Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Παθήσεις και Ομοιοπαθητική

Ποιά είναι η Λογική της Θεραπείας των Χρόνιων Παθήσεων

και πως η κλινικά προσανατολισμένη Ομοιοπαθητική-Ολιστική Ιατρική

ακολουθεί και εφαρμόζει αυτη την Κλασσική  Ιατρική Αντίληψη:

 

Η προσέγγιση της Ομοιοπαθητικής είναι πάντοτε Πληροφορική,δηλαδη το ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνει πληροφορία, γνωστικό υλικό που διδάσκει ,στον Αμυντικό Μηχανισμο,ο οποιος είναι το Εργαλείο του Σώματος με το οποίο συντελουνται όλοι οι Ομοιοστατικοι, ουσιαστικά οι Αυτοθεραπευτικοί Μηχανισμοί.Ο άμεσος στόχος των Αυτοθεραπευτικών Μηχανισμών είναι η αποκατάσταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μια περιοχή του σώματος ή και σε ολόκληρο τον Οργανισμό.

Η αποκατασταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μιά περιοχή ή όργανο του σώματος σημαίνει αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας και της φυσιολογικής δομής,δηλαδη επάνοδο στην Υγεία,στο Restitutio at Integrum,που είναι το κύριο ζητούμενο της Κλασσικής Παθολογίας.

περισσότερα more

Προβλήματα Υγείας

Η   Ομοιοπαθητικη  μπορεί  να βοηθήσει σημαντικά σε προβληματα Υγείας Γυναικών- Ανδρων- Παιδιων και Ηλικιωμενων

στις Γυναικες:

Διαταραχες περιοδου, Χρ Κολπιτιδες/ τραχηλιτιδες, ουρολοιμωξεις, πολυκυστικες ή ανεπαρκεις ωοθήκες,  Υπογονιμότητα

 

στους Ανδρες Xρονια προστατιτιδα, Ουρολοιμωξεις,

προβληματα στυσης και εκσπερματισης,Υπογονιμότητα

 

 

 

στα Παιδια  Αναπτυξιολογικές και Παιδονευρολογικες διαταραχες

   Βρογχικο άσθμα και Αλλεργικές Παθήσεις

 

 

           στους Ηλικιωμενους

  Kινητικές και Νοητικές Δυσλειτουργίες, προβλήματα Κυκλοφορικά-Αγγειακά.

περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
Παθήσεις /

ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

 

Δρ Τάσος Βαρθολομαίος,

Ομοιοπαθητικός- Ιστοπαθολογος

Μετεκπαιδευθεις επι 1(ενα) έτος στην Δερματοπαθολογία στο Νοσοκομείο Δερματικών Νοσηματων,Θεσσαλονίκη

 

ΕΚΖΕΜΑ-ΑΤΟΠΙΚΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ

Η ατοπική δερματίτιδα είναι μια χρόνια, φλεγμονώδης κατάσταση του δέρματος με υφέσεις και εξάρσεις. Στα παιδιά με ατοπική δερματίτιδα ο φραγμός του δέρματος δυσλειτουργεί, πράγμα που προκαλεί δέρμα ξηρό, με φολίδες και κνησμό. Κάποια από τα παιδιά αυτά έχουν και σχετιζόμενες περιβαλλοντικές και τροφικές αλλεργίες. Από όλα τα παιδιά με ατοπική δερματίτιδα, 65% δείχνουν σημάδια κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής και 90% κατά τα πρώτα 5 χρόνια της ζωής τους. Τα μισά από τα παιδιά με το νόσημα βελτιώνονται ανάμεσα στις ηλικίες 5 και 15 χρονών. Οι γονείς με ατοπική δερματίτιδα είναι πιο πιθανό να έχουν παιδιά με ατοπική δερματίτιδα.Τουλάχιστον 15 με 20% των παιδιών εμφανίζουν ατοπική δερματίτιδα κάποια στιγμή κατά την παιδική ηλικία, συνηθέστερα από τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η συχνότητα τα τελευταία χρόνια είναι ολοένα αυξανόμενη στον πληθυσμό.Το έκζεμα είναι ένας γενικός όρος για ξηρό και φλεγμονώδες δέρμα, που μερικές φορές προκαλείται από κάτι άλλο πέραν της ατοπικής δερματίτιδας.

Οι κύριοι εκλυτικοί παράγοντες της ατοπικής δερματίτιδα είναι ερεθιστικές ουσίες, στρες, αλλεργίες, λοίμωξη και θερμότητα/ εφίδρωση. Αυτοί οι παράγοντες δεν είναι η αιτία του προβλήματος, αλλά μπορεί να το χειροτερεύουν.Ποιο συγκεκριμένα, πιθανοί εκλυτικοί παράγοντες που χειροτερεύουν το έκζεμα είναι:
• Το στρες
• Οι αλλεργίες
• Εφίδρωση
• Συγκεκριμένα σαπούνια, αφρόλουτρα και απορρυπαντικά
• Πολύ συχνό μπάνιο ή μακράς διάρκειας ζεστό μπάνιο
• Απότομες αλλαγές της θερμοκρασίας
• Ξηρασία
• Μάλλινα και συνθετικά ρούχα
• Σκόνη ή άμμος
• Ο καπνός του τσιγάρου
• Συγκεκριμένα τρόφιμα, όπως αυγά, γάλα, ψάρι, σόγια, γλουτένη
• Επιμόλυνση του δέρματος με μικρόβιο

Μόνο το 25% των παιδιών με ατοπική δερματίτιδα έχουν και τροφική αλλεργία. Αυτό σημαίνει ότι στα περισσότερα βρέφη οι υφέσεις και εξάρσεις του εκζέματος δεν επηρεάζονται από τρόφιμα που καταναλώνουν, ούτε και από τρόφιμα που καταναλώνει οι μητέρες εάν τα θηλάζουν.Παιδιά με οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών, άσθματος και ατοπικής δερματίτιδας είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν το πρόβλημα. Κάποια γονίδια και μεταλλάξεις σε αυτά φαίνεται να παίζουν κάποιο ρόλο. Ο μητρικός θηλασμός ασκεί πιθανώς κάποια προστασία έναντι της εμφάνισης ατοπιών, για αυτό συστήνεται αποκλειστικός θηλασμός για έξι μήνες και εισαγωγή στερεών τροφών μετά τον έκτο μήνα, με παράλληλη συνέχιση του μητρικού θηλασμού.

Πολλά παιδιά με έκζεμα έχουν μια γενικότερη ατοπία, δηλαδή ένα υπεραντιδραστικό ανοσοποιητικό σύστημα το οποία αντιδρά υπερβολικά προσπαθώντας να προστατεύσει τον οργανισμό από αλλεργιογόνες ουσίες. Σε κάποια παιδιά παρατηρείται η λεγόμενη «αλλεργική παρέλαση»: το έκζεμα της βρεφικής ηλικίας καλυτερεύει για να δώσει τη θέση του με την πάροδο των ετών στο άσθμα και αργότερα στην αλλεργική ρινίτιδα.

Τα συμπτώματα της ατοπικής δερματίτιδας ειναι:
1. Ξηρό δέρμα με αποφολίδωση, απολέπιση
2. Κοκκινίλα και πρήξιμο του δέρματος
3. Ροή υγρού και εφελκίδες
4. Παχύ και σκληρό δέρμα
5. Ευαίσθητο δέρμα με κνησμό
Το δέρμα παρουσιάζεται ξηρό. Η ατοπική δερματίτιδα συχνά προκαλεί κνησμό (ξύσιμο του δέρματος), ο οποίος οδηγεί σε κόκκινο, πρησμένο δέρμα με φολίδες. Εάν συμβεί χρόνιος κνησμός, το δέρμα γίνεται πιο παχύ και σκληρό.Παρουσιάζεται σε διαφορετικά μέρη του σώματος ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Σε βρέφη, συχνά προσβάλλει το πρόσωπο, ιδιαίτερα τα μάγουλα, ενώ μπορεί να επεκτείνεται και προς τον κορμό και τα άκρα, ιδιαίτερα στις εκτατικές (έξω) επιφάνειες των κνημών. Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, το έκζεμα τείνει να εμφανίζεται στις εσωτερικές πτυχές των χεριών (αγκώνες, καρποί), στις πτυχές των ποδιών (πίσω από τα γόνατα, ποδοκνημική), στο λαιμό και στη ράχη των χεριών.
Παρατεταμένο ξύσιμο του δέρματος μπορεί να οδηγήσει σε λειχηνοποίηση, το οποίο σημαίνει ότι το δέρμα γίνεται παχύ και τραχύ. Έντονος κνησμός μπορεί να κάνει αμυχές, και να οδηγήσει σε λοιμώξεις ή/ και μόνιμες ουλές. Αν και η ατοπική δερματίτιδα δεν είναι κατάσταση απειλητική για τη ζωή, πολλοί ασθενείς έχουν μια ανεπάρκεια στον υποκείμενο μηχανισμό προστασίας του δέρματος που απαιτεί να παίρνουν ειδικά μέτρα φροντίδας του δέρματός τους εφ’ όρου ζωής.Έντονος καιρός μπορεί να προκαλέσει έξαρση της ατοπικής δερματίτιδας. Για παράδειγμα, απότομη έκθεση σε κρύο ξηρό αέρα μπορεί να χειροτερεύσει το δέρμα. Το ίδιο είναι πιθανό να συμβεί με τον πολύ ζεστό και υγρό καιρό του καλοκαιριού.

 

 

 

 

Η Ακμή δεν συνιστά μόνον  ένα αισθητικό πρόβλημα,αλλά αντανακλά βαθύτερα προβλήματα νευροφυσιολογικής-ορμονικής ισορροπίας  και αντιμετωπίζεται ανάλογα με Κλασσική Κλινική  Ομοιοπαθητική

 

Η ακμή είναι μια πολύ συνηθισμένη δερματοπάθεια που παρατηρείται σε εφήβους, αλλά και σε ενηλίκους. Αποτελεί πάθηση των σμηγματογόνων αδένων που αφθονούν στο πρόσωπο, στη ράχη και στο στήθος. Ξεκινάει κατά τη διάρκεια της εφηβείας (στα κορίτσια με την έναρξη της εμμήνου ρύσεως), όπου εμφανίζονται και τα πρώτα αντιπαθητικά σπυράκια. Οι τύποι των σπυριών στην ακμή είναι:

Οι φαγέσωρες, άσπροι – μαύροι
Οι βλατίδες, τα κόκκινα σπυριά
Οι φλύκταινες, σπυριά με πύον
Τα οξείδια (κύστεις)

Οι φλύκταινες και τα οξείδια όταν φύγουν, μπορεί να αφήσουν ουλές. Σημάδια ή ουλές μπορούν να γίνουν και όταν ο ασθενής πιέζει τα σπυριά και τα ερεθίζει. Η ακμή, αν και δεν έχει αξιόλογη επίδραση στη σωματική υγεία του ατόμου, έχει σοβαρές ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Τα νέα άτομα με ακμή διακατέχονται από άγχος και φόβο απόρριψης από το αντίθετο φύλο. Έχουν μειωμένη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, με συνέπεια χαμηλές επιδόσεις στο σχολείο ή στην εργασία. Σε πολλά άτομα τα σημάδια της ακμής στο πρόσωπο αποτελούν ένα τείχος που τους χωρίζει από τον έξω κόσμο.

Σε πολλούς η ακμή φουντώνει μετά την ηλικία των 30 και μπορεί μέχρι τα 60 να δημιουργεί προβλήματα στο πρόσωπο. Στους ενηλίκους η ακμή οφείλεται κυρίως σε ορμονικά αίτια. Τα σπυριά είναι πιο βαθιά και πονάνε περισσότερο από εκείνα της εφηβείας. Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς από τους άνδρες της ίδιας ηλικίας. Κάθε ορμονική διακύμανση, όπως προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο, διακοπή αντισυλληπτικού χαπιού, εγκυμοσύνη, κλιμακτήριος, μπορεί να πυροδοτήσει την ακμή σε γυναίκες αυτής της ηλικίας. Η αυξημένη παραγωγή τεστοστερόνης στον οργανισμό μπορεί να δώσει το μήνυμα να αυξηθεί η παραγωγή σμήγματος. Στην ηλικία αυτή, ο διαβήτης επίσης μπορεί να αποτελέσει αιτία να εμφανιστούν σπυράκια. Το στρες φαίνεται ότι παίζει ρόλο στην εμφάνιση της ακμής, καθώς οι ορμόνες του στρες μαζί με την τεστοστερόνη προκαλούν αύξηση της παραγωγής σμήγματος.

Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ έχει τη δυνατότητα να απευθύνεται με απολυτα συγκεκριμένο τρόπο στην ανωτέρω Παθολογική Φυσιολογία της Ακμής.

Η ακμή είναι πάθηση της τριχοσμηγματογόνου μονάδας. Στη δημιουργία της ακμής συμβάλλουν και άλλοι παράγοντες πέρα από την υπερλειτουργία του σμηγματογόνου αδένα και την υπερέκκριση ανδρογόνων. Λόγω πλημμελούς κερατινοποίησης, αποφράσσεται το στόμιο του τριχοσμηγματογόνου πόρου, με αποτέλεσμα άθροιση του σμήγματος, περαιτέρω διάταση και τελικά ρήξη του τριχοθυλάκου. Σημαντικός παράγοντας για τη δημιουργία της ακμής είναι το προπιονικό βακτήριο της ακμής (P. Acnes) το οποίο είναι φυσιολογικός έποικος του τριχοσμηγματογόνου πόρου. Όταν όμως αυξηθεί σε αριθμό, προκαλεί διάσπαση των τριγλυκεριδίων του σμήγματος και στη συνέχεια εντείνει την παραγωγή ελευθέρων λιπαρών οξέων που προκαλούν ερεθισμό στο δέρμα.Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ μπορεί να εφαρμοσθεί στοχευμένα  και στις πιο πάνω ορμονικές-μεταβολικές - δυσλειτουργίες ,αλλα και στους παθογόνους μικροοργανισμούς  που ενοχοποιούνται στην παθογένεια της νόσου.

 

Eξάλλου η Ακμή,  οπως και όλα  τα αισθητικά προβλήματα του προσώπου και του σωματος επηρεάζονται απο την προσωπικότητα,την ιδιοσυγκρασία του κάθε ατόμου και μπορούν να βελτιωθούν με ανάλογη Ομοιοπαθητική συνταγογράφηση Γενικότερα,η προσωπικότητα τού κάθε ατόμου προσδιορίζει σε μεγάλο βαθμό το είδος των οργανικών ευαισθησιών και παθήσεων που παρουσιάζονται  και ταλαιπωρούν ιδιαίτερα στα πλέον γόνιμα και δραστήρια χρόνια της ζωής..Η Ομοιοπαθητική δίνει πρωταρχική θέση στην προσωπικότητα του κάθε ατόμου για να  θεραπεύσει,αλλα και για την πρόληψη και για τη συντήρηση και επαύξηση της φυσικής και ψυχολογικής ευεξίας,τόσο απαραίτητης στην καθημερινή ζωή.

 

ΛΕΥΚΗ

Η λεύκη ,για τη Συμβατική Ιατρική,είναι μία νόσος άγνωστης ακόμα αλλά πιθανόν ανοσολογικής αιτιολογίας. Πιθανολογείται  ότι ο ίδιος ο οργανισμός στρέφεται κατά των μελανινοκυττάρων του καταστρέφοντάς τα. Μερικές φορές συνυπάρχει με άλλα ανοσολογικής αιτιολογίας νοσήματα όπως π.χ αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα.
 

 

Η λεύκη εκδηλώνεται ως σταδιακή και βραδεία εμφάνιση λευκωπών κηλίδων σε διάφορα μέρη του σώματος και συνήθως γύρω από το στόμα, τα μάτια, τα γεννητικά όργανα αλλά και σε περιοχές που δέχονται τριβή όπως π.χ τα χέρια ή τα πόδια.Η έκταση των περιοχών με λεύκη ποικίλει από λίγες μικρές βλάβες έως πολλές και μεγάλες ή και σχεδόν πλήρη αποχρωματισμό. Οι περισσότερες μορφές λεύκης παρουσιάζουν συμμετρία, ενώ υπάρχει και μορφή που εμφανίζεται σε ένα τμήμα του σώματος.Στα σημεία με αχρωμία δεν υπάρχουν μελανινοκύτταρα. Επίσης, λεύκη μπορεί να εμφανιστεί και σε σημεία τραυματισμού του δέρματος από διάφορες αιτίες (φαινόμενο Koebner).



Δεν είναι όμως όλες οι λευκωπές κηλίδες λεύκη. Άλλες καταστάσεις, όπως η ποικιλόχρους πιτυρίαση, η μεταφλεγμονώδης υποχρωμία, η λευκή πιτυρίαση, ο αχρωμικός σπίλος συγχέονται συχνά με λεύκη από τους ασθενείς ή ακόμα και τον μη ειδικό ιατρό.

Στο ένα τρίτο των περιπτώσεων υπάρχει κληρονομικότητα και μπορεί το νόσημα να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία με τις μισές περιπτώσεις να εμφανίζονται πριν την ηλικία των 20 ετών και όλες σχεδόν πριν τα 40. Συνήθως, οι αχρωμικές κηλίδες αυξάνουν βαθμιαία σε μέγεθος, οδηγώντας σε σημαντικό αισθητικό πρόβλημα, ειδικά σε σκουρόχρωμα άτομα.Επίσης η απώλεια της χρωστικής μπορεί να αφορά και στα μαλλιά ή στους βλεννογόνους. Σε ένα κυμαινόμενο 10-25% των περιπτώσεων ποσοστό το χρώμα μπορεί να επανέλθει αυτόματα ξεκινώντας γύρω από τις τρίχες (περιθυλακικά).

 

TΡΙΧΟΠΤΩΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΔΡΩΝ

 

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ "ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ" ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΘΕΤΙΚΑ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΩ ΤΟΥ 90% ΤΩΝ  ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗΣ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ !

 

Στους άνδρες, η τριχόπτωση ξεκινάει ως μια σχεδόν ομοιόμορφη, συμμετρική αραίωση κατά μήκος της μετωπιαίας γραμμής και των κροτάφων που ακολουθείται από αραίωση στην κορυφή του κεφαλιού. Με την πάροδο του χρόνου, οι άδειες περιοχές, συχνά ενώνονται και δίνουν την εικόνα που ξέρουμε, τη φαλάκρα.

 

 

Η εικόνα και η πορεία εξέλιξης της γυναικείας τριχόπτωσης είναι διαφορετική. Ξεκινάει διάχυτη αραίωση της τριχοφυΐας στο πάνω μέρος του κεφαλιού ενώ σχεδόν πάντα οι γυναίκες διατηρούν την μετωπιαία τριχοφυΐα τους.Οι γυναίκες παρατηρούν συνήθως μια σταδιακή μείωση του συνολικού όγκου των μαλλιών τους, συχνά με μια συγκεντρωμένη αραίωση στην κορυφή του κεφαλιού. Η κατάσταση μπορεί να αρχίσει οποιαδήποτε στιγμή μετά την εφηβεία, αλλά συχνά γίνεται αισθητή κατά τη διάρκεια και μετά την εμμηνόπαυση, οπότε επιδεινώνεται από τις ορμονικές αλλαγές.

 

Οι διαφορές ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες όσον αφορά την τριχόπτωση εντοπίζονται τόσο στον τρόπο εμφάνισης όσο και στους υποκείμενους βιολογικούς μηχανισμούς και αιτίες.Στις γυναίκες, τα τριχοθυλάκια που επηρεάζονται από τη δράση των ορμονών είναι συνήθως διάχυτα σε όλη την έκταση του τριχωτού, ενώ στους άνδρες βρίσκονται συγκεντρωμένα στη μετωπιαία γραμμή και προς το εσωτερικό του τριχωτού μέχρι την κορυφή. Οι γυναίκες διατηρούν συνήθως τη μετωπιαία γραμμή σε αντίθεση με τους άνδρες στους οποίους αποτελεί συχνά το πρώτο τμήμα του τριχωτού που πλήττεται από την τριχόπτωση. Ενώ για τους άνδρες η ορμονική επίδραση οφείλεται στην παρουσία της τεστοστερόνης και των παραγώγων της, στη γυναικεία τριχόπτωση πλήθος άλλων ορμονών επιδρούν στα τριχοθυλάκια. Δηλαδή στις γυναίκες συμμετέχουν και άλλοι μηχανισμοί, όπως ορισμένα ένζυμα που επηρεάζουν με διαφορετικό τρόπο την τριχόπτωση.

 

Αν και οι αιτίες διαφοροποίησης μεταξύ ανδρικής και γυναικείας τριχόπτωσης δεν έχουν πλήρως εξακριβωθεί μέχρι σήμερα, εντούτοις σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν τα διαφορετικά επίπεδα ορμονών στον οργανισμό κάθε φύλου, όπως και οι έντονες ορμονικές διακυμάνσεις του γυναικείου οργανισμού (εγκυμοσύνη, θηλασμός, εμμηνόπαυση). Η πιο συνήθης αιτία της γυναικείας τριχόπτωσης είναι οι ορμονικές διαταραχές. Επιπλέον, η γυναικεία τριχόπτωση είναι πιο επιρρεπής σε εξωτερικούς παράγοντες και φάρμακα.

 

Στις γυναίκες, η τριχόπτωση δεν εκδηλώνεται ως φαλάκρα. Συνήθως διατηρείται η τριχοφυΐα στους κροτάφους και στο μέτωπο, αλλά παρατηρείται έντονη λέπτυνση των τριχών στην βρεγματική περιοχή και στην κορυφή της κεφαλής. Μπορεί αρχικά η τριχόπτωση εκδηλώνεται με αυξανόμενη απώλεια των μαλλιών, αλλά με τον καιρό το κύριο χαρακτηριστικό είναι η μείωση της πυκνότητας των μαλλιών και η λέπτυνση της τρίχας. Οι προσβεβλημένες γυναίκες βλέπουν μείωση στον όγκο των μαλλιών τους ή όταν χτενίζονται συνειδητοποιούν ότι μπορούν να δουν το δέρμα του κεφαλιού τους, το οποίο παλαιότερα δεν φαινόταν.

 

Η τριχόπτωση στη γυναίκα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία μετά την εφηβεία, αν και έχουν παρατηρηθεί δύο κύριες ηλικίες έναρξης: από την εφηβεία έως τα πρώτα χρόνια της τρίτης δεκαετίας της ζωής (αυτή είναι η πρώιμη έναρξη) και από τα 40 έως τα 50 χρόνια (όψιμη έναρξη). Στην πέμπτη δεκαετία της ζωής, το 40% των γυναικών θα εμφανίσει κάποια τριχόπτωση, συχνά απότομα διότι σταματάει η παραγωγή των γυναικείων ορμονών, που δρουν προστατευτικά στα τριχοθυλάκια.

 

Φαίνεται ότι ο κληρονομικός παράγοντας είναι ισχυρός, κυρίως στις γυναίκες με πρώιμη γυναικείου τύπου τριχόπτωση, στις οποίες παρατηρείται ισχυρότερο οικογενειακό ιστορικό αλωπεκίας. Οι γυναίκες αυτές έχουν επίσης περισσότερες πιθανότητες να έχουν ιστορικό δασυτριχισμού (έντονη τριχοφυΐα στο «μουστάκι» και στο σαγόνι), ακμή που επιμένει κατά την ενήλικη ζωή ή ακανόνιστο κύκλο εμμήνων ρύσεων (περίοδο). Ολα αυτά αποτελούν δυνητικές ενδείξεις υπερπαραγωγής ανδρογόνων στον οργανισμό τους ή ανδρογονικής υπερευαισθησίας – όπως, λ.χ., συμβαίνει σε προβλήματα όπως το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών.

 

Άλλες αιτίες τριχόπτωσης στις γυναίκες εντοπίζονται στην ανεπάρκεια σιδήρου και φερριτίνης στο αίμα, στην έλλειψη φυλλικού οξέος, σε διάφορα ενδοκρινικά προβλήματα, όπως π.χ. μια δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, ή σε φάρμακα. Αρκετές φορές, η αιτία μιας έντονης τριχόπτωσης στη γυναίκα είναι πολύ απλός, καθώς μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και μετά από μια εξαντλητική δίαιτα, η οποία στέρησε τον οργανισμό από πολύτιμα στοιχεία και πρωτεΐνες.

 

Τα πιο συχνά αίτια της γυναικείας τριχόπτωσης σχετίζονται με τους εξής παράγοντες:

 

•     Ορμονικές διαταραχές (μεταβολές στα επίπεδο των ορμονών)

•     Εγκυμοσύνη, με ενδείξεις κατά την επιλοχεία περίοδο

•     Εμμηνόπαυση

•     Παθήσεις του τριχωτού

•     Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

•     Κληρονομική προδιάθεση

•     Υψηλού βαθμού εμπύρετες καταστάσεις

•     Έντονη συναισθηματική φόρτιση ή στρες-ψυχολογικό, σωματικό, μετεγχειρητικό

•     Αυστηρές δίαιτες, κακής ποιότητας διατροφή (διατροφική ανεπάρκεια πρωτεΐνης, βιταμινών, ιχνοστοιχείων και μετάλλων, κυρίως σιδήρου)

•     Αναιμία

•     Υπερβολική λήψη βιταμίνης Α

•     Δυσλειτουργίες θυρεοειδή (υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός)

•  Διάφορες παθήσεις, όπως διαβήτης, δερματολογικές ασθένειες(πχ δερματίτιδα, έκζεμα) κλπ

•     Χρόνιες ασθένειες

•     Χημειοθεραπεία, θεραπεία με ακτινοβολίες

•  Φαρμακευτικές αγωγές-αντικαταθλιπτικά, αντιφλεγμονώδη, κατά της χ