Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

Oμοιοπαθητική Φροντίδα Υγείας

 

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ

AΘΗΝΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ

 

ΧΡΟΝΙΕΣ ΟΡΓΑΝΙΚΕΣ  ΠΑΘΗΣΕΙΣ

ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ  ΕΛΕΓΧΟΣ (CHECK UP)

περισσότερα more

EΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ  -ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Επιτρέπεται η χρήση συμβατικών φαρμάκων στη διάρκεια της Ομοιοπαθητικής αγωγής;

Δεν υπάρχει ουδεμία αλληλεπίδραση μεταξύ των ομοιοπαθητικών και των συμβατικών (χημικών) φαρμάκων,δεδομένου ότι τα ομοιοπαθητικά "φάρμακα" δεν περιέχουν ούτε ιχνος φαρμακολογικά δραστικής χημικής ουσίας και η δράση τους είναι αποκλειστικά βιοφυσική πληροφορική.

Αληθεύει  ότι με την Ομοιοπαθητική επιδεινώνεται αρχικά η κατάσταση του ασθενούς ;

Τόσο ο Hahnemann,όσο και ο Ιπποκράτης,εχουν ως θεμελιώδη αρχή της Ομοιοπαθητικής την ομαλή αποκατάσταση της υγείας χωρίς να υποβάλλεται ο ασθενής σε οιαδήποτε επιβάρυνση. Το προνόμιο των επιδεινώσεων,παρενεργειών και επιπλοκών μπορούν να έχουν μόνον χημικά φάρμακα σε τοξικές δόσεις,  και βέβαια τα Ομοιοπαθητικά δεν είναι χημικά φάρμακα.

 

Και με τον Καφε τι γίνεται ?

Eπισταμένη αναδρομή στην ιατρική βιβλιογραφία δεν δείχνει να υπάρχει η παραμικρή αντένδειξη για καφέ, σοκολάτα, κτλ. Χωρις υποστήριξη απο την ιατρική βιβλιογραφία,καθε θεραπευτική συμβουλή είναι απλά εμπειρική και σε καμμία περίπτωση επιστημονικά αποδεδειγμένη.

περισσότερα more

Περιπτώσεις ασθενών

 

ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ σε όλο το φάσμα των οργανικών παθήσεων και ψυχοσωματικών προβλημάτων  για μια καλύτερη κατανόηση της Ομοιοπαθητικής προσέγγισης με παραδείγματα.

Κάθε περίπτωση στην Ομοιοπαθητική αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα και καμμία αγωγή δεν είναι ίδια με οποιαδήποτε άλλη για το ίδιο πρόβλημα υγείας σε άλλους ασθενείς.

 

Η Κλασσική Ομοιοπαθητική,

  • όπως διαμορφώθηκε επι δεκαετιες μέσα στη Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Φροντίδα Υγείας σε πολλές χώρες του κόσμου,
  • συνδυάζει την Ολιστική και Εξατομικευμένη προσέγγιση με την γνώση και αξιολόγηση της Παθολογίας των οργάνων του σώματος , των λειτουργικών τους αλληλουχιων και διασυνδέσεων
  • και εφαρμόζει πάντοτε το "Όμοιο φάρμακο", αυτο που αποδεδειγμένα έχει εξειδικευμενη και εκλεκτική δράση σε όλα τα επίπεδα,στα οποία εξελίσσεται η κάθε νόσος.
περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
Αρχική /

Oμοιοπαθητικά Φάρμακα

Ομοιοπαθητικά φάρμακα

Καταρχήν είναι πολύ πιο σωστό να αναφερόμαστε σε ομοιοπαθητικα σκευάσματα και όχι σε «φάρμακα»,μια και το ομοιοπαθητικό σκεύασμα δεν περιέχει χημικά ενεργά συστατικά αλλα είναι απλά φορέας μιάς συγκεκριμένης,σε κάθε περίπτωση, φαρμακευτικής πληροφορίας,βιοφυσικά αποτυπωμένης.

Ως εκ τούτου η Ομοιοπαθητική αγωγή δεν είναι δυνατόν να έχει την παραμικρή παρενέργεια στον οργανισμό αλλα και δεν ειναι δυνατόν να έχει την παραμικρή αλληλεπίδραση με τα συμβατικά χημικά φάρμακα.


Πηγές ομοιοπαθητικών φαρμάκων

Δίνεται ο κατάλογος των συνήθων πηγών με μερικά παραδείγματα ομοιοπαθητικών φαρμάκων, που προέρχονται από τις αντίστοιχες πρώτες ΰλες.

Α. Ουσίες φυτικής προέλευσης


1.Ολόκληρο το φυτό Aconitum Napellus Calendula officinalis Chamomilla
2.Φύλλα Rhus Toxicodendron

3.Ρίζες Ipecacuanha Bryonia Alba
4.Φλοιός Cinchona officinalis
5.Φρουτα-Σπόροι Nux Vomica Phytolacca Decandra Ignatia Amara
6. Βλαστάρια-Φυτρα Ribes nigrum Pinus Montana

Β. Ουσίες ζωικής προέλευσης

Apis Mellifica Cantharis Sepia Officinalis Lachesis muta Tarantula Hispanica

Γ. Χημικές ουσίες και ορυκτά
Arsenicum album Carbo vegetabilis Kalium Bichromicum Plumbum Metallicum Calcarea Carbonica

Δ. Βιολογικά προϊόντα

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα λεγόμενα νοσώδη, τα ισοπαθητικά και τα οργανοθεραπευτικά, που περιγράφονται σε ειδικό κεφάλαιο, λόγω ειδικής σημασίας και σπουδαιότητας.

 

Φαρμακοτεχνία ομοιοπαθητικών φαρμάκων

1. Προετοιμασία μητρικών βαμμάτων (mother tinctures)

Τα μητρικά βάμματα μπορούν να ορισθούν σαν ομοιοπαθητικά φάρμακα στην πλέον συμπυκνωμένη τους μορφή. Όλα χα μητρικά βάμματα συμβολίζονται με το ελληνικό γράμμα «φ» ή με τη συντομογραφία ΜΤ.


Παρασκευάζονται με κατάλληλη μηχανική επεξεργασία της πρώτης ΰλης σε υδατικό διάλυμα αλκοόλης, «ηλικίωση» του διαλύματος για ώρες μέχρι ένα μήνα και, τελικά, διήθηση με πίεση. Οι βαθμοί αλκοόλης του διηθήματος ποικίλλουν από 33% μέχρι 90% περίπου, ανάλογα με την πυκνότητα του αρχικού αλκοολικού διαλύματος. Χυμώδη νωπά φυτά δίνουν περίπου 500 ml αδιήθητου χυμού/κιλό πρώτης ύλης. Στον χυμό προστίθεται ποσότητα 95% αλκοόλης όγκου ίσου προς το μισό του χυμού, ώστε το τελικό ΜΤ περιέχει περίπου 33% αλκοόλη σε όγκο. Νωπά φυτά που δίνουν λιγότερο από 350 ml/κιλό, επεξεργάζονται επανειλημμένα σε υδατικά διαλύματα αλκοόλης, έως ότου προκύψει ΜΤ 80-87% σε αλκοόλη.

2. Διαδικασία δυναμοποίησης (potentization)

Η διαδικασία δυναμοποίησης περιλαμβάνει διαδοχικά στάδια αραίωσης και κρούσης. Στις λεγόμενες δεκατιαίες (decimal) δυναμοποιήσεις αρχικά αραιώνεται μια ορισμένη ποσότητα μητρικού βάμματος με υδατικό διάλυμα αλκοόλης 20-30% 9πλάσιου όγκου, ώστε η αραίωση είναι 1:10 ή 10-1 . Εν συνεχεία το αραιωμένο 1:10 διάλυμα υποβάλλεται σε 50-100 κρούσεις πάνω σε σταθερή επιφάνεια (succussion) και διαμορφώνεται έτσι, σύμφωνα με την ομοιοπαθητική ορολογία η 1η  δυναμοποίηση που συμβολίζεται με 10-1 ή πιο συχνά με 1Χ. Το διάλυμα 1X είναι η απλούστερη μορφή ομοιοπαθητικού σκευάσματος ,μετά το ίδιο το μητρικό βάμμα, σε ελάχιστη δόση. Στις επόμενες φάσεις της φαρμακοτεχνίας, που συνήθως ακολουθούν, γίνεται αραίωση 1:10 και 50-100 κρούσεις μιας μικρής ποσότητος της δυναμοποίησης 1X και αυτό που προκύπτει είναι η δυναμοποίηση 2Χ, στο επόμενο στάδιο με τον ίδιο τρόπο παίρνουμε την 3Χ, 4Χ, κ.ο.κ. Έτσι, π.χ. η 8η δεκατιαία δυναμοποίηση ονομάζεται 10-8 ή 8Χ, η 32η δυναμοποίηση 10-32 ή 32Χ, κτλ. Οι δεκατιαίες δυναμοποιήσεις θεωρητικά μπορούν να προχωρήσουν επ' αόριστο, στην πράξη όμως εκτείνονται το πολύ μέχρι 400Χ ή 1000Χ. Φυσικά, φαίνεται αμέσως ότι αραιώσεις μεγαλύτερες του 10-24 ή 24Χ δεν περιέχουν, σύμφωνα με τον αριθμό του Avogadro, ούτε ένα μόριο της αρχικής δρόγης, ενώ μια αραίωση της τάξης του 10-3 αντιστοιχεί σε κλάσματα του 1 mg και μια αραίωση της τάξης του 10-6 αντιστοιχεί σε κλάσματα του 1μg δηλαδή σε πολύ μικρές ή ελάχιστες ποσότητες της αρχικής δρόγης, πάντως όμως ανιχνεύσιμες μέχρι ένα σημείο και μετρήσιμες. Σημειωτέον ότι σε μερικές χώρες αντί του λατινικού συμβόλου Χ χρησιμοποιείται το D (decimal).


Εκτός από τις δεκατιαίες δυναμοποιήσεις, ευρύτατα χρησιμοποιούνται και οι λεγόμενες εκατοστιαίες δυναμοποιήσεις, που παριστάνονται με c ή C (centecimal) ή CH, ανάλογα με τη χώρα. Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται ο συμβολισμός CH. Η ουσιαστική διάφορα αυτής της κλίμακας σε σχέση με τη δεκατιαία είναι ότι εδώ οι αραιώσεις γίνονται με αναλογία όχι 1:10, αλλά 1:100. Έτσι, η 1η εκατοστιαία δυναμοποίηση συμβολίζεται με 100-1 ή 1CH, η 2η  με 2CH, κ.ο.κ. Στη Μ. Βρετανία έχει καθιερωθεί να συμβολίζονται αυτές οι δυναμοποιήσεις μόνον με τον αντίστοιχο αριθμό, δηλαδή η 5η εκατοστιαία δυναμοποίηση συμβολίζεται με 5, η 10η με 10, κτλ. Οι συνήθεις εκατοστιαίες δυναμοποιήσεις επεκτείνονται μέχρι 200CH. Η δυναμοποίηση 1000CH ονομάζεται 1Μ, η δυναμοποίηση 10.000 CH συμβολίζεται 10Μ, η δυναμοποίηση 50. 000 CH λέγεται 50Μ και η 100.000 CH συμβολίζεται CM.

Σ

Οι μορφές με τις οποίες κυκλοφορούν τα ομοιοπαθητικά είναι: α) ταμπλέτες, από μίγμα λακτόζης και σουκρόζης, β) κάψουλες με περιεχόμενο σουκρόζη ή λακτόζη, γ) μικρού ή μεσαίου μεγέθους σφαιρίδια λακτόζης (pills, granules), δ) διαλύματα, ε) κρέμες και αλοιφές στ) υπόθετα, η) σπρέι, θ) κολλύρια, ι) αμπούλες πόσιμες ή ενέσιμες. Η λακτόζη αποτελεί ουσιαστικά το «έκδοχο» του ομοιοπαθητικού φαρμάκου, με υγρή αλκοολική διάλυση του οποίου εμποτίζεται ή αλλιώς «διαβρέχεται» με σπρέι.  Παρόμοια διαδικασία εμβροχής γίνεται για τις κρέμες, αλοιφές και υπόθετα. Τις τελευταίες δεκαετίες οι ομοιοπαθητικές φαρμακοβιομηχανίες παράγουν, μέσα από αυστηρές προδιαγραφές, και σπρέι, κολλύρια και αμπούλες, πόσιμες ή ενέσιμες. Οι συσκευασίες ενέσιμων ομοιοπαθητικών διαλυμάτων, που κυκλοφορούν στο εμπόριο, ανήκουν κυρίως στα ομοτοξικολογικά φάρμακα, τα οποία περιγράφονται σε ειδικό κεφάλαιο.


Στην Ελλάδα έχει καθιερωθεί για την per os χορήγηση των ομοιοπαθητικών η κάψουλα, που είναι μια πολύ εύχρηστη μορφή. Ενώ οι ταμπλέτες και τα σφαιρίδια (pills)  δεν πρέπει να πιάνονται ποτέ με το χέρι, οι κάψουλες τοποθετούνται με το χέρι στη γλώσσα και καταπίνονται με νερό ή, πολύ καλύτερα, αδειάζεται το περιεχόμενο τους (δηλαδή η λακτόζη που περιέχουν) κάτω από τη γλώσσα όπου διευκολύνεται να διαλυθεί με κινήσεις της γλώσσας. Όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ταμπλέτα (που είναι μικρού σχετικά μεγέθους) ή σφαιρίδια, πρώτα αδειάζονται 1-2 στο καπάκι του φιαλιδίου και, μετά, από το καπάκι στον υπογλώσσιο χώρο,όπου διαλύονται αργά με γλείψιμο. Ο υπογλώσσιος χώρος είναι η καλύτερη θέση για να επιδράσει, με τις καλύτερες συνθήκες, το ομοιοπαθητικό φάρμακο στον οργανισμό. Εφόσον χρησιμοποιείται διάλυμα ομοιοπαθητικού, η λήψη γίνεται με ενστάλαξη των σταγόνων  σε 2-3 δάκτυλα νερό της βρύσης και κατάποση γουλιά-γουλιά, αφού κρατιέται για 1 λεπτό το διάλυμα στο στόμα πριν την κατάποση.

 

Οι πλήρεις κατάλογοι των ομοιοπαθητικών φαρμάκων περιλαμβάνονται σε εθνικές φαρμακοποιίες, γνωστότερες από τις οποίες είναι η Βρετανική, η Γαλλική, η Γερμανική και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο συνταγογραφούνται, διακρίνονται σε:

1)  Απλά ή μοναδικά φάρμακα (single remedies)
2)  Συνδυασμένα φάρμακα (combined remedies)
3)  Ειδικά φάρμακα (specific remedies)
4)  Ιδιοσυγκρασικά φάρμακα (constitutional remedies)
5)  Πολύχρηστα φάρμακα (polychrests)

 

Τα απλά φάρμακα στοχεύουν να καλύψουν την ολότητα μιας ΚΠΣ με ένα και μοναδικό φάρμακο. Την έννοια του ενός και μοναδικού φαρμάκου ανέπτυξε ιδιαίτερα ο J.T. Kent, ο οποίος εισήγαγε στην Ομοιοπαθητική την έννοια της ιδιοσυγκρασίας και τα ιδιοσυγκρασιακά φάρμακα, που αποτελούν μια κατηγορία των απλών φαρμάκων. Η αποκλειστική υιοθέτηση του μοναδικού φαρμάκου συνιστά τον λεγόμενο μονισμό (unicism). Ασφαλώς η έννοια του μοναδικού φαρμάκου έχει την αναμφισβήτητη εφαρμογή και αποκλειστικότητα στη συνταγογράφηση με βάση την ιδιοσυγκρασία. Ο ιδρυτής, πάντως, της Ομοιοπαθητικής με την κλασική της μορφή, ο Hahnemann, δεν χρησιμοποιούσε την έννοια της ιδιοσυγκρασίας, αλλά μόνον την έννοια της ολότητας (totality) των συμπτωμάτων, την οποία επιχειρεί να καλύψει με ένα ενιαίο και ολοκληρωμένο τρόπο ο ιατρός, αναζητώντας σαν ιδανική λύση το ένα και μοναδικό κατάλληλο φάρμακο για την περίπτωση.

 

Η έννοια των συνδυασμένων φαρμάκων εισάχθηκε στην Ομοιοπαθητική από τον ιδρυτή της, στις πλέον ώριμες φάσεις του μεγάλου έργου του και προωθήθηκε από μαθητές του, βρίσκοντας μια ευρύτατη εφαρμογή στον χώρο της Κλινικής Ομοιοπαθητικής και, αργότερα, της Ομοτοξικολογίας. Στην επιλογή των συστατικών σε ένα συνδυασμένο ομοιοπαθητικό φάρμακο απαιτείται πολύ καλή γνώση της φαρμακολογίας και φαρμακοδυναμικής, τόσο της κλασικής όσο και της ομοιοπαθητικής, όπως και της εσωτερικής παθολογίας και της παθολογικής φυσιολογίας και ανατομικής, ενώ για την ιδιοσυγκρασική συνταγογράφηση απαιτείται κυρίως ικανότητα ψυχογράφησης  του ασθενούς. Βέβαια, σε οποιαδήποτε περίπτωση ερευνάται, κατ' αρχήν, κατά πόσον μπορεί να καλυφθεί η συνολική εικόνα μιας ΚΠΣ με ένα απλό (single) ομοιοπαθητικό φάρμακο.

 

Ειδικά είναι τα φάρμακα, που η μεγάλη ομοιότητα τους με συγκεκριμένο σύμπτωμα ή συγκεκριμένη νόσο ή πάθηση τα καθιστά de novo ως τα κατ' εξοχήν ενδεικνυόμενα για την περίπτωση, π.χ. το Cuprum στις κράμπες, το Chamomilla στα προβλήματα της οδοντοφυΐας, το Hamamelis στους κιρσούς, κ.ο.κ.

 

Τα πολύχρηστα, τέλος, είναι εκείνα τα οποία έχουν τέτοια ευρεία εικόνα proving, που μπορούν και καλύπτουν μεγάλη ποικιλία ΚΠΣ και γι' αυτόν τον λόγο χρησιμοποιούνται συχνά. Βέβαια, μεταξύ των πολύχρηστων από τη μια και των απλών/ιδιοσυγκρασικών από την άλλη, υπάρχει μια αρκετά ευρεία ζώνη αλληλοεπικάλυψης, που αφορά εκείνα τα άπλα ή ιδιοσυγκρασιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται τακτικά.

Τέλος, όσον άφορα την ονοματολογία των ομοιοπαθητικών φαρμάκων, χρησιμοποιούνται συγκεκομμένα ονόματα, π.χ. Rhus Tox αντί Rhus Toxicodendron, Nux Vom αντί Nux Vomica, Nat Mur αντί Natrum Muriaticum, κτλ

Επιστροφή