Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Παθήσεις και Ομοιοπαθητική

Ποιά είναι η Λογική της Θεραπείας των Χρόνιων Παθήσεων

και πως η κλινικά προσανατολισμένη Ομοιοπαθητική-Ολιστική Ιατρική

ακολουθεί και εφαρμόζει αυτη την Κλασσική  Ιατρική Αντίληψη:

 

Η προσέγγιση της Ομοιοπαθητικής είναι πάντοτε Πληροφορική,δηλαδη το ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνει πληροφορία, γνωστικό υλικό που διδάσκει ,στον Αμυντικό Μηχανισμο,ο οποιος είναι το Εργαλείο του Σώματος με το οποίο συντελουνται όλοι οι Ομοιοστατικοι, ουσιαστικά οι Αυτοθεραπευτικοί Μηχανισμοί.Ο άμεσος στόχος των Αυτοθεραπευτικών Μηχανισμών είναι η αποκατάσταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μια περιοχή του σώματος ή και σε ολόκληρο τον Οργανισμό.

Η αποκατασταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μιά περιοχή ή όργανο του σώματος σημαίνει αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας και της φυσιολογικής δομής,δηλαδη επάνοδο στην Υγεία,στο Restitutio at Integrum,που είναι το κύριο ζητούμενο της Κλασσικής Παθολογίας.

περισσότερα more

Προβλήματα Υγείας

Η   Ομοιοπαθητικη  μπορεί  να βοηθήσει σημαντικά σε προβληματα Υγείας Γυναικών- Ανδρων- Παιδιων και Ηλικιωμενων

στις Γυναικες:

Διαταραχες περιοδου, Χρ Κολπιτιδες/ τραχηλιτιδες, ουρολοιμωξεις, πολυκυστικες ή ανεπαρκεις ωοθήκες,  Υπογονιμότητα

 

στους Ανδρες Xρονια προστατιτιδα, Ουρολοιμωξεις,

προβληματα στυσης και εκσπερματισης,Υπογονιμότητα

 

 

 

στα Παιδια  Αναπτυξιολογικές και Παιδονευρολογικες διαταραχες

   Βρογχικο άσθμα και Αλλεργικές Παθήσεις

 

 

           στους Ηλικιωμενους

  Kινητικές και Νοητικές Δυσλειτουργίες, προβλήματα Κυκλοφορικά-Αγγειακά.

περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
Παθήσεις /

ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

EΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ και ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΑ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΛΗ  ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ

OMOIOΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ

Δρ Τάσος Βαρθολομαίος,ΜD,PhD,MFHom,MHMA

Iατρος- Ομοιοπαθητικός

 

Υπέρταση

Η αρτηριακή πίεση είναι η πίεση που ασκεί το αίμα στις αρτηρίες. Αυτή δεν είναι σταθερή κατά τη διάρκεια του 24ώρου αλλά εξαρτάται από τις δραστηριότητες του ατόμου. Έτσι, κατά τη σωματική άσκηση, τη συγκίνηση και το στρες η πίεση αυξάνεται, ενώ, αντιθέτως, κατά την ανάπαυση και το βαθύ ύπνο ελαττώνεται. Αρτηριακή υπέρταση ονομάζεται η σταθερή αύξηση της αρτηριακής πίεσης πάνω από 140mmHg για τη συστολική αρτηριακή πίεση, δηλαδή την κοινώς λεγόμενη «μεγάλη» πίεση και πάνω από 90mmHg για τη διαστολική αρτηριακή πίεση, δηλαδή την κοινώς λεγόμενη «μικρή» πίεση. Η αρτηριακή υπέρταση διακρίνεται στην πρωτοπαθή ή ιδιοπαθή μορφή και στη δευτεροπαθή. Το αίτιο που προκαλεί την πρωτοπαθή μορφή υπέρτασης δεν είναι σαφώς καθορισμένο. Η δευτεροπαθής μορφή υπέρτασης προκαλείται και οφείλεται σε κάποιο άλλο νόσημα, συνεπώς, εάν αυτό θεραπευτεί, υποχωρεί συνήθως και η υπέρταση.
Τί είναι η συστολική και τί η διαστολική πίεση
Η αρτηριακή πίεση καταγράφεται με δύο αριθμούς π.χ. 150/90. Ο μεγαλύτερος αριθμός αντιστοιχεί στη συστολική πίεση, που είναι γνωστή ως «μεγάλη» πίεση και ο μικρότερος στη διαστολική, που είναι γνωστή ως «μικρή» πίεση. Συστολική είναι η πίεση που ασκείται στο τοίχωμα των αρτηριών τη στιγμή που η καρδιά συσπάται για να προωθήσει το αίμα μέσω των αρτηριών προς τα όργανα του σώματος και διαστολική όταν η καρδιά χαλαρώνει για να δεχτεί νέο αίμα.
Ποιές είναι οι φυσιολογικές τιμές αρτηριακής πίεσης
    Συστολική αρτηριακή πίεση (mmHg)     Διαστολική αρτηριακή πίεση (mmHg)
Ιδανική     <120     <80
Φυσιολογική     <130     <85
Ανώτερα φυσιολογικά επίπεδα     130-139     85-89
Υπέρταση 1ου βαθμού (ήπια υπέρταση)     140-159     90-99
Υπέρταση 2ου βαθμού (μέτρια υπέρταση)     160-179     100-109
Υπέρταση 3ου βαθμού (βαριά υπέρταση)     >180     >110
Πώς μετράμε την αρτηριακή πίεση
Η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης πραγματοποιείται με το πιεσόμετρο. Πριν από τη μέτρηση, καλό είναι για χρονικό διάστημα 30-60 λεπτών να αποφεύγεται το κάπνισμα, ο καφές, το αλκοόλ, τα μεγάλα γεύματα και η έντονη άσκηση. Η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης πρέπει να γίνεται στο χέρι εκείνο που παρουσιάζει συνήθως την υψηλότερη πίεση, όπως είναι γνωστό από προηγούμενες μετρήσεις. Η μέτρηση πρέπει να γίνεται σε καθιστή θέση με το χέρι να βρίσκεται ακουμπισμένο σε ένα τραπέζι, περίπου στο επίπεδο της καρδιάς. Κατά τη διάρκεια της μέτρησης είναι σκόπιμο ο εξεταζόμενος να βρίσκεται σε αναπαυτική θέση και να μη μιλάει. Η τοποθέτηση της περιχειρίδας του πιεσόμετρου τοποθετείται στο βραχίονα του εξεταζόμενου και ο κώδωνας του πιεσόμετρου τοποθετείται στην εσωτερική επιφάνεια του αγκώνα, εκεί που ψηλαφάται καλύτερα ο σφυγμός. Η περιχειρίδα πρέπει να βρίσκεται περίπου 3 cm πάνω από τον αγκώνα, με το πλαστικό σωληνάκι στην εσωτερική πλευρά του χεριού. Φουσκώνουμε την περιχειρίδα τόσο ώστε η στήλη του υδραργύρου να ανέλθει περίπου 30mmHg πάνω από τη συστολική αρτηριακή πίεση που συνήθως έχει ο εξεταζόμενος. Στη συνέχεια, ανοίγουμε τη στρόφιγγα του πιεσόμετρου τόσο ώστε η στήλη του υδραργύρου να πέφτει με αργό ρυθμό. Το σημείο στο οποίο θα ακούσουμε τον πρώτο σαφή ρυθμικό ήχο αντιστοιχεί στην τιμή της συστολικής αρτηριακής πίεσης. Καθώς η στήλη υδραργύρου συνεχίζει να πέφτει, σε κάποιο σημείο ο ήχος εξαφανίζεται. Το σημείο αυτό αντιστοιχεί στη διαστολική αρτηριακή πίεση. Είναι σκόπιμο να γίνεται διπλή μέτρηση κάθε φορά και μάλιστα όχι σε χρονική στιγμή που το άτομο βιώνει ενόχληση όπως π.χ. όταν έχει πονοκέφαλο. Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν ευρέως, εκτός από τα υδραργυρικά και ηλεκτρονικά πιεσόμετρα.
Ποιά είναι τα αίτια και οι παράγοντες κινδύνου της αρτηριακής υπέρτασης
Πρωτοπαθής υπέρταση

    Στην πρωτοπαθή αρτηριακή υπέρταση το αίτιο δεν είναι σαφώς καθορισμένο και η υπέρταση συσχετίζεται με μια σειρά παραγόντων, η σημασία των οποίων διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μερικοί από αυτούς είναι:
    Φυλή, Φύλο και Ηλικία
    Η υπέρταση προσβάλλει σχεδόν δύο φορές περισσότερο τα άτομα αφροαμερικανικής καταγωγής σε σχέση με τους λευκούς. Σε σχέση με την ηλικία, σε νεαρή και μέση ηλικία, οι άνδρες έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν υπέρταση. Ωστόσο, μετά την ηλικία των 50 ετών, όταν οι περισσότερες γυναίκες βρίσκονται στην εμμηνόπαυση, εμφανίζουν μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν υπέρταση σε σχέση με τους άνδρες. Τέλος, σχετικά με την ηλικία, ο κίνδυνος υπέρτασης αυξάνεται αναλογικά με αυτήν.
    Η κληρονομικότητα
    Θεωρείται ότι η ύπαρξη γενετικού υποβάθρου συνηγορεί υπέρ της εμφάνισης πρωτοπαθούς αρτηριακής υπέρτασης. Σε άτομα με υπερτασικούς και τους δύο γονείς, η πιθανότητα εμφάνισης υπέρτασης ξεπερνά το 70%. Σε άτομα με ένα γονιό υπερτασικό, η πιθανότητα είναι περίπου 30% και σε όσους δεν έχουν υπερτασικούς γονείς 15%.
    Η διατροφή
    Θεωρείται ότι η αυξημένη πρόσληψη άλατος με το φαγητό αποτελεί έναν επιπλέον παράγοντα κινδύνου, ιδίως για άτομα με κληρονομική επιβάρυνση. Αυτό σημαίνει ότι η αυξημένη πρόσληψη άλατος δεν προκαλεί οπωσδήποτε υπέρταση, αλλά σε μεγάλο βαθμό σχετίζεται με τη γενετική προδιάθεση του ατόμου. Επίσης, θεωρείται σήμερα πως η πλούσια σε λιπαρά διατροφή και η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ αυξάνουν μέτρια και σημαντικά αντιστοίχως την αρτηριακή υπέρταση.
    Η παχυσαρκία
    Έχει βρεθεί ότι η εμφάνιση υπέρτασης είναι 2-3 φορές πιο συχνή σε παχύσαρκα άτομα, ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο ή φυλή και ότι για κάθε 10kg αύξησης του σωματικού βάρους, η συστολική και η διαστολική πίεση αυξάνονται κατά 3 και 2mmHg αντίστοιχα.
Δευτεροπαθής υπέρταση
    Η δευτεροπαθής υπέρταση οφείλεται κατά κύριο λόγο σε παθήσεις των νεφρών, σε παθήσεις των ενδοκρινών αδένων, σε λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων και σε ορισμένες ειδικές καταστάσεις. Τα συχνότερα αίτια είναι τα εξής:
    Νεφρογενής υπέρταση:
        Φλεγμονώδεις νεφρικές παθήσεις
        Στένωση νεφρικής αρτηρίας
        Ορισμένοι όγκοι που παράγουν μια ουσία που ονομάζεται ρενίνη.
    Ενδοκρινική υπέρταση:
        Υπερθυρεοειδισμός
        Υπεραλδοστερονισμός
        Νόσος Cushing
        Φαιοχρωμοκύττωμα
    Φαρμακευτική υπέρταση:
        Ορισμένα από του στόματος αντισυλληπτικά
        Γλυκόριζα
        Γλυκοκορτικοειδή
        Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
    Καρδιαγγειακή υπέρταση:
        Στένωση ισθμού αορτής
        Ανεπάρκεια αορτής

Ποιά είναι τα συμπτώματα της υπέρτασης
Το μεγαλύτερο ποσοστό των υπερτασικών ασθενών δεν παρουσιάζει συμπτώματα και η νόσος έχει μακροχρόνια πορεία. Στην περίπτωση της δευτεροπαθούς υπέρτασης, κυριαρχούν τα συμπτώματα του νοσήματος που την προκαλεί.
Η διάγνωση της υπέρτασης τίθεται από γιατρό με μετρήσεις της πίεσης στο ιατρείο, καθώς η διαπίστωση αυξημένης πίεσης σε μία μέτρηση μεμονωμένη δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι το άτομο είναι οπωσδήποτε υπερτασικό. Συνήθως χρειάζονται διαδοχικές μετρήσεις σε τουλάχιστον 2-3 επισκέψεις. Μία μόνο επίσκεψη σχεδόν ποτέ δεν αρκεί για να τεθεί η διάγνωση της υπέρτασης με βεβαιότητα. Επιπλέον, πολύ χρήσιμη εξέταση για τη διάγνωση της υπέρτασης είναι η συνεχής καταγραφή της πίεσης για 24 ώρες με μία συσκευή που ονομάζεται Holter.
Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν από τους κύριους προδιαθεσικούς παράγοντες ανάπτυξης πρώιμης αθηροσκλήρωσης και σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα εγκεφαλικών, καρδιαγγειακών και περιφερικών αγγειακών επεισοδίων, ενώ σημαντικές βλάβες παρουσιάζουν επίσης οι νεφροί, τα αγγεία και ο αμφιβληστροειδής χιτώνας του ματιού. Χαρακτηριστικό είναι πως έχει βρεθεί ότι για κάθε 20mmHg αύξησης της συστολικής πίεσης ή για κάθε 10mmHg αύξησης της διαστολικής πίεσης, ο κίνδυνος θανάτου από εγκεφαλικό επεισόδιο ή από έμφραγμα διπλασιάζεται.

Επιστροφή