Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Παθήσεις και Ομοιοπαθητική

Ποιά είναι η Λογική της Θεραπείας των Χρόνιων Παθήσεων

και πως η κλινικά προσανατολισμένη Ομοιοπαθητική-Ολιστική Ιατρική

ακολουθεί και εφαρμόζει αυτη την Κλασσική  Ιατρική Αντίληψη:

 

Η προσέγγιση της Ομοιοπαθητικής είναι πάντοτε Πληροφορική,δηλαδη το ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνει πληροφορία, γνωστικό υλικό που διδάσκει ,στον Αμυντικό Μηχανισμο,ο οποιος είναι το Εργαλείο του Σώματος με το οποίο συντελουνται όλοι οι Ομοιοστατικοι, ουσιαστικά οι Αυτοθεραπευτικοί Μηχανισμοί.Ο άμεσος στόχος των Αυτοθεραπευτικών Μηχανισμών είναι η αποκατάσταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μια περιοχή του σώματος ή και σε ολόκληρο τον Οργανισμό.

Η αποκατασταση της Φυσικής Ενεργειακής Οικονομίας σε μιά περιοχή ή όργανο του σώματος σημαίνει αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας και της φυσιολογικής δομής,δηλαδη επάνοδο στην Υγεία,στο Restitutio at Integrum,που είναι το κύριο ζητούμενο της Κλασσικής Παθολογίας.

περισσότερα more

Προβλήματα Υγείας

Η   Ομοιοπαθητικη  μπορεί  να βοηθήσει σημαντικά σε προβληματα Υγείας Γυναικών- Ανδρων- Παιδιων και Ηλικιωμενων

στις Γυναικες:

Διαταραχες περιοδου, Χρ Κολπιτιδες/ τραχηλιτιδες, ουρολοιμωξεις, πολυκυστικες ή ανεπαρκεις ωοθήκες,  Υπογονιμότητα

 

στους Ανδρες Xρονια προστατιτιδα, Ουρολοιμωξεις,

προβληματα στυσης και εκσπερματισης,Υπογονιμότητα

 

 

 

στα Παιδια  Αναπτυξιολογικές και Παιδονευρολογικες διαταραχες

   Βρογχικο άσθμα και Αλλεργικές Παθήσεις

 

 

           στους Ηλικιωμενους

  Kινητικές και Νοητικές Δυσλειτουργίες, προβλήματα Κυκλοφορικά-Αγγειακά.

περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
Παθήσεις /

ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ

 

Ο Δρ Τασος Βαρθολομαίος, MD, PhD, MHMA, MFHom Oμοιοπαθητικός- Ιατρός Ιστοπαθολόγος,

είναι μετεκπαιδευμένος

στην Γυναικολογική Παθολογία,

  την Παθολογία της Kύησης

και τη Νεογνική Παθολογία

 

ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ κ ΑΝΔΡΩΝ

Ομοιοπαθητική για ΦΥΣΙΚΗ ΣΥΛΛΗΨΗ

Ομοιοπαθητική  πριν και κατά την διαδικασία ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Ομοιοπαθητική πριν και κατα την διαδικασία της  ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

 

ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ και ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΑ  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ  ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΓΙΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΛΛΗΨΗ  ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

 

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΟΥ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗΣ ΑΝΑΠΑΡΩΓΩΓΗΣ,ΟΠΩΣ Η ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

 

ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ

 

Υπογονιμότητα ορίζεται ως η αδυναμία ενός ζευγαριού να έχει εγκυμοσύνη μετά από ένα χρόνο από σεξουαλικών επαφών χωρίς προφύλαξη. Η υπογονιμότητα είναι πολύ συνηθισμένη. Περίπου το 15 % των ζευγαριών είναι υπογόνιμα.Η ικανότητα ενός ζευγαριού να έχει εγκυμοσύνη εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, τόσο του άνδρα όσο και της συντρόφου του. Μεταξύ όλων των περιπτώσεων υπογονιμότητας, περίπου το 20 % μπορεί να αποδοθεί στον ανδρικό παράγοντα, το 40 % στον γυναικείο, και 30 % μπορεί να αποδοθεί σε παράγοντες, που οφείλονται και στους δύο. Σε περίπου 15 % ζευγαριών, η αιτία της υπογονιμότητας δεν μπορεί κάποιους ειδικούς παράγοντες.

ΑΝΔΡΙΚΗ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ

Η γονιμότητα στους άνδρες απαιτεί φυσιολογική λειτουργία του υποθαλάμου, της υπόφυσης, και των όρχεων. Ως εκ τούτου, μια ποικιλία από διαφορετικές συνθήκες μπορεί να οδηγήσουν σε υπογονιμότητα. Η αξιολόγηση της ανδρικής υπογονιμότητας μπορεί να αποκαλύψει μια υποκείμενη αιτία, η οποία μπορεί να καθοδηγήσει την θεραπεία. Ο έλεγχος ξεκινά συνήθως με ιατρικό ιστορικό, την κλινική εξέταση, και το σπερμοδιάγραμμα.

Το ιστορικό έχει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της αξιολόγησης. Ενδιαφέρουν πληροφορίες σχετικά με την ανάπτυξη παιδική ηλικία και την ανάπτυξη, την σεξουαλική ανάπτυξη κατά την εφηβεία, το σεξουαλικό ιστορικό.  Ασθένειες και λοιμώξεις. Έκθεση σε ορισμένους περιβαλλοντικούς παράγοντες (αλκοόλ, οι ακτινοβολίες, τα στεροειδή, χημειοθεραπεία, και τοξικά χημικά προϊόντα). Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται σε χαρακτηριστικά που συνδέονται με απουσία τεστοστερόνης, η οποία μπορεί να περιλαμβάνουν απώλεια τριχών προσώπου και μαλλιών σώματος και μείωση του μεγέθους των όρχεων.

Άλλες συνθήκες που μπορεί να επηρεάσουν τη ανδρική γονιμότητα περιλαμβάνουν:

• Κιρσοκήλη, όρχεων

•Απούσα σπερματικού πόρου ή πάχυνση του τοιχώματος της επιδιδυμίδας

Σπερμοδιάγραμμα

Το σπερμοδιάγραμμα αποτελεί πολύ σημαντικό για την αξιολόγηση της ανδρικής υπογονιμότητας. Το σπερμοδιάγραμμα αυτή παρέχει πληροφορίες σχετικά με τον όγκο του σπέρματος, τον αριθμό, την κινητικότητα, το σχήμα των σπερματοζωαρίων.

Πριν την συλλογή δείγματος σπέρματος προτείνεται αποφυγή επαφών για 3-5 μέρες. Το δείγμα πρέπει να παραδίδεται στο εργαστήριο μέσα σε μια ώρα.

Εάν η αρχική ανάλυση σπέρματος είναι φυσιολογική, μπορεί ζητηθεί πολλές φορές ένα επιπλέον δείγμα. Αυτό γίνεται καλύτερα μία έως δύο εβδομάδες αργότερα.

Εξετάσεις αίματος παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τις ορμόνες που παίζουν ρόλο στην ανδρική γονιμότητα. Αν η συγκέντρωση σπερματοζωαρίων είναι χαμηλή ή υπάρχει υποψία για ορμονικό πρόβλημα, προτείνονται εξετάσεις αίματος για τη μέτρηση της συνολικής τεστοστερόνη, ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH), ωοθυλακιοτρόπο ορμόνη (FSH), και της προλακτίνης (ορμόνη υπόφυσης).

Σε περίπτωση υποψίας γενετικών ή χρωμοσωμικών ανωμαλιών, εξειδικευμένες εξετάσεις αίματος μπορεί να είναι αναγκαία για να ελέγχεται για την απουσία ή ανώμαλων περιοχών του ανδρικού χρωμοσώματος (χρωμόσωμα Υ).

Βιοψία όρχεων μπορεί να προτείνεται σε άνδρες με χαμηλό αριθμό ή απουσία σπερματοζωαρίων. Η βιοψία επιτρέπει την εξέταση της μικροσκοπική δομής των όρχεων και να καθορίσει εάν το υπάρχει ή όχι σπέρμα.

 

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ

Το ιστορικό μπορεί να παρέχει κάποιες ενδείξεις σχετικά με την αιτία της γυναικείας υπογονιμότητας. Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει συνήθως μια γενική εξέταση, με ιδιαίτερη προσοχή σε τυχόν σημεία ορμονική ανεπάρκεια ή σημεία των άλλων συνθηκών που θα μπορούσε να βλάψει τη γονιμότητα. Η γυναικολογική εξέταση είναι απαραίτητη για τον εντοπισμό ανωμαλιών του αναπαραγωγικού συστήματος. Οι εξετάσεις αίματος παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα διαφόρων ορμονών που παίζουν ρόλο στη γυναικεία γονιμότητα. Στις γυναίκες, οι βασικές ορμόνες που παράγονται από τον υποθάλαμο, την υπόφυση και τις ωοθήκες. Οι ορμόνες αυτές περιλαμβάνουν την ωοθυλακιοτρόπο ορμόνη (FSH), την ωχρινοτρόπο ορμόνη (LH), και την προλακτίνη. Εξετάσεις για την αξιολόγηση της ωορρηξίας είναι απαραίτητες για την  αξιολόγηση της γυναικείας γονιμότητας. Ανωμαλίες της ωορρηξίας μπορεί συχνά να προσδιοριστούν από την εμμηνορρυσία ή επίπεδα ορμονών όπως το προ-ωορρηκτικό κύμα LH ή η προγεστερόνη ωχρινικής φάσης κύκλου.

 

Η αμηνόρροια σημαίνει συνήθως απουσία ωορρηξίας. Η βασική θερμοκρασία του σώματος, αυξάνεται κατά 0,5 º F έως 1,0 º F μετά την ωορρηξία. Τα επίπεδα της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) αυξάνονται περίπου 38 ώρες πριν την ωορρηξία. Αυτή η αύξηση ορμόνη μπορεί να ανιχνευθεί με τη χρήση τεστ ούρων σπίτι. Ωστόσο, στο 15% αδυνατεί να ανιχνεύσει την αύξηση. Τα επίπεδα της προγεστερόνη ορμόνης είναι πιο ακριβής δείκτης ωορρηξίας. Κανονικά, τα επίπεδα της προγεστερόνης αυξάνονται μετά την ωορρηξία. Η  μέτρηση της προγεστερόνης επίπεδο γίνεται συνήθως 18 με 24 ημέρες μετά την πρώτη ημέρα της εμμηνορρυσίας. Αξιολόγηση μήτρας – σαλπίγγων. Ανωμαλίες της μήτρας που μπορούν να συμβάλουν στην υπογονιμότητα περιλαμβάνουν διαρθρωτικές συγγενείς ανωμαλίες, όπως το διάφραγμα της μήτρας, ανωμαλίες που συνδέονται με την έκθεση σε διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES) (μια ορμόνη που χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν για την πρόληψη αποβολών), η οποία μπορεί να προκαλέσει μια σχήματ T μήτρας, τα ινομυώματα, οι πολύποδες. Οι συμφύσεις και η απόφραξη των σαλπίγγων μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα της πυελικής φλεγμονής, ενδομητρίωσης ή συμφύσεις της πυέλου από περιτονίτιδα ή χειρουργική επέμβαση.

Η σαλπιγγογραφία χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στον εντοπισμό των ανωμαλιών μήτρας και σαλπίγγων. Αφορά την προσθήκη ενός μικρού καθετήρα μέσα από τον τράχηλο της μήτρας και στη μήτρα. Μια χρωστική ουσία ενίεται μέσω του καθετήρα, που γεμίζει τη μήτρα και τις  σάλπιγγες. Μια ακτινογραφία λαμβάνεται μετά την έγχυση χρωστικής ουσίας. Η εξέταση γίνεται ενώ η γυναίκα είναι ξύπνια, 5 έως 7 ημέρες μετά την εμμηνορρυσία.

Με την υστεροσκόπηση, ένας μικρός σωλήνα με κάμερα εισάγεται μέσω του τραχήλου και στη μήτρα. Αέρας ή υγρό εγχέεται να στη μήτρα και επιτρέπει στο ιατρό να δει μέσα στη μήτρα. Η υστεροσκόπηση γίνεται συνήθως σε γυναίκες που θεωρείται ότι έχουν παθολογική μήτρα, με βάση την σαλπιγγογραφία ή το υπερηχογράφημα. Αρκετές ανωμαλίες μήτρας αντιμετωπίζονται χειρουργικά κατά τη διάρκεια της υστεροσκόπηση.

Το κολπικό υπερηχογράφημα παρέχει σαφέστερη εικόνα της μήτρας και των ωοθηκών από το υπερηχογράφημα που γίνεται μέσα από την κοιλιά. Γίνεται μέτρηση του μεγέθους και του σχήματος της μήτρας και των ωοθηκών, αξιολόγηση για την παρουσία ή όχι ινομυωμάτων, πολυπόδων ή μορφωμάτων στις ωοθήκες.

Με την λαπαροσκόπηση, ένα λεπτός, φωτιζόμενος σωλήνας εισάγεται μέσα από μια μικρή τομή στην κοιλιακή χώρα, που επιτρέπουν να δούμε τη μήτρα, τις ωοθήκες και τις σάλπιγγες. Η λαπαροσκόπηση μπορεί να εντοπίσει βλάβες και απόφραξη των σαλπίγγων, την ενδομητρίωση, και άλλες ανωμαλίες των πυελικών δομών. Είναι το καλύτερο κριτήριο για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης και συμφύσεων. Επιπλέον, η ενδομητρίωση μπορεί να θεραπευθεί κατά λαπαροσκόπηση, η οποία μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των ποσοστών εγκυμοσύνης σε γυναίκες με υπογονιμότητα που έχουν ενδομητρίωση.

Γενετικές εξετάσεις προτείνονται όταν υπάρχει υποψία για γενετικές ή χρωμοσωμικές ανωμαλίες που συμβάλλουν στην υπογονιμότητα.

 

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ

 

Άγχος, κατάθλιψη, οργή, ντροπή και ενοχή. Σε μία μελέτη, το 40 % των ασθενών με υπογονιμότητα είχαν με κάποιου είδους ψυχιατρική διαταραχή. Η πιο συχνή διάγνωση ήταν η αγχώδης διαταραχή (23%) ακολουθούμενη από μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (17%) Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες μπορούν να υποφέρουν από αυτά τα προβλήματα, τα οποία μπορούν να εμποδίσουν περαιτέρω την ικανότητα του ζευγαριού για εγκυμοσύνη. Ψυχολογική του κατάσταση σχετίζεται με την αποτυχία της θεραπείας της υπογονιμότητας και παρεμβάσεις για την ανακούφιση του στρες που σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά εγκυμοσύνης. Η καλύτερη προσέγγιση για τη θεραπεία της ψυχικής διαταραχής που σχετίζονται με τη θεραπεία υπογονιμότητας δεν έχει προσδιοριστεί. Ωστόσο, αξιολόγηση από ψυχίατρο μπορεί να χρειαστούν για ορισμένα πρόσωπα με σημαντικά συμπτώματα άγχους ή κατάθλιψης.

 

ΕΛΕΓΧΟΣ ΓΙΑ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ

Ο έλεγχος προτείνεται όταν έχουν περάσει 12 μήνες με τακτικές και ελεύθερες (χωρίς προφυλάξεις) επαφές. Τακτικές επαφές θεωρούνται όταν είναι 2 με 3 την εβδομάδα και όχι μόνο τις «γόνιμες ημέρες». Επιπλέον πρέπει η γυναίκα να είναι κάτω των 35 ετών και δεν υπάρχουν, με βάση το ιστορικό, παράγοντες κινδύνου για υπογονιμότητα. Έχουν περάσει 6 μήνες με τακτικές και ελεύθερες επαφές και η ηλικία της γυναίκας είναι 35 με 40 ετών. Προτείνουμε να ξεκινήσει άμεσα ο έλεγχος χωρίς να περιμένουμε τους 6-12 μήνες με τακτικές και ελεύθερες επαφές όταν:

        Η ηλικία της γυναίκας είναι άνω των 40 ετών. Σε γυναίκες με αμηνόρροια, ολιγομηνόρροια ή γενικότερα διαταραχές στην περίοδο. Σε γυναίκες με ιστορικό χημειοθεραπείας ή ακτινοθεραπείας. Σε γυναίκες με ιστορικό σοβαρής ενδομητρίωσης. Σε γυναίκες που υπάρχει υποψία προβλήματος στη μήτρα ή τις σάλπιγγες. Σε ζευγάρια όπου ο σύντροφος έχει ιστορικό χειρουργείου στους όρχεις, παρωτίτιδας σε μεγάλη ηλικία, δυσκολία στην σεξουαλική πράξη, ιστορικό χημειοθεραπείας ή ακτινοθεραπείας. Αν ο άνδρας έχει ιστορικό υπογονιμότητας με άλλη σύντροφο στο παρελθόn

 

ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ

Η ικανότητα ενός ζευγαριού να επιτύχει εγκυμοσύνη εξαρτάται από την φυσιολογική γονιμότητα τόσο του άνδρα όσο και της γυναίκας.Τα αίτια της υπογονιμότητας είναι συνήθως πολύπλοκα αλλά γνωρίζουμε ότι     στο 35% των περιπτώσεων υπάρχει πρόβλημα στο σπέρμα. στο 35% το πρόβλημα εντοπίζεται στις σάλπιγγες. στο 15% υπάρχει διαταραχή στην διαδικασία της ωοθυλακιορρηξίας. σε ένα υψηλό ποσοστό 10% όπου δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε την αιτία (ανεξήγητη υπογονιμότητα). σε ένα 5% εντοπίζουμε πιο σπάνια αίτια. Σε ένα μεγάλο αριθμό περιπτώσεων (35-40%) η βρίσκουμε προβλήματα τόσο στον άντρα όσο και στην γυναίκα.

 

ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ

Η γονιμότητα στους άνδρες απαιτεί την καλή λειτουργία του υποθαλάμου και της υπόφυσης, που βρίσκονται στον εγκέφαλο, καθώς και των όρχεων. Πολλοί διαφορετικοί παράγοντες μπορεί να οδηγήσουν σε υπογονιμότητα. Η διερεύνηση της ανδρικής υπογονιμότητας μπορεί να υποδείξει μια υποκείμενη αιτία, η οποία μπορεί να οδηγήσει και στην θεραπεία. Στην διερεύνηση συνήθως αρχίζουμε με ένα ιατρικό ιστορικό, φυσική εξέταση, και εξέταση σπέρματος. Μπορεί όμως να χρειαστούν και άλλες εξετάσεις οι οποίες συνήθως καθορίζονται σε συνεργασία με ιατρό ουρολόγο.

 

Η ανάλυση σπέρματος (σπερμοδιάγραμμα) είναι απαραίτητη στην διαδικασία διερεύνησης της υπογονιμότητας. Η ανάλυση αυτή παρέχει πληροφορίες σχετικά με την ποσότητα του σπέρματος, τον αριθμό, την κινητικότητα, και τη μορφολογία των σπερματοζωαρίων.Εάν η αρχική ανάλυση του σπέρματος δεν έχει φυσιολογικά αποτελέσματα είναι απαραίτητη η επανάληψη της εξέτασης μετά από 2 μήνες περίπου.Οι εξετάσεις αίματος παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τις ορμόνες που παίζουν ρόλο στην ανδρική γονιμότητα. Εάν η συγκέντρωση σπέρματος είναι χαμηλή ή ο γιατρός υποψιάζεται ένα ορμονικό πρόβλημα, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει εξετάσεις αίματος για τη μέτρηση της ολικής τεστοστερόνης, της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH), της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και της προλακτίνης (ορμόνη της υπόφυσης).Εάν υπάρχει υποψία για γενετικές ή χρωμοσωμικές ανωμαλίες, μπορεί να χρειαστούν εξειδικευμένες εξετάσεις αίματος για να ελεγχθεί εάν απουσιάζουν τμήματα ή υπάρχουν ανωμαλίες στο Υ χρωμόσωμα που υπάρχει μόνο στον άντρα. Μερικοί άνδρες κληρονομούν γονίδια που σχετίζονται με την κυστική ίνωση η οποία μπορεί να οδηγήσει σε υπογονιμότητα λόγω χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων. Ωστόσο, αυτοί οι άνδρες δεν έχουν τα άλλα συνήθη συμπτώματα της κυστικής ίνωσης που αφορούν τον πνεύμονα ή το έντερο.Εάν υπάρχει υποψία απόφραξης στην επιδιδυμίτιδα ή τον σπερματικό πόρο χρειάζεται να γίνει ένα υπερηχογράφημα.Εάν υπάρχει υποψία παλίνδρομης εκσπερμάτισης (είσοδος του σπέρματος στην ουροδόχο κύστη), απαιτείται μια εξέταση ούρων μετά από εκσπερμάτιση.Βιοψία όρχεων (συλλογή ενός μικρού δείγματος ιστού όρχεος) συστήνεται στους άνδρες που δεν έχουν σπερματοζωάρια στην ανάλυση σπέρματος. Η βιοψία μπορεί να γίνει είτε με χειρουργική διάνοιξη των όρχεων ή με αναρρόφηση με λεπτή βελόνα (εισάγοντας μια μικρή βελόνα μέσα στους όρχεις και αφαιρώντας ένα δείγμα του ιστού). Η ανοικτή βιοψία γίνεται συνήθως στο χειρουργείο με γενική αναισθησία, ενώ η αναρρόφηση με λεπτή βελόνα μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία στο ιατρείο. Η βιοψία επιτρέπει στον ιατρό να εξετάσει την μικροσκοπική δομή των όρχεων και να καθορίσει εάν το σπέρμα είναι παρών. Η ύπαρξη παραγωγής σπερματοζωαρίων στους όρχεις, όταν δεν ανιχνεύονται στην εκσπερμάτωση δείχνει μπλοκάρισμα στο αναπαραγωγικό σύστημα.

ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ

 

Το προηγούμενο ιατρικό ιστορικό μπορεί να παρέχει κάποιες ενδείξεις για την αιτία της υπογονιμότητας. Ο ιατρός θα ρωτήσει σχετικά με την ανάπτυξη της παιδικής ηλικίας, την σεξουαλική ανάπτυξη κατά την εφηβεία, το ιστορικό των σεξουαλικών επαφών, πιθανές ασθένειες και λοιμώξεις, χειρουργικές επεμβάσεις, φάρμακα που χρησιμοποιούνται, έκθεση σε ορισμένους περιβαλλοντικούς παράγοντες (αλκοόλ, ακτινοβολία, στεροειδή, χημειοθεραπεία, και τοξικές χημικές ουσίες). Θα αναζητηθούν προηγούμενες εξετάσεις που τυχόν έχουν γίνει και αφορούν την υπογονιμότητα.Η αμηνόρροια (απουσία εμμήνου ρύσης) σημαίνει συνήθως και απουσία της ωοθυλακιορρηξίας, και μπορεί να είναι η αιτία της υπογονιμότητας. Ολιγομηνόρροια (ακανόνιστη και αραιή έμμηνος ρύση) μπορεί να είναι ένα σημάδι ακανόνιστης ωοθυλακιορρηξίας. Αν και η ολιγομηνόρροια δεν αποκλείει την εγκυμοσύνη, μπορεί να μειώνει τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος.

Οι εξετάσεις αίματος παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα διαφόρων ορμονών που παίζουν ρόλο στην γυναικεία γονιμότητα. Στην γυναίκα οι βασικές ορμόνες παράγονται από τον υποθάλαμο, την υπόφυση, και τις ωοθήκες. Αυτές οι ορμόνες περιλαμβάνουν την ωοθυλακιοτρόπο ορμόνη (FSH), την ωχρινοτρόπος (LH) και την οιστραδιόλη ώστε να αξιολογηθεί η λειτουργία των ωοθηκών. H TSH εκτιμά γενικά την λειτουργία του θυρεοειδούς και η προλακτίνη αξιολογεί την πιθανότητα παρουσίας ενός καλοήθους όγκου της υπόφυσης (προλακτίνωμα). Συνήθως αυτές οι εξετάσεις διενεργούνται σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο σε σχέση με τον κύκλο της γυναίκας.Η ωοθυλακιορρηξία (η ρήξη του ωοθυλακίου και η απελευθέρωση ενός ωαρίου από μια ωοθήκη) είναι διαδικασία απαραίτητη για τη γονιμότητα. Οι ανωμαλίες της ωοθυλακιορρηξίας μπορεί συχνά να είναι εμφανείς από ιστορικό του κύκλου της γυναίκας (αμηνόρροια ή ολιγομηνόρροια). Η παρακολούθηση της βασικής θερμοκρασίας του σώματος (που μετράται πριν σηκωθείτε από το κρεβάτι το πρωί) είχε υποστηριχθεί παλιότερα ότι βοηθά, και δείχνει εάν έχει συμβεί ωοθυλακιορρηξία. Η θερμοκρασία μιας γυναίκας αυξάνεται συνήθως κατά μισό με ένα βαθμό Κελσίου μετά την ωοθυλακιορρηξία. Ωστόσο, είναι δύσκολο συνήθως να αξιολογηθεί σωστά και γενικά πιά δεν συνιστάται στην αξιολόγηση της υπογονιμότητας.

Τα επίπεδα της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) αυξάνονται απότομα περίπου 38 ώρες πριν από την ωοθυλακιορρηξία. Αυτή η απότομη αύξηση της ορμόνης μπορεί να ανιχνευθεί χρησιμοποιώντας ένα τεστ ωορρηξίας στο σπίτι (μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα φαρμακεία). Ωστόσο, αυτό το κιτ αποτυγχάνει να ανιχνεύσει το αυξητικό κύμα της ορμόνης περίπου στο 15% των περιπτώσεων. Τα επίπεδα αίματος της ορμόνης προγεστερόνης είναι πιο ακριβής δείκτης της ωοθυλακιορρηξίας. Κανονικά, τα επίπεδα της προγεστερόνης αυξάνονται μετά την ωοθυλακιορρηξία. Η μέτρηση των επιπέδων της προγεστερόνης γίνεται 7 ημέρες μετά την ωοθυλακιορρηξία, συνήθως 20 έως 24 ημέρες μετά την πρώτη ημέρα της εμμήνου ρύσεως.

 

Υπερηχογραφική παρακολούθηση της ωοθυλακιορρηξίας. Γνωρίζουμε ότι ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης τ