Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ-ΙΑΤΡΙΚΗ-ΥΓΕΙΑ

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ

 

Δρ Τάσος Βαρθολομαίος,ΜD,PhD,MFHom

Ομοιοπαθητικός - Ιατρός Ιστοπαθολόγος

 Μέλος και του Βρετανικού Ιατρικού Συλλόγου-Tακτικο Μέλος Βρετανικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής (Faculty of Homeopathy, M.Bρετανία, MFHom)

περισσότερα more

Περιπτώσεις-Ερωτήσεις

 

Ακμή- Προλακτινωμα Υπόφυσης

 Νεαρή δασκάλα,με πολύ άσχημη μορφή ακμής στο πρόσωπό της,το οποίο ήταν παραμορφωμένο από διαπυήσεις και ουλες σε όλη του σχεδόν την έκταση,ενώ παράλληλα παρουσίαζε διαταραχές περιόδου και γαλακτόρροια.Ο εργαστηριακός έλεγχος είχε δέιξει σημαντικά αυξημένη προλακτίνη στο αίμα και ένα κυστικό όζο,πιθανόν αδένωμα και μάλιστα προλακτίνωμα στην υπόφυση,διαμετρου λίγων χιλιοστών.Η νέα αυτή παρουσίαζε τυπική ιδιοσυγκρασιακή εικόνα Tuberculinum,με προεξάρχοντα τα συγκινησιακά στοιχεία και μάλιστα προς την κατεύθυνση του ρομαντισμού,του πάθους καιτης υστερίας.Μετά από ομοιοπαθητική αγωγή λιγων σχετικά μηνών η ακμή υποχώρησε αισθητά,ενώ αποκαταστάθηκε η προλακτίνη ορού στα ανώτερα φυσιολογικά όρια και εξαφανίσθηκε ο όζος,το απεικονιστικά διεγνωσμενο σαν προλακτίνωμα μόρφωμα,της υπόφυσης.

περισσότερα more

ΚΑΡΚΙΝΟΣ-ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ Η  ΚΛΙΝΙΚΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΕΝΗ  ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ

 

Δρ Τασος Βαρθολομαίος , Κλινικός Ομοιοπαθητικός- Ιατρός Ιστοπαθολόγος

Η ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΑΠΑΙΤΕΙ ΥΨΗΛΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ       

Οι φαρμακολογικές δυνατότητες  της Ομοιοπαθητικής προσφέρονται κατεξοχήν για την υποστήριξη του οργανισμού των καρκινοπαθών . Στη διαδικασία αυτή η Ομοιοπαθητική μπορεί να χρησιμοποιείται και παράλληλα με τη Συμβατική Ιατρική (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία,κτλ).

Ο ρόλος της  Ομοιοπαθητικής Φαρμακολογίας στον Καρκίνο είναι  η ενίσχυση των μηχανισμών άμυνας του οργανισμού σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα της ανοσολογίας και η υποβοήθηση των ομοιοστατικών μηχανισμών σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα της παθολογικής φυσιολογίας.

 
 
 
 
 
 
 
Ουσιαστικά,η Κλινικά προσανατολισμένη  Ομοιοπαθητική  απευθύνεται σε εκείνους τους αμυντικους μηχανισμούς του οργανισμου,που έχουν την πλέον αποφασιστική σημασία για τον έλεγχο της εξέλιξης  του Καρκίνου και την Πρόγνωση του,για αυτο τό ίδιο το μέλλον του κάθε ενός πάσχοντος απο Καρκίνο

 

 
περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
Ομοιοπαθητική Ιατρική /

ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΝΟΣΟΥ(MIASMS)

ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΝΟΣΟΥ-ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΑ "ΜΙΑΣΜΑΤΑ"

 

Μελετώντας τις μολυσματικές ασθένειες, ο Hahnemann ήταν ίσως ο πρώτος που συμπέρανε ότι αυτές πρέπει να προκαλούνται από παθογόνους μικροοργανισμούς. Ειδικότερα, το 1831 στο άρθρο του "Appeal to thinking philanthropists respecting the mode of propagation of the Asiatic Cholera", 50 χρόνια πριν από τον Koch, διατυπώνει ευθέως τη γνώμη ότι το αίτιο της είναι «μιασματικοί μικροοργανισμοί που έχουν ταχεία ανάπτυξη και γίνονται πολυάριθμοι». Ονόμασε, έτσι, αυτούς τους μικροοργανισμούς «μιάσματα» (miasms) και, μάλιστα, πρότεινε και συγκεκριμένα υγειονομικά μέτρα για την πρόληψη και την καταστολή των επιδημιών. Αργότερα, όταν επικέντρωσε την προσοχή του στις χρόνιες παθήσεις, διέκρινε ότι στο ιστορικό, ατομικό και κληρονομικό, των ασθενών υπήρχαν σοβαρές μεταδοτικές αρρώστιες, ορισμένες από τις οποίες επαναλαμβάνονταν με μεγάλη συχνότητα στο ιστορικό ασθενών με συγκεκριμένες ΚΠΣ. Οι ασθένειες αυτές ήταν η ψώρα, η σύφιλη και η βλεννόρροια και μάλιστα φαινόταν ότι, όχι τόσο αυτές οι ίδιες, αλλά η «καταπίεση» τους με τοξικά μέσα οδηγοΰσε σε μια προδιάθεση για συγκεκριμένες ΚΠΣ. Έτσι υποστήριξε την παρουσία τριών, βασικά, «μιασμάτων», του Ψωρικοΰ (Psora), του Συκοτικοΰ (Sycosis) και του Συφιλιδικού (Syphilis), που αναπτύσσονται μετά από καταπίεση (suppression) με τοξικά μέσα, όπως αλοιφές υδράργυρου, κτλ. Αργότερα, ο Allen πρόσθεσε και το Φυματινικό μίασμα (Tubercular), ενώ πολΰ μεταγενέστερα προστέθηκε και το Καρκινικό μίασμα.

 


Η χρήση των τεσσάρων μιασμάτων, των τεσσάρων διακριτών προδιαθέσεων νόσου, είναι ουσιαστική, γιατί μέσα από αυτά αναπτύσσονται στη μεγάλη τους πλειονότητα οι οξείες και οι χρόνιες παθήσεις. Βέβαια, πάντοτε αναζητείται, για να διαλευκανθεί η παθογένεια ενός νοσήματος, η φυσική ιστορία αυτοΰ του ίδιου του νοσήματος και οι παράγοντες που φαίνεται άμεσα να το προκάλεσαν. Πολλές φορές, όμως, αυτό που φαίνεται ότι είναι αίτιο, είναι στην ουσία η αφορμή, το causa occidentalis, ενώ τα αίτια, τα causa causalis, πρέπει να αναζητηθούν στην προηγουμένη φαινομενική κατάσταση υγείας και στις προδιαθέσεις οι οποίες υπήρχαν. Γι' αυτόν τον λόγο, στον θεραπευτικό σχεδιασμό δίνεται βέβαια προτεραιότητα στην αφορμή της νόσου, στην αποκατάσταση της ισορροπίας στα επίπεδα πριν τη νόσο, αλλά μετά, οπωσδήποτε, η προσοχή στρέφεται μέσα στην ολότητα για ρύθμιση όλων των ψυχοφυσιολογικών παραμέτρων που είναι διαταραγμένοι και τελικά για ανεύρεση εκείνων των στοιχείων που απεικονίζουν την προδιάθεση νόσου. Τα στοιχεία αυτά βρίσκονται συνήθως: α) μέσα στο σύνολο των συμπτωμάτων της ολότητας, και ιδιαίτερα αυτών που αφορούν την ιδιοσυγκρασία, β) στο ατομικό ιστορικό, με την εντόπιση σοβαρών λοιμωδών παθήσεων και στο κληρονομικό ιστορικό, με την αναζήτηση σοβαρών λοιμωδών παθήσεων αλλά και σοβαρών χρονιών παθήσεων.

 

Σήμερα, έκτος από τα τέσσερα βασικά μιάσματα, αναγνωρίζεται ότι μίασμα, προδιάθεση νόσου, μπορεί να προκαλέσει οποιαδήποτε λοιμώδης νόσος ή και τοξική ουσία στον οργανισμό. Έτσι, π.χ., μίασμα μπορεί να προκαλέσει μια λοιμώδης μονοπυρήνωση, που είχε άσχημη διαδρομή, πλημμελή αντιμετώπιση ή άφησε τον ασθενή σε κακή φυσική κατάσταση μετά την κλινικό εργαστηριακή, φαινομενική, αποδρομή της. Επίσης προδιάθεση νόσου μπορεί να δημιουργήσει μια επανειλημμένη, μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών για απλά κοινά κρυολογήματα, κ.ο.κ. Όταν υπάρχει σαφές και συγκεκριμένο μιασματικό στοιχείο, δεν μπορεί να υπάρξει ριζική θεραπεία αν δεν εξουδετερωθεί πρώτα αυτή η προδιάθεση νόσου με συγκεκριμένα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Τα συγκεκριμένα φάρμακα, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να είναι μιασματικά, ιδιοσυγκρασιακά, απλά (single remedies), νοσώδη ή ισοπαθητικά φάρμακα, τα οποία περιγράφονται στα αντίστοιχα κεφάλαια.


Εδώ θα δοθεί ένα αρκετά ευρύ περίγραμμα των χαρακτηριστικών των τεσσάρων βασικών μιασμάτων, όπως αυτά αναγνωρίζονται συνήθως σε ένα ιστορικό:

Α. «Ψωρικό» μίασμα

 

Λειτουργικές διαταραχές χαρακτηριζόμενες από υπερευαισθησία σε περι-βαλλοντικούς παράγοντες. Πολλά κρυολογήματα και αλλεργικά προβλήματα. Ευερεθιστότητα, νευρικότητα, υπερκινητικότητα, αυθορμητισμός. Δραματική ανάπτυξη συμπτωμάτων. Άτομα νοητικά, με πλούσιες ιδέες που δεν τις υλοποιούν. Αδύνατη μνήμη και συγκέντρωση. Έντονος εγωκεντρισμός, αποστροφή στην εργασία. Υπολειτουργίες οργάνων ή προβλήματα από ελλείψεις στοιχείων. Υποπλασία ή ατροφία οργάνων. Υπόταση. Ξηρότητα και έντονη ερυθρότητα των βλεννογόνων. Ίλιγγοι σε δυσπεψία, που χειροτερεύουν με την κίνηση. Πόνοι νευραλγικού ή πιεστικού τύπου, που καλυτερεύουν με τη ζέστη και την ανάπαυση. Επιθυμούν πολύ τα γλυκά και τα πικάντικα και αποστρέφονται το γάλα και τα κρύα. Ξερό και τραχύ δέρμα. Χειροτερεύουν τον χειμώνα και ζητούν τη ζέστη και το καλοκαίρι. Βελτιώνονται όταν αυξάνουν οι φυσιολογικές εκκρίσεις, δηλαδή τα ούρα, η εφίδρωση, η περίοδος, κτλ και όταν εμφανίζουν δερματικά προβλήματα. Δεν αντέχουν την ορθοστασία και καλυτερεύουν μετά τη δύση του ήλιου. Χρόνια δυσκοιλιότητα.

Β. «Συκοτικό» μίασμα

 

Κακός συντονισμός λειτουργιών και τάση για υπερτροφία και, ιδιαίτερα, υπερπλασία ιστών ή σκλήρυνση του στρώματος των ιστών. Η υπερπλασία παίρνει αρκετές φορές τη μορφή οζιδίων, όζων, όγκων, πολύποδων, θηλωμάτων, κύστεων, κτλ. Παθολογικές εναποθέσεις στους ιστούς. Βραδεία εξέλιξη των παθολογικών φαινομένων. Απουσία προειδοποιητικών ή έγκαιρων συμπτωμάτων. Αφηρημάδα μεγάλη, διαταραχές σκέψης, ειρμού και αντίληψης. Σκληρότητα, εξαπάτηση, εριστικότητα, αδίστακτη φιλοδοξία χωρίς ηθικούς φραγμούς. Καχυποψία και μίσος. Σύμπλεγμα κατωτερότητας, έμμονες ιδέες, κρυψίνοια, προσποίηση, ψεύδος.
Η γενική κατάσταση βελτιώνεται όταν εμφανίζονται παθολογικές εκκρίσεις. Λιπαρό δέρμα και δύσοσμος ιδρώτας. Υπέρταση. Γυροειδής αλωπεκία. Πρόωρο άσπρισμα των μαλλιών. Ίλιγγοι που χειροτερεύουν στο κλείσιμο των ματιών. Επιδείνωση σε χειροτέρευση του καιρού, σε υγρό καιρό. Χρόνια διαρροϊκά και ρευματικά σύνδρομα. Επιθυμούν το αλάτι, το αλκοόλ, το παχύ κρέας, από τα οποία, όμως, επιδεινώνονται. Σε καταπίεση δερματοπαθειών εμφανίζονται αρχικά διαταραχές νευροφυσιολογικές και μετά ηπατικές ή στο γεννητικό σύστημα. Σε άλλες περιπτώσεις, μετά την καταπίεση δερματοπαθειών ή ρευματοπαθειών, η παθολογία μετακινείται στην καρδιά, συχνότερα στις βαλβίδες. Υπερχρωματικές ή αχρωμικές δερματικές βλάβες. Οι μετατραυματικές ουλές έχουν ιδιαίτερη τάση για χρόνια διαπύηση ή για σχηματισμό νεοπλάσματος.


Όπως ήδη αναφέρθηκε, βλεννώδεις εκκρίσεις από τη μΰτη, τους βρόγχους, τον κόλπο, κτλ βελτιώνουν τη γενική κατάσταση. Για τη βελτίωση της γενικής κατάστασης δεν επαρκεί η αύξηση των φυσιολογικών εκκρίσεων, όπως στο ψωρικό μίασμα. Επίσης βελτιώνεται η γενική κατάσταση όταν εμφανίζουν μυρμηγκιές ή ινώδη οζίδια ή όταν επανεμφανίζονται παθολογικές εκκρίσεις, όπως, π.χ. από την ουρήθρα ή τον κόλπο ή οπισθορρινικά.

Γ. «Συφιλιδικό» μίασμα

 

Παθολογικές αλλοιώσεις που χαρακτηρίζονται από καταστροφή ιστών. Νοσήματα από αυτοανοσοποίηση. Σύνδρομα ανοσοανεπάρκειας. Εξέλιξη των παθολογικών φαινομένων με μέτριο ρυθμό. Διάθεση καταστροφής για τους άλλους και για τον ίδιο τους τον εαυτό, με απουσία κάθε ευγενικού συγκινησιακού ή συναισθηματικού στοιχείου.
Ανευθυνότητα, αντικομφορμισμός, εσωστρέφεια, απόκρυψη συναισθημάτων. Τάσεις αυτοκτονίας. Αδυναμία συγκινησιακής έκφρασης και ανθρώπινης επικοινωνίας. Διάθεση φυγής και απομόνωσης. Μεγάλες δυσκολίες στα μαθηματικά. Η γενική κατάσταση βελτιώνεται από παθολογικές εκκρίσεις, ενώ επιδεινώνεται από τις φυσιολογικές εκκρίσεις. Τάση για ελκωτικές βλάβες με πυοαιματηρό εξίδρωμα, που δεν επουλώνονται. Δυσμορφίες οργάνων ή τμημάτων του σώματος. Δυσπλασία σε ιστολογικό και κυτταρικό επίπεδο. Απλασία ή υποπλασία οργάνων. Δυσοσμία σιέλου και ιδρώτα. Επιθυμούν καπνό, καφέ, αλκοόλ, αποστρέφονται το κρέας. Χειροτερεύουν το βράδυ, στη θάλασσα, το καλοκαίρι* καλυτερεύουν το χειμώνα και στον κρύο καιρό.

Δ. «Φυματινικό» μίασμα

 

Συμπτωματολογία που συνέχεια μεταβάλλεται στην εντόπιση, ποιότητα, κτλ των συμπτωμάτων. Καταστάσεις εναλλασσόμενες και αντιφατικές. Έλλειψη ικανοποίησης. Επιθυμούν πολύ πράγματα που τους επιδεινώνουν, π.χ. γλυκά που τους φέρνουν δυσπεψία, αλλεργικές εκδηλώσεις, κ.ά. Άνθρωποι των συνεχών αλλαγών, κοσμοπολίτες, με ζωή γεμάτη πάθη, υπερβολές και καταχρήσεις. Νοσήματα φθοράς και απίσχνανσης. Θεμελιώδες χαρακτηριστικό η απουσία φοβιών και ανησυχιών. Αδιαφορία για την κατάσταση της υγείας τους. Καλλιτέχνες, ταξιδιώτες, εξερευνητές, τυχοδιώκτες. Ρομαντικοί, με ταραγμένη ζωή, με συγκρούσεις. Επιστάξεις ή αιμορραγίες από το ορθό. Δύσοσμος ίδρωτας, που όταν καταπιέζεται οδηγεί σε πνευμονικά προβλήματα. Άνθρωποι ζωηροί νοητικά, αλλά σωματικά ασθενείς. Μεγάλη ανάγκη για καθαρό αέρα, έστω και κρύο, ακόμη και όταν είναι βαριά άρρωστοι. Συχνά νοσήματα του αναπνευστικού, με βήχα, νυκτερινούς ιδρώτες, αιμόπτυση και αίσθηση πίεσης στο στήθος και διόγκωση λεμφαδένων, ιδιαίτερα τραχηλικών, μεσεντέριων και πυλαίων.

E. «Καρκινικό Μίασμα»

Επιστροφή