Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Παθήσεις και Ομοιοπαθητική

Ποιά είναι η Λογική της Θεραπείας των Χρόνιων Παθήσεων

και πως η κλινικά προσανατολισμένη Ομοιοπαθητική-Ολιστική Ιατρική

ακολουθεί και εφαρμόζει αυτη την Κλασσική  Ιατρική Αντίληψη:

 

Η προσέγγιση της Ομοιοπαθητικής είναι πάντοτε Πληροφορική,δηλαδη το ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνει πληροφορία, γνωστικό υλικό που διδάσκει ,στον Αμυντικό Μηχανισμο,ο οποιος είναι το Εργαλείο του Σώματος με το οποίο συντελουνται όλοι οι Ομοιοστατικοι, ουσιαστικά οι Αυτοθεραπευτικοί Μηχανισμοί.Ο άμεσος στόχος των Αυτοθεραπευτικών Μηχανισμών είναι η αποκατάσταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μια περιοχή του σώματος ή και σε ολόκληρο τον Οργανισμό.

Η αποκατασταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μιά περιοχή ή όργανο του σώματος σημαίνει αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας και της φυσιολογικής δομής,δηλαδη επάνοδο στην Υγεία,στο Restitutio at Integrum,που είναι το κύριο ζητούμενο της Κλασσικής Παθολογίας.

περισσότερα more

Προβλήματα Υγείας

Η   Ομοιοπαθητικη  μπορεί  να βοηθήσει σημαντικά σε προβληματα Υγείας Γυναικών- Ανδρων- Παιδιων και Ηλικιωμενων

στις Γυναικες:

Διαταραχες περιοδου, Χρ Κολπιτιδες/ τραχηλιτιδες, ουρολοιμωξεις, πολυκυστικες ή ανεπαρκεις ωοθήκες,  Υπογονιμότητα

 

στους Ανδρες Xρονια προστατιτιδα, Ουρολοιμωξεις,

προβληματα στυσης και εκσπερματισης,Υπογονιμότητα

 

 

 

στα Παιδια  Αναπτυξιολογικές και Παιδονευρολογικες διαταραχες

   Βρογχικο άσθμα και Αλλεργικές Παθήσεις

 

 

           στους Ηλικιωμενους

  Kινητικές και Νοητικές Δυσλειτουργίες, προβλήματα Κυκλοφορικά-Αγγειακά.

περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
Παθήσεις /

ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ/ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ/ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ/ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ/ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

 

ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ  ΓΥΝΑΙΚΩΝ-ΑΝΔΡΩΝ

 

Ποιες είναι  οι αιτίες της γυναικείας στειρότητας

 

Οι σπουδαιότερες αιτίες γυναικείας στειρότητας  είναι οι ακόλουθες:

 

  • ορμονικές διαταραχές (σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, πρόωρη εμμηνόπαυση, ακατάστατη ωορηξία)

  • Η απόφραξη των σαλπίγγων μετά συνήθως από φλεγμονές (σαλπιγγίτιδες)

  • η ενδομητρίωση

  • παθήσεις της μήτρας (πχ ινομυώματα)

  • προβλήματα του τραχήλου,όπως κακη ποιότητα τραχηλική βλέννας

  • σχετικά προχωρημένη ηλικία της γυναίκας

  • ανοσολογικά αίτια (ύπαρξη αντισωμάτων προς το έμβρυο- αντισωμάτων στον ορό της γυναίκας)

  • αιτίες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής ,όπως άγχος, κάπνισμα, αλκοόλ.

 

 

Ποιες είναι  οι αιτίες της ανδρικής στειρότητας

- Ορμονικές αιτίες απο διαταραχές σε ενδοκρινείς αδένες,που μπορεί να είναι ,όπως συνήθως, λειτουργικες ή να οφείλονται σε κάποια νόσο ή  σε εξωτερικούς  βλαπτικους παράγοντες ,όπως η ακτινοβολία κ.λ.π.

 

- Προβλήματα των όρχεων, όπως. κρυψορχία , ατελής κάθοδος του όρχι ή των όρχεων στο όσχεο, φλεγμονές (ορχίτις, επιδιδυμίτις, κ.α.),τραυματικές κακώσεις, συστηματικές παθήσεις, ύπαρξη σπερματικών αντισωμάτων και η κιρσοκήλη.

- Άλλες αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν στειρότητα είναι οι λειτουργικές διαταραχές του ίδιου του σπερματοζωαρίου, όπως  η μειωμένη κινητικότητα, η λήψη ορισμένων φαρμάκων,οπως αναβολικά που παίρνουν οι αθλητές για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους, ακόμα η χρήση και εθισμός σε ορισμένες ουσίες όπως η νικοτίνη και το κάπνισμα που επηρεάζει και τον αριθμό και την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων ή η χρήση αλκοόλ.

Ακόμα υπεύθυνα για υπογονιμότητα θεωρούνται το υπερβολικό στρες,η πολυήμερη αποχή απο το σεξ ,η στυτική δυσλειτουργία και οι διαταραχές στην εκσπερμάτιση   (πρόωρη εκσπερμάτιση, αδύνατη εκσπερμάτιση, κ.α).

 

Ποια είναι η βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η Ομοιοπαθητική στα προβλήματα υπογονιμότητας

 

Η Ομοιοπαθητική αγωγή μπορεί να έχει θετικά, έως και άριστα ,αποτελεσματα, στις παραπάνω υπογραμμισμένες παθολογικές καταστάσεις, δεδομένου ότι τα Ομοιοπαθητικά σκευάσματα είναι οι κατεξοχήν θεραπευτικοί πληροφορικοί παράγοντες για τις νευροφυσιολογικές-ορμονικές-ψυχικές-ανοσολογικές λειτουργίες του οργανισμού και κατεξοχήν αυτές που σχετιζονται με τους γεννητικούς αδένες.

 

Βέβαια,θα πρέπει ο Ομοιοπαθητικός να έχει άριστη κατάρτιση τόσο στην Ομοιοπαθητική Φυσιολογία και Παθολογία όσο και στους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που υπεισέρχονται στις διάφορες αιτίες στειρότητας,ανδρικής και γυναικείας.Επίσης θα πρέπει  να γνωρίζει να κινείται παράλληλα και αρμονικά προς τις διαδικασίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής,οταν και όπου χρειάζεται.

 

Επίσης θα πρέπει  ο Ομοιοπαθητικός να γνωρίζει να κινείται παράλληλα και αρμονικά προς τις διαδικασίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής,οταν και όπου χρειάζεται και συγκεκριμένα στις διαδικασιες ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ, στις οποίες η κλινικά προσανατολισμένη Ομοιοπαθητική λειτουργεί συχνά καταλυτικά.

 

Στο 3Ο - 40% περίπου των περιπτώσεων υπογονιμότητας, αποκλειστικά υπεύθυνος είναι ο άνδρας και σε ένα επιπρόσθετο 50% υπεύθυνοι είναι και οι δυο. Ορισμός της υπογονιμότητας είναι η αποτυχία σύλληψης μετά από προσπάθειες ενός έτους χωρίς προφυλάξεις.Η εκτίμηση του υπογόνιμου άνδρα είναι γρήγορη οικονομική και μη επεμβατική.Η προσπέλαση είναι παρόμοια με κάθε προσπέλαση για την εκτίμηση κάθε ιατρικού προβλήματος. Περιλαμβάνει ένα λεπτομερές ιστορικό, κλινική εξέταση και ένα βασικό εργαστηριακό έλεγχο.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚOΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

  • Εξέταση ούρων (πυουρία, αιματουρία)
  • Σπερμοδιάγραμμα
  • Ορμονική εκτίμηση (FSH, LH, τεστοστερόνη, οιστραδιόλη, Τ3, Τ4, TSH)

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟ ΕΛΕΓΧΟ  ΤΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ

  • Απουσία εκσπερμάτισης.
  • Αζωοσπερμία.
  • Ολιγοσπερμία.
  • Ασθενοσπερμία.
  • Τερατοσπερμία.

Η αρχική εκτίμηση και η πρώτη διαφορική διάγνωση πιθανόν να μην καταλήξουν σε αποτέλεσμα.Τότε έχει ένδειξη πιο εξειδικευμένη έρευνα:

  • Αντισπερματικά αντισώματα.
  • Καλλιέργεια σπερματικού υγρού.
  • Λειτουργική εκτίμηση των σπερματοζωαρίων.
  • Ορχική βιοψία,βαζογραφία.
  • Υπέρηχος, triplex οσχέου
  • CT, MR πυέλου υπόφυσης.

ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ

Τα αποτελέσματα του ιστορικού, της φυσικής εξέτασης και των εργαστηριακών εξετάσεων θα καταστήσουν δυνατή την ταξινόμηση του ασθενούς σε μια από τις παρακάτω αιτιολογικές κατηγορίες. Σε ένα ποσοστό 25% όμως δεν βρίσκεται καμία αιτία. Τότε κατατάσονται στην κατηγορία της ιδιοπαθούς υπογονιμότητας.

1. ΕΝΔΟΚΡΙΝΙΚΕΣ Η ΠΡΟΟΡΧΙΚΕΣ

  • Ανεπάρκεια γοναδοτροπινών (σύνδρομο Kallman).
  • Mεμονωμένη ανεπάρκεια της LH(σύνδρομο του γόνιμου ευνούχου).
  • Mεμονωμένη ανεπάρκεια της FSH.
  • Συγγενή υπογοναδοτροπικά σύνδρομα.
  • Υποφυσιακή ανεπάρκεια (ογκοι, φλεγμονές, χειρουργεία, ακτινοβολίες).
  • Υπερπρολακτινεμία.
  • Εξωγενείς ορμόνες (πλεόνασμα ανδρογόνων, οιστρογόνων, υπερ-υποθυρεοειδισμός).

2. ΟΡΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

  • Γοναδοτοξικοί παράγοντες.
  • Κρυψορχία.
  • Κιρσοκήλη.
  • Ιδιοπαθής.

3. ΜΕΤΟΡΧΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ

  • Συγγενής απόφραξη των πόρων (σύνδρομο young, απουσία εκσπερματιστικών πόρων).
  • Επίκτητη απόφραξη των πόρων(βασεκτομή, βουβωνοκήλη, φλεγμονή).
  • Ανωμαλίες κινητικότητας των σπερματοζωαρίων.
  • Δυσλειτουργία σεξουαλικής επαφής.

.

Η υπογονιμότητα πρέπει να διερευνάται στο ζευγάρι ως σύνολο και όχι μεμονωμένα στο άτομο, τουλάχιστο στα αρχικά στάδια. Η διερεύνηση της υπογονιμότητας γίνεται γενικά αφού συμπληρωθεί ένας χρόνος επαφών χωρίς προφύλαξη και χωρίς γονιμοποίηση. Σε περιπτώσεις όμως που υπάρχει κάποιος παράγοντας κινδύνου, όπως π.χ. ιστορικό κρυψορχίας, η διερεύνηση αρχίζει νωρίτερα.

Α. Ιστορικό - Κλινική εξέταση

Η λήψη του ιστορικού του ασθενούς είναι φυσικά το πρώτο απαραίτητο βήμα προς τη διερεύνηση της υπογονιμότητάς του. Το ιστορικό επικεντρώνεται σε ερωτήσεις του ατομικού και οικογενειακού ιστορικού και χωρίζεται σε ανδρολογικό και αναπαραγωγικό. Διερευνάται εάν η υπογονιμότητα είναι πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής, και εάν έχει τύχει διερεύνησης στο παρελθόν.

Η κλινική εξέταση ενός ασθενούς με υπογονιμότητα δεν περιορίζεται στα γεννητικά του όργανα, αλλά και στα δευτερογενή χαρακτηριστικά του φύλου, όπως επίσης και σε ανθρωπομετρικά σημεία, όπως το ύψος, το βάρος, η κατανομή του λίπους και η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης. Αυτά τα δεδομένα είναι χρήσιμα, γιατί οι ορμονικές διαταραχές προκαλούν διαταραχές και στα δευτερογενή χαρακτηριστικά του φύλου και η παχυσαρκία προκαλεί επίσης διαταραχές στο ορμονικό προφίλ και στη σπερματογένεση.

B. Απεικονιστικές εξετάσεις

Το υπερηχογράφημα οσχέου είναι η πρώτη και πιο σημαντική απεικονιστική εξέταση που διενεργείται σε έναν υπογόνιμο άνδρα. Με αυτή λαμβάνονται πληροφορίες για το μέγεθος και την υφή των όρχεων και των αγγείων τους, την παρουσία υποηχοϊκών περιοχών στο παρέγχυμα των όρχεων ή υγρού περιφερικά, τη μετατραυματική παρακολούθηση του οσχέου και την επιλογή θέσεων βιοψίας. Με τη βοήθεια του έγχρωμου Doppler υπερηχογραφήματος γίνεται λειτουργική μελέτη της ροής του αίματος στις σπερματικές φλέβες για τη λεπτομερέστερη διερεύνηση της κιρσοκήλης και επίσης της ροής του αίματος εντός των σηραγγωδών αρτηριών για τη διερεύνηση περιπτώσεων στυτικής δυσλειτουργίας.

 

Γ. Εργαστηριακές εξετάσεις

Παράλληλα με τη διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων για τη διαγνωστική προσέγγιση της ανδρικής υπογονιμότητας επιβάλλεται να γίνουν και συγκεκριμένες εργαστηριακές εξετάσεις, οι κυριότερες των οποίων είναι το σπερμοδιάγραμμα και ο ενδοκρινικός εργαστηριακός έλεγχος του ασθενούς.

 

1. Το σπερμοδιάγραμμα

Η εξέταση σπέρματος ή σπερμοδιάγραμμα είναι ειδική εξέταση, η οποία μας πληροφορεί για τις παραμέτρους του. Ανδρολογικός έλεγχος ενδείκνυται εάν το σπερμοδιάγραμμα αποκλίνει από τις τιμές αναφοράς.Πρέπει να τονιστεί ότι τα αποτελέσματα ενός σπερμοδιαγράμματος δεν μπορούν να μας οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα, αν ένας άνδρας μπορεί να γίνει βιολογικός πατέρας ή όχι. Αυτό που τεκμαίρεται από ένα σπερμοδιάγραμμα είναι πιθανές διαταραχές της λειτουργίας του γεννητικού συστήματος και κατά μικρότερο βαθμό μία ασαφής κατηγοριοποίηση ασθενών σε άνδρες που έχουν περισσότερες ή λιγότερες πιθανότητες να επιτύχουν γονιμοποίηση.

Οι παράμετροι που εξετάζονται κατά το σπερμοδιάγραμμα είναι μακροσκοπικές, όπως η όψη, η οσμή, η ρευστοποίηση, η γλοιότητα, το pH και ο όγκος του σπέρματος και μικροσκοπικές, όπως η συγκέντρωση των σπερματοζωαρίων και ο συνολικός τους αριθμός, η ζωτικότητά τους και η κινητικότητά τους σε συγκεκριμένες ώρες από τη λήψη του δείγματος. Επιπλέον εξετάζεται η μορφολογία των σπερματοζωαρίων, η ύπαρξη συσσωρεύσεων και συγκολλήσεων, καθώς και η παρουσία υπολειμμάτων σπερματοζωαρίων ή η ύπαρξη άλλων τύπων κυττάρων.

α.

Η κινητικότητα των σπερματοζωαρίων κατατάσσεται σε τέσσερις κατηγορίες κατά τον Π.Ο.Υ.:

  • Κατηγορία Α: Ζωηρή προωθητική κίνηση
  • Κατηγορία Β: Νωθρή προωθητική κίνηση
  • Κατηγορία Γ: Μή προωθητική κίνηση
  • Κατηγορία Δ: Ακίνητα.

Στο σπερματικό πλάσμα είναι δυνατό να ανευρεθούν επίσης ερυθρά αιμοσφαίρια, τα οποία φυσιολογικά πρέπει να είναι πολύ λίγα, επιθηλιακά κύτταρα, των οποίων η ύπαρξη δεν έχει κλινική σημασία και «στρογγυλά κύτταρα». Τα λευκά στο σπέρμα συνδέονται με την παραγωγή ελεύθερων ριζών οξυγόνου (Reactive Oxygen species) που ενοχοποιούνται για την πρόκληση υπογονιμότητας και την ύπαρξη φλεγμονής στους επικουρικούς γεννητικούς αδένες με παρόμοια αποτελέσματα.

Τα σπερματοζωάρια είναι δυνατόν να παρουσιάζουν αντισώματα επάνω στην κυτταρική τους επιφάνεια. Τα αντισώματα αυτά, έχουν ως αποτέλεσμα τη συγκόλληση των σπερματοζωαρίων στην τραχηλική βλέννη και την ελαττωμένη ικανότητα των σπερματοζωαρίων για διείσδυση ή τον θάνατο των σπερματοζωαρίων. Σημαντική παράμετρος του σπερμοδιαγράμματος είναι η εκτίμηση της μορφολογίας των σπερματοζωαρίων. Το κάθε σπερματοζωάριο εξετάζεται στις τρεις περιοχές του -κεφαλή, αυχένας, ουρά- και τυχόν ανωμαλίες καταγράφονται ξεχωριστά. Το τελικό αποτέλεσμα δίνεται ως Χ ανωμαλίες ανά 100 σπερματοζωάρια.

Η μέτρηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων είναι η πιο σημαντική παράμετρος και η πρώτη που εξετάζουν οι θεράποντες ιατροί κατά την ανάγνωση των αποτελεσμάτων του σπερμοδιαγράμματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων που ανευρίσκεται στο υπό εξέταση υλικό δίνεται ως σπερματοζωάρια ανά ml και ολικός αριθμός σπερματοζωαρίων ανά εκσπερμάτιση. Σε περίπτωση αζωοσπερμίας είναι σημαντικό να γνωρίζουμε εάν βρέθηκαν μερικά ή έστω και ένα ζωντανό ή νεκρό σπερματοζωάριο έπειτα από φυγοκέντρηση του δείγματος, λεπτομέρεια που οδηγεί σε διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις.

 

2. Ενδοκρινικός έλεγχος

Η ενδοκρινικής αιτιολογίας ανδρική υπογονιμότητα, σύμφωνα με τα ως τώρα δεδομένα, είναι πολύ μικρό ποσοστό του συνόλου, κάτω από το 1%, ωστόσο ο έλεγχος του ορμονικού προφίλ του ασθενούς είναι απαραίτητος. Πρέπει να σημειωθεί πως με τον απλό έλεγχο που διενεργείται στην καθημερινή κλινική πράξη παίρνουμε απλώς ένα «στιγμιότυπο» της όλης ορμονικής λειτουργίας του ασθενή, το οποίο αγνοεί τη μεταβλητότητα και τις φυσιολογικές διακυμάνσεις που παρουσιάζει το σύστημα Κεντρικό Νευρικό σύστημα - υποθάλαμος - υπόφυση - όρχεις.

Μετρούμε την τεστοστερόνη, η οποία είναι η κύρια ορμόνη του άρρενος που εκκρίνεται από στον όρχι έπειτα από διέγερση των γοναδοτροπινών ορμονών LH και FSH. Παρουσιάζει ημερήσιο ρυθμό έκκρισης που οδηγεί σε υψηλότερα επίπεδα τις πρωινές ώρες και χαμηλότερα επίπεδα το βράδυ και για το λόγο αυτό ζητείται πάντα πρωινό δείγμα για τη μέτρησή της. Αποτελεί την υπεύθυνη ορμόνη για την ανάπτυξη των πρωτογενών και δευτερογενών χαρακτηριστικών του ανδρικού φύλου και οι περισσότεροι άνδρες με χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης είναι υπογόνιμοι. Προσδιορίζουμε επίσης και την προλακτίνη η οποία παράγεται και εκκρίνεται από την υπόφυση και από έξω-υποφυσιακές δομές, όπως ο μαστός, η μήτρα και ο πλακούντας. Υπερπρολακτιναιμία συμβαίνει φυσιολογικά μόνο στη γυναίκα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και γαλουχίας και σε οποιαδήποτε άλλη κατάσταση θεωρείται παθολογική. Στον άνδρα σε καταστάσεις υπερπρολακτιναιμίας προκαλείται υπερτροφία του μαζικού αδένα, ελάττωση της libido, ανικανότητα, ελαττωμένη παραγωγή σπέρματος και υπογονιμότητα.


Δ. Ορχική Βιοψία

Η διαγνωστική ορχική βιοψία έχει ένδειξη στους ασθενείς χωρίς εμφανείς παράγοντες (κανονική FSH και φυσιολογικός όγκος όρχεων), για να διαφοροδιαγνώσει μεταξύ αποφρακτικής και μη αποφρακτικής αζωοσπερμίας. Η ορχική βιοψία μπορεί επίσης να εκτελεστεί και ως τμήμα μιας θεραπευτικής διαδικασίας στους ασθενείς που αποφασίζουν να υποβληθούν σε μικρογονιμοποίηση (ICSI).

Η σπερματογένεση μπορεί να είναι εστιακή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ένα ή περισσότερα σπερματικά σωληνάρια παρουσιάζουν σπερματογένεση, ενώ άλλα όχι. Περίπου 50-60% των ατόμων με μη αποφρακτική αζωοσπερμία έχει μερικά σπερματικά σωληνάρια με σπερματοζωάρια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ICSI.

Η διαγνωστική βιοψία είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί με αναρρόφηση μέσω λεπτής βελόνης είτε με την ανοιχτή μέθοδο, κατά την οποία χρειάζεται νάρκωση στο χειρουργείο, είτε μικροχειρουργικά που είναι η τεχνική επιλογής καθώς με τη βοήθεια χειρουργικού μικροσκοπίου παρουσιάζει άριστα αποτελέσματα, επιτυγχάνοντας ανάκτηση σπερματοζωαρίων σε 50-60% των περιπτώσεων.

Ε. Μοριακός και κυτταρογενετικός έλεγχος

Στις περιπτώσεις που υποπτεύεται ο θεράπων ιατρός γενετικά αίτια υπογονιμότητας μπορεί να ζητήσει τον προσδιορισμό του καρυότυπου του ασθενούς. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχονται χρωμοσωμικές ανωμαλίες, αυτοσωματικές ή φυλοσύνδετες ή μικρο-ελλείψεις του χρωμοσώματος Υ. Περίπου 6% των υπογόνιμων ατόμων παρουσιάζουν ανωμαλίες χρωμοσωμάτων στην ανάλυση του καρυότυπου.

 

 

Η Ομοιοπαθητική έχει συχνά σημαντικά αποτελέσματα στην Υπογονιμότητα, εφόσον τα αίτια της είναι λειτουργικά, παθοφυσιολογικά ή ψυχοφυσιολογικά ,ενώ και η συμμετοχή της σε παθήσεις με ανατομικές βλάβες οργάνων μπορεί να είναι αρκετές φορές αξιόλογη.


Ο σχεδιασμός για την Ομοιοπαθητική συνταγογράφηση   λαμβάνει υπόψιν:

 

  1. Tα αίτια της Υπογονιμότητας σύμφωνα με τον συμβατικό ιατρικ