρέμβαση.

Μόνο η άσκηση, όμως, για αυτούς με δυσλιπιδαιμία (παθολογικά επίπεδα επικίνδυνων χοληστερινών/ λιπιδίων αίματος), είναι καλύτερη από την μη λήψη στατίνης και την μη άθληση. Οι συγγραφείς βρήκαν ότι αυτοί που δεν λάμβαναν στατίνες αλλά ήταν σε καλή φυσική κατάσταση είχαν υποδιπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν πρώιμα σε σχέση με άτομα με κακή φυσική κατάσταση με δυσλιπιδαιμία χωρίς αγωγή.

Ποιες είναι οι παρενέργειες των στατινών;

Αν και οι περισσότεροι που λαμβάνουν στατίνες έχουν ήπιες ή καθόλου παρενέργειες, πολλοί αναφέρουν πονοκέφαλο, νυγμώδη άλγη, κοιλιακό άλγος, φουσκώματα, διάρροια, ναυτία και εξάνθημα. Σπάνια, οι ασθενείς εμφανίζουν μια σοβαρή μορφή μυϊκής φλεγμονής.

Οι στατίνες μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο καταρράκτη- ερευνητική ομάδα από το San Antonio Military Medical Center, Τέξας, ανέφερε στο περιοδικό JAMA Ophthalmology (Τεύχος Σεπτεμβρίου 2013) ότι η χρήση στατινών αυξάνει τον κίνδυνο καταρράκτη κατά 27%.

Οι μόνες δυο μείζονες παρενέργειες – αμφότερες σχετικά σπάνιες- είναι ηπατική βλάβη και βλάβη σκελετικών μυών. Αυτή η μυϊκή βλάβη είναι μια σοβαρή μορφή μυοπάθειας που καλείται ραβδομυόλυση. Η ραβδομυόλυση συνήθως ξεκινά σαν μυϊκό άλγος και μπορεί να επιδεινωθεί σε σημείο απώλειας μυϊκών κυττάρων, εμφάνισης νεφρικής ανεπάρκειας, ή θανάτου. Η νόσος είναι συχνότερη σε περιπτώσεις όπου οι στατίνες λαμβάνονται σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα που ενέχουν κίνδυνο ραβδομυόλυσης ή άλλα φάρμακα που αυξάνουν την συγκέντρωση των επιπέδων των στατινών στο αίμα.

Άτομα με ενεργό ηπατική νόσο δεν πρέπει να λαμβάνουν στατίνες. Εάν κατά την διάρκεια λήψης στατινών εμφανιστεί ηπατική νόσος, η χρήση τους πρέπει να διακόπτεται. Επίσης έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες ή αυτές που σκοπεύουν να μείνουν έγκυες δεν πρέπει να λαμβάνουν στατίνες. Γενικά συνιστάται τα άτομα που λαμβάνουν στατίνες να μην τις συνδυάζουν με φάρμακα όπως αναστολείς πρωτεάσης (αγωγή για AIDS), ερυθρομυκίνη, ιτρακοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, διλτιαζέμη, βεραπαμίλη ή φιμπράτες (φάρμακα που μειώνουν τα επίπεδα LDL).

Κάποιες στατίνες μπορεί να επηρεάζουν την μνήμη- ερευνητές του Πανεπιστημίου του Bristol στην Αγγλία, βρήκαν ότι δύο συχνά συνταγογραφούμενες στατίνες -η πραβαστατίνη (Pravachol)  και η ατορβαστατίνη (Lipitor)- επηρέαζαν την γνωστική και λειτουργική μνήμη σε πειραματόζωα.

Άτομα που λαμβάνουν στατίνες πρέπει επίσης να αποφύγουν τα γκρέιπφρουτ και τον χυμό τους λόγω της πιθανότητας επικίνδυνης αλληλεπίδρασης.

Οι στατίνες επιβραδύνουν την γήρανση

Ερευνητές από το Δεύτερο Πανεπιστήμιο της Νάπολης, Ιταλία, βρήκαν ότι οι στατίνες μπορεί να επιβραδύνουν τον ρυθμό γήρανσης. Οι στατίνες μπορούν να μειώσουν τον ρυθμό βράχυνσης των τελομερών .Τα τελομερή είναι τα άκρα επαναλαμβανόμενων μορίων DNA στο τέλος των χρωμοσωμάτων που τα προστατεύει από την εκφύλιση .Καθώς μεγαλώνουμε τα τελομερή βραχύνονται, περιορίζοντας τον αριθμό κυττάρων που μπορούν να διαιρεθούν, κάτι που προκαλεί γήρανση.

Σε μελέτη που περιέλαβε 203 συμμετέχοντες, οι ερευνητές βρήκαν ότι αυτοί που λάμβαναν στατίνες είχαν υψηλότερα επίπεδα δραστικότητας τελομεράσης στα λευκά αιμοσφαίριά τους, με αποτέλεσμα βράχυνση της τελομεράσης, σε σύγκριση με αυτούς που δεν λάμβαναν στατίνες.

Ο ερευνητής Giuseppe Paolisso, είπε «με την ενεργοποίηση της τελομεράσης, οι στατίνες μπορεί να αντιπροσωπεύουν έναν νέο μοριακό διακόπτη που μπορεί να επιβραδύνει τα κύτταρα γήρανσης στους ιστούς μας και να μας οδηγήσει στην υγιή παράταση προσδόκιμου ζωής. Εάν επιβεβαιωθεί ότι οι στατίνες μπορούν να επιβραδύνουν την ίδια την γήρανση, και όχι μόνο τα συμπτώματά της, τότε οι στατίνες είναι πολύ ισχυρότερα φάρμακα από ότι σκεφτήκαμε ποτέ».

Οι στατίνες έχουν συνδεθεί με διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες (παρενέργειες), και πολλοί μπορεί να αναρωτιούνται εάν είναι καλές ή κακές. Ο στόχος αυτού του άρθρου είναι να παρουσιάσει κάποιες μελέτες που εξέτασαν τα οφέλη και τους κινδύνους των στατινών.

Κίνδυνος διαβήτη- επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο St. George's, Λονδίνο, Αγγλία, και από το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης, Σκωτία εξέτασαν πέντε μελέτες στατινών που δημοσιεύθηκαν από το 2005 έως το 2010. Βρήκαν ότι υπήρχε σχέση ανάμεσα στις μεγάλες δόσεις στατινών και τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη- ασθενείς με υψηλές δόσεις στατινών είχαν 12% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη . Όμως, τόνισαν ότι τα οφέλη-μείωση σοβαρών καρδιολογικών προβλημάτων- υπερτερούσαν μακράν τον κινδύνων.

Οι ασθενείς χαμηλού καρδιολογικού κινδύνου- ερευνητές από το Cochrane Heart Group στο London School of Hygiene and Tropical Medicine στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο δήλωσαν πως δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία πως οι στατίνες ωφελούν τους ασθενείς χαμηλού καρδιολογικού κινδύνου. Η επικεφαλής της ομάδας Fiona Taylor είπε ότι οι ιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί στην χορήγησή τους σε ασθενείς χαμηλού κινδύνου ιδιαίτερα υπό το φως δεδομένων για τον τρόπο που οι στατίνες επηρεάζουν τα άτομα χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου.

Ιστορικό αιμορραγίας- μελέτη που διεξήχθει στο Massachusetts General Hospital και στην Ιατρική Σχολή του Harvard, Βοστώνη έδειξε ότι για τους ασθενείς με ιστορικό αιμορραγίας μπορεί τελικά οι στατίνες να αυξάνουν τον κίνδυνο υποτροπής τους σε σημείο που αυτό να υπερτερεί κάθε πιθανού οφέλους. Έγραψαν:

«Μια σημαντική υποομάδα ασθενών για τους οποίους δεν είναι σαφές εάν συνιστάται η χρήση στατινών, είναι αυτή με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικής αιμορραγίας (ή εγκεφαλικού που προκαλείται από αιμορραγία στον εγκέφαλο). Ο λόγος της επιπλέον ανησυχίας είναι η αυξημένη επίπτωση ενδοκράνιας αιμορραγίας που παρατηρήθηκε σε άτομα που τυχαιοποιήθηκαν για θεραπεία με στατίνες σε κλινική μελέτη για την δευτερογενή πρόληψη των εγκεφαλικών».

Παιδικός λύκος- τα παιδιά με λύκο δεν πρέπει να λαμβάνουν στατίνες, ακόμα και αν η νόσος τους αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας αρτηριακής νόσου αργότερα, αποκάλυψαν ερευνητές του Duke University Medical Center σε μια μελέτη. Είπαν ότι ακόμα και αν οι στατίνες είχαν ευεργετική επίδραση στα επίπεδα λιπιδίων και στην CRP (C- αντιδρώσα πρωτεΐνη), η επίδραση τους στην αρτηριοσκλήρυνση δεν ήταν αρκετά σημαντική ώστε να δικαιολογεί την συστηματική χορήγησή τους σε παιδιά με λύκο. Είπαν ότι οι σπάνιοι μακροπρόθεσμοι κίνδυνοί που συνδυάζονται με τις στατίνες υπερτερούν του πιθανού οφέλους.

Στατίνες και ηπατική βλάβη

Ηπατική βλάβη- οι στατίνες μπορεί να προκαλέσουν αύξηση των ηπατικών ενζύμων. Εάν αυτή είναι ήπια, οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να συνεχίσουν την αγωγή τους. Όμως, εάν η αύξηση είναι σοβαρή, ο ασθενής πρέπει να διακόψει, αλλιώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος τελικά μόνιμης ηπατικής βλάβης.

Οι ασθενείς που λαμβάνουν κάποια φάρμακα όπως γεμφιμπροζίλη (Lopid) και νιασίνη έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ηπατικών προβλημάτων εάν επίσης λαμβάνουν στατίνες.

Οι ασθενείς με στατίνες πρέπει να κάνουν αιματολογικές εξετάσεις 6 εβδομάδες μετά την έναρξη ώστε να ελεγχθεί η ηπατική τους λειτουργία. Μετά, πρέπει ετησίως να κάνουν αιματολογικές εξετάσεις εάν δεν ανιχνευθούν ηπατικά προβλήματα.

Στατίνες και μυϊκά προβλήματα

Οι στατίνες μπορεί να προκαλέσουν μυοπάθεια από στατίνη – φλεγμονή των μυών. Ο ασθενής νοιώθει μυϊκό πόνο και ευαισθησία. Όσο υψηλότερη η δοσολογία της στατίνης, τόσο πιθανότερο είναι να εμφανίσει ο ασθενής αυτούς τους πόνους.

Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθεί ραβδομυόλυση- οι μυς διασπώνται και απελευθερώνουν μυοσφαιρίνη στην κυκλοφορία. Η μυοσφαιρίνη μπορεί να βλάψει τους νεφρούς.

Οι ασθενείς με συγκεκριμένα φάρμακα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ραβδομυόλυσης. Αυτά περιλαμβάνουν νιασίνη, κυκλοσπορίνη, νεφαζοδόνη, γεμφιμπροζίλη, αντιμυκητιασικά, και ερυθρομυκίνη (Erythrocin).

Κάθε ασθενής λαμβάνει στατίνες και εμφανίζει μυϊκούς πόνους πρέπει να ενημερώνει τον ιατρό του.

Σύμφωνα με το American Heart Association: «Για τον ασθενή που εμφανίζει μυοπάθεια στατίνης, πρέπει να συζητώνται άλλες επιλογές με τον ιατρό του. Οι ασθενείς που λαμβάνουν στατίνες και δεν εμφανίζουν κάποια παρενέργεια πρέπει να συνεχίζουν να παίρνουν τα φάρμακά τους εκτός και εάν για κάποιο άλλο λόγο τους συμβουλέψουν να την διακόψουν». Μόνο η ιδιαίτερα σπάνια παρενέργεια της ραβδομυόλυσης (μυϊκή βλάβη), που χαρακτηρίζεται από σκούρα ούρα, πρέπει να οδηγήσει τον ασθενή στην άμεση διακοπή της στατίνης αλλά και στη συνέχει άμεσα να επικοινωνήσουν με τον πάροχο υγείας τους.»

Επίδραση των στατινών στα εγκεφαλικά κύτταρα

Το 2009 δημοσιεύθηκε μελέτη στο Journal of Lipid Research που ανέφερε ότι οι στατίνες έχουν μεγάλο εύρος επιδράσεων στα εγκεφαλικά κύτταρα, και καλές και κακές. Οι συγγραφείς είπαν ότι οι ιατροί πρέπει να προσέχουν ιδιαίτερα όταν καθορίζουν την δοσολογία των ασθενών , ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους.

Η ομάδα του John Albers συνέκρινε την σιμβαστατίνη και την πραβαστατίνη στους νευρώνες και στα αστροκύτταρα (δύο τύπους εγκεφαλικών κυττάρων). Τα αστροκύτταρα στηρίζουν τα κύτταρα που βοηθούν στην επιδιόρθωση βλαβών. Χορήγησαν τα φάρμακα απευθείας στα κύτταρα, εξαλείφοντας τις διαφορές στην διάσχιση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Βρήκαν διαφορές και στον τύπο των κυττάρων και στα φάρμακα. Η σιμβαστατίνη μείωνε την έκφραση στα αστροκύτταρα του μεταφορέα ABCA1 κατά περίπου 80%, ενώ η πραβαστατίνη έκανε το ίδιο κατά 50%. Και οι δυο στατίνες αύξαναν την έκφραση της πρωτεΐνης Τ στα αστροκύτταρα και τους νευρώνες- η πρωτεΐνη Τ σχετίζεται με την νόσο του (APP), Η πραβαστατίνη επίσης αύξανε την έκφραση της πρόδρομης πρωτεΐνης αμυλοειδούς (APP), άλλο ένα χαρακτηριστικό του Alzheimer's.

Τα επίπεδα χοληστερίνης εγκεφάλου έχουν την τάση  να μειώνονται στους ηλικιωμένους. Οι ερευνητές αναρωτήθηκαν εάν στους ηλικιωμένους η θεραπεία με στατίνες μπορεί εν δυνάμει να οδηγήσει σε παροδική ή μόνιμη γνωστική έκπτωση.

Επιστήμονες από την Ολλανδία όμως, βρήκαν ότι οι στατίνες μπορούν να προστατέψουν τα νευρικά κύτταρα από την βλάβη που είναι γνωστό ότι συμβαίνει στον εγκέφαλο των ασθενών με νόσο Alzheimer's. Γνωρίζουμε ότι τα νευρικά κύτταρα τελικά πεθαίνουν λόγω υπερδιέγερσης, μια διαδικασία γνωστή ως τοξικότητα υπερδιέγερσης. Δανοί επιστήμονες υπεδιέγειραν νευρικά κύτταρα σε πειραματόζωα και διαπίστωσαν ότι όταν έλαβαν στατίνη (λοβαστατίνη) , μπορούσε να αποτραπεί ο θάνατός τους. Οι στατίνες επίσης προλάμβαναν την απώλεια μνήμης που εμφανίζεται μετά την απώλεια τέτοιων κυττάρων. Οι στατίνες διεγείρουν την προστατευτική δράση του παράγοντα νέκρωσης όγκων, που εμπλέκεται στενά με την ανοσολογική αντίδραση του εγκεφάλου.

Σε πειραματόζωα απέδειξαν ότι αυτός ο παράγοντα νέκρωσης όγκων, είχε μια ιδιαίτερα ευεργετική επίδραση στα νευρικά κύτταρα και μπορεί να τα προστατέψει από την νέκρωση.

Στατίνες και επιπλοκές τενόντων

Το 2008 , ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Ρουέν, στην Ρουέν Σεντέξ, Γαλλία εντόπισαν 96 περιπτώσεις επιπλοκών τενόντων μεταξύ 1990 και 2005 που αποδόθηκαν σε στατίνες. Οι συνθήκες περιλάμβαναν ρήξη τενόντων και τενοντίτιδες (πλειοψηφία περιπτώσεων).

Η μελέτη τους έδειξε ότι από 4.597 επιπλοκές που αποδόθηκαν στις στατίνες, περίπου 2% ήταν επιπλοκές τενόντων με συμπτώματα γενικά εντός 8 μηνών από την έναρξη θεραπείας με στατίνες. Ο Αχίλλειος τένοντας ήταν ο συχνότερα προσβαλλόμενος τένοντας, με οίδημα, θερμότητα, δυσκαμψία, και πόνο σαν συχνότερα συμπτώματα. Δεκαεφτά από τους ασθενείς είχαν τόσο σοβαρά συμπτώματα που χρειάστηκαν νοσηλεία. Τα συμπτώματα ξεκίνησαν αφού οι ασθενείς ξεκίνησαν αγωγή με στατίνη, και βελτιώθηκαν μετά την διακοπή τους, και επανήλθαν όταν με την επανέναρξη της αγωγής.

Σημαντικός αριθμός επιπλοκών από τους τένοντες μπορεί να μην αναφέρονται, προσέθεσαν. Αν και η επίπτωση των επιπλοκών από τους τένοντες με τις στατίνες είναι μικρή, όλες οι στατίνες έχουν την δυνατότητα να προκαλέσουν τέτοια προβλήματα, ακόμα και στις συνιστώμενες δοσολογίες.

πηγη:http://www.e-cardio.gr

Επιστροφή