Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ-ΙΑΤΡΙΚΗ-ΥΓΕΙΑ

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ

 

Δρ Τάσος Βαρθολομαίος,ΜD,PhD,MFHom

Ομοιοπαθητικός - Ιατρός Ιστοπαθολόγος

 Μέλος και του Βρετανικού Ιατρικού Συλλόγου-Tακτικο Μέλος Βρετανικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής (Faculty of Homeopathy, M.Bρετανία, MFHom)

περισσότερα more

Περιπτώσεις-Ερωτήσεις

 

Ακμή- Προλακτινωμα Υπόφυσης

 Νεαρή δασκάλα,με πολύ άσχημη μορφή ακμής στο πρόσωπό της,το οποίο ήταν παραμορφωμένο από διαπυήσεις και ουλες σε όλη του σχεδόν την έκταση,ενώ παράλληλα παρουσίαζε διαταραχές περιόδου και γαλακτόρροια.Ο εργαστηριακός έλεγχος είχε δέιξει σημαντικά αυξημένη προλακτίνη στο αίμα και ένα κυστικό όζο,πιθανόν αδένωμα και μάλιστα προλακτίνωμα στην υπόφυση,διαμετρου λίγων χιλιοστών.Η νέα αυτή παρουσίαζε τυπική ιδιοσυγκρασιακή εικόνα Tuberculinum,με προεξάρχοντα τα συγκινησιακά στοιχεία και μάλιστα προς την κατεύθυνση του ρομαντισμού,του πάθους καιτης υστερίας.Μετά από ομοιοπαθητική αγωγή λιγων σχετικά μηνών η ακμή υποχώρησε αισθητά,ενώ αποκαταστάθηκε η προλακτίνη ορού στα ανώτερα φυσιολογικά όρια και εξαφανίσθηκε ο όζος,το απεικονιστικά διεγνωσμενο σαν προλακτίνωμα μόρφωμα,της υπόφυσης.

περισσότερα more

ΚΑΡΚΙΝΟΣ-ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ Η  ΚΛΙΝΙΚΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΕΝΗ  ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ

 

Δρ Τασος Βαρθολομαίος , Κλινικός Ομοιοπαθητικός- Ιατρός Ιστοπαθολόγος

Η ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΑΠΑΙΤΕΙ ΥΨΗΛΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ       

Οι φαρμακολογικές δυνατότητες  της Ομοιοπαθητικής προσφέρονται κατεξοχήν για την υποστήριξη του οργανισμού των καρκινοπαθών . Στη διαδικασία αυτή η Ομοιοπαθητική μπορεί να χρησιμοποιείται και παράλληλα με τη Συμβατική Ιατρική (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία,κτλ).

Ο ρόλος της  Ομοιοπαθητικής Φαρμακολογίας στον Καρκίνο είναι  η ενίσχυση των μηχανισμών άμυνας του οργανισμού σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα της ανοσολογίας και η υποβοήθηση των ομοιοστατικών μηχανισμών σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα της παθολογικής φυσιολογίας.

 
 
 
 
 
 
 
Ουσιαστικά,η Κλινικά προσανατολισμένη  Ομοιοπαθητική  απευθύνεται σε εκείνους τους αμυντικους μηχανισμούς του οργανισμου,που έχουν την πλέον αποφασιστική σημασία για τον έλεγχο της εξέλιξης  του Καρκίνου και την Πρόγνωση του,για αυτο τό ίδιο το μέλλον του κάθε ενός πάσχοντος απο Καρκίνο

 

 
περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
Παθήσεις /

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΗΠΑΤΟΣ ΚΑΙ ΧΟΛΗΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ

Η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΗΠΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΟΛΗΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ

 

Η πλέον απλή και ταυτόχρονα σημαντικής αξιοπιστίας διαγνωστική απεικονιστική μέθοδος για τη μελέτη της δομής του ήπατος, της χοληδόχου κύστης και των χοληφόρων οδών είναι το Υπερηχογράφημα (US), ενώ η πλέον ακριβής μορφολογική μελέτη της αρχιτεκτονικής του ηπατικού ιστού (ηπατικά λοβία, πυλαία διαστήματα κτλ) επιτυγχάνεται με την ιστολογική εξέταση μιας αντπροσωπευτικής βιοψίας ήπατος. Η διαγνωστική εκτίμηση της λειτουργικότητας του ήπατος, της χοληδόχου κύστης και των χοληφόρων γίνεται με ορισμένες βιοχημικές αιματολογικές εξετάσεις. Συνήθως η μελέτη σε εξωνοσοκομειακούς ασθενείς ολοκληρώνεται με το υπερηχογράφημα και τις βιοχημικές εξετάσεις.

 

Το ήπαρ καταβολίζει τα περισσότερα φάρμακα και κάθε φάρμακο μπορεί να παρουσιάσει ηπατοτοξικότητα, που εκδηλώνεται πλέον πρώιμα από την άνοδο των τρανσαμινασών (SGOT,SGPT) στο αίμα και μπορεί να οδηγήσει σε αλλοιώσεις τύπου χρόνιας ηπατίτιδας με όλα τα πιθανά συνεπακόλουθα. Για αυτό το λόγο, σε κάθε περίπτωση παρατεταμένης χορήγησης μιας οποιασδήποτε φαρμακευτικής αγωγής, είναι επιβεβλημένο να υποστηρίζεται η αποτοξινωτική λειτουργία του ήπατος με ειδικά ομοιοπαθητικά σκευάσματα, που αποκαλούνται στην ομοιοπαθητική ορολογία «ηπατικά».

 

Η κλινική ομοιοπαθητική θεραπευτική, η οποία δίνει πρώτιστα έμφαση στην παθολογία των ιστών και οργάνων, έχει συχνά ουσιαστικά αποτελέσματα σε ένα ευρύ φάσμα διαταραχών ήπατος-χοληδόχου κύστης-χοληφόρων. Ο προσανατολισμός της κινείται κυρίως προς την αποκατάσταση της βατότητας των χοληφόρων, ενδοηπατικών και εξωηπατικών, στη βελτίωση της ποιότητας της χολής ώστε να αποτρέπεται ο σχηματισμός ιζημάτων (χολικής λάσπης) και εναποθέσεων (κρυστάλλων αλάτων για σχηματισμό λίθων, χοληστερίνης για σχηματισμό πολυπόδων κ.α), στη βελτίωση του μικροπεριβάλλοντος των ηπατοκυττάρων ώστε να διευκολύνεται η κυκλοφορία του συστήματος της πυλαίας και στην ενίσχυση και αποκατάσταση της λειτουργικότητας αυτών των ίδιων των ηπατοκυττάρων.

Οι συνηθέστερες παθήσεις και διαταραχές του ήπατος και της χοληδόχου κύστης, στις οποίες μπορεί να εφαρμόζεται ομοιοπαθητική παράλληλα με την ενδεικνυόμενη αντιμετώπιση από τον ειδικό ιατρό και με τον απαιτούμενο για κάθε περίπτωση εργαστηριακό έλεγχο, είναι:

Χρονία ηπατίτιδα (αιτιολογίας ιογενούς, φαρμακευτικής, τοξικής, αυτοάνοσης, αλκοολικής κ.α), η οποία συχνά οδηγεί σε κίρρωση του ήπατος.

Χρόνια χολοκυστίτιδα.

•Λιθίαση της χοληδόχου κύστης, εφόσον δεν επιβάλλεται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση και ακολουθείται συντηρητική αγωγή.

Λιπώδης διήθηση του ήπατος

Κίρρωση. Η κίρρωση του ήπατος αναφέρεται σε διαταραχή της αρχιτεκτονικής του ήπατος που χαρακτηρίζεται από διάχυτη ίνωση και παρουσία αναγεννητικών όζων. Η κίρρωση του ήπατος επιπλέκεται από εκδηλώσεις πυλαίας υπέρτασης και ηπατικής ανεπάρκειας.

Κακοήθη νεοπλάσματα του ήπατος. Περισσότερες από το 90% των περιπτώσεων ηπατοκυτταρικού καρκίνου (ΗΚΚ) αναπτύσσονται σε κιρρωτικό ήπαρ, αποτελώντας την κυριότερη αιτία θανάτου σε κιρρωτικούς ασθενείς. Τα κακοήθη αυτά νεοπλάσματα, πρωτοπαθή ή μεταστατικά, είναι συνήθως ανεγχείρητα και η αγωγή είναι αποκλειστικά ανακουφιστική και συντηρητική.

Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα της Ομοιοπαθητικής είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιείται ακόμα και σε ασθενείς με εκτεταμένες βλάβες του ήπατος, χωρίς να υπεισέρχεται ο παραμικρός κίνδυνος ηπατοτοξικότητας, αλλά και χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος αλληλεπίδρασης με τυχόν ταυτόχρονα χορηγούμενα κλασσικά φάρμακα ή υπερδοσολογίας λόγω προχωρημένης ηπατικής ανεπάρκειας

 

Επιστροφή