Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.grr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr
Ομοιοπαθητική Θεσσαλονίκη | omoiotherapeia.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ-ΟΜΙΛΙΕΣ

ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΣΘΕΝΩΝ

Περιγράφονται ορισμένες ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ

με σοβαρά  ή σύνθετα χρόνια προβλήματα υγείας ,οι οποιες αντιμετωπίσθηκαν με επιτυχία

περισσότερα more

XΡΟΝΙΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

ΚΛΙΝΙΚΗ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

και ΟΜΟΙΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ

ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Σε όλες τις περιπτώσεις των Χρόνιων Οργανικών Παθήσεων εφαρμόζεται πάντοτε εξατομικευμένη Ομοιοπαθητική αγωγή, με αντικείμενο τόσο το πάσχον όργανο του σώματος όσο και το σύνολο του οργανισμού.Σε κάθε περίπτωση εφαρμόζεται το «ομοιο φάρμακο» είτε η αγωγή αφορά ολόκληρο τον οργανισμό είτε ένα όργανο του σώματος ή μια περιοχή του σώματος ή ένα ιστό ή ένα είδος κυττάρων ή βιοχημικών λειτουργιών.Στις Χρόνιες Παθήσεις η σωστη Ομοιοπαθητική αγωγή ιεραρχείται με προτεραιότητα στο πάσχον όργανο ή την διαταραγμένη λειτουργία και με προοδευτική επέκταση στο σύνολο του οργανισμού.

 

 

περισσότερα more


Ιπποκρατική Ιατρική, Ομοιοπαθητική, Σύγχρονη Ιατρική
Παθήσεις /

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΗΠΑΤΟΣ-ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ ΗΠΑΤΟΣ

Καρκίνος του Ήπατος, Ηπάτωμα, Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ, HCC)
Πρωτοπαθής καρκίνος του ήπατος



Τα πρωτοπαθή νεοπλάσματα του ήπατος είναι πρώτιστα επιθηλιακά αδενοκαρκινώματα, προερχόμενα από δύο σημαντικούς τύπους κυττάρων: τα ηπατοκύτταρα και τα κύτταρα του επιθηλίου των χοληφόρων αγγείων.

Συνεπώς η ταξινόμησή τους είναι η ακόλουθη:

    Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ)
    Χολαγγειοκαρκίνωμα (ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα)
    Μικτό ηπατικοχολαγγειοκαρκίνωμα (χολαγγειοηπάτωμα)
    Αδιαφοροποίητο καρκίνωμα

Οι δύο τελευταίοι τύποι είναι πρακτικά ΗΚΚ και ως εκ τούτου εξετάζονται μαζί με αυτό. Το ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα εξετάζεται στα χοληφόρα. Υπάρχουν και άλλοι πρωτοπαθείς όγκοι του ήπατος που όμως η περιγραφή τους ξεφεύγει από τους σκοπούς του παρόντος
Ηπάτωμα, Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

Το Ηπάτωμα η Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι ο συχνότερος πρωτοπαθής κακοήθης όγκος του οργάνου αυτού (90-95% των πρωτοπαθών κακοήθων όγκων του ήπατος), και η συχνότερη αναλογικά θανατηφόρος κακοήθης νεοπλασία στον άνθρωπο, μιας και οι θάνατοι από τον όγκο αυτόν ανέρχονται σε 1,25 εκατομμύρια/έτος παγκοσμίως.

Συχνότητα

Το ΗΚΚ είναι η 6η πιο συχνή θανατηφόρος κακοήθεια για τους άνδρες και η 10η για τις γυναίκες στις ΗΠΑ, με περίπου 300.000-1.000.000 καινούργιες περιπτώσεις κατ’ έτος, ενώ στη συχνότητα δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των 10 πρώτων και στα δύο φύλα. Είναι συχνότερος σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Αφρική, η Νότιο-Ανατολική Ασία, η Ιταλία και η Ελλάδα, συγκριτικά με τη Βόρεια Αμερική, τη Βρετανία και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Η συχνότητα της νόσου συνεχώς αυξάνει, ενώ στις ΗΠΑ έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 30 έτη και ίσως η αύξηση αυτή να σχετίζεται με την HCV λοίμωξη και τη μετανάστευση. Η αναλογία αρρένων/θηλέων είναι 3,7:1 εκτός από τις περιπτώσεις που δεν προϋπάρχει ηπατική νόσος, όπου η σχέση είναι 1:1. Πρόσφατες μελέτες δεικνύουν, ότι η νόσος εμφανίζεται σήμερα σε νεότερες ηλικίες (40-60 ετών), αν και είναι σπάνια στα παιδιά.

Δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη γενετικής προδιάθεσης σε διάφορες φυλές ή εθνικές ομάδες, η δε προτίμησή της στους άνδρες μάλλον περισσότερο σχετίζεται με τη μεγαλύτερη έκθεση των ανδρών σε περιβαλλοντολογικούς παράγοντες, που σχετίζονται με τη νόσο (HBV, HCV, αλκοολισμός κ.λπ.).

Αιτιολογία

Η χρονία ηπατική νόσος και ειδικότερα η εξ ηπατίτιδας Β (HBV), πιθανότερα να αποτελεί τον κύριο αιτιολογικό παράγοντα του ΗΚΚ. Η σχέση αυτή είναι σταθερή σε όλα τα γεωγραφικά διαμερίσματα του κόσμου, μας επιτρέπει δε να ενοχοποιήσουμε τον ιό της ηπατίτιδας Β, μιας και το 25% των φορέων θα αναπτύξουν ΗΚΚ. Όμως, δεν έχει με απόλυτη βεβαιότητα αποδειχθεί, εάν τη νόσο προκαλεί η χρόνια ηπατίτιδα Β ή η χρόνια ηπατική βλάβη που αναπτύσσεται στους χρόνιους φορείς, παρόλο που η κίρρωση δεν αποτελεί απαραίτητα την αιτία για τη δημιουργία του ΗΚΚ σε ασθενείς με HBV λοίμωξη ή σε αυτούς που είναι χρόνιοι φορείς. Ο σχετικός κίνδυνος ανάπτυξης ΗΚΚ των φορέων της HBV είναι 9,7. Η έναρξη του εμβολιασμού κατά της ηπατίτιδας Β πριν από λίγα χρόνια έχει ήδη αποδείξει τη σχέση αυτή στο μέλλον, με την πτώση της συχνότητας του ΗΚΚ μεταξύ των εμβολιασθέντων. Το DNA και το RNA του ιού της ηπατίτιδας Β υπάρχει στο γενετικό υλικό του ΗΚΚ, παρόλο που αυτό το ιικό γενετικό υλικό δεν περιέχει γνωστά ογκογονίδια.

Ενώ η σχέση του ιού της ηπατίτιδας C με το ΗΚΚ δεν έχει ακόμα διευκρινισθεί πλήρως, φαίνεται όμως ότι και η λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV) έχει άμεση σχέση με την ανάπτυξη ΗΚΚ. Στις Ευρωπαϊκές χώρες, την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ μέχρι και το 83% των ΗΚΚ σχετίζονται με τη λοίμωξη HCV, συχνά σε συνδυασμό με κατάχρηση αλκοόλ και της HBV. Φαίνεται μάλιστα ότι οι ιοί των δύο αυτών ηπατιτίδων εμφανίζουν συνέργεια ως προς την ανάπτυξη του ΗΚΚ. Ο ιός της ηπατίτιδας C (RNA μονής έλικας) δεν συμπεριλαμβάνεται στο γενετικό υλικό του ΗΚΚ και έτσι πιθανολογείται ότι ο μηχανισμός ανάπτυξης ΗΚΚ επί ασθενών με ηπατίτιδα C μάλλον σχετίζεται με την ανάπτυξη χρονίας ηπατικής βλάβης. Άλλοι αιτιολογικοί παράγοντες και αντίστοιχοι παράγοντες κινδύνου της νόσου είναι η ομάδα αίματος B, το ηπατικό αδένωμα, η επανειλημμένη βρώση τροφών με μεγάλη περιεκτικότητα σε αφλατοξίνη (aflatoxin), άλλα είδη κίρρωσης η χρονίας ενεργού ηπατίτιδας, η νόσος του Wilson, η τυροσιναιμία, οι γλυκογονιάσεις, η έλλειψη α1-αντιθρυψίνης κ.ά.

Πιθανοί παράγοντες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη ΗΚΚ είναι διάφορες μυκοτοξίνες, φυτικά αλκαλοειδή, αντισυλληπτικά από του στόματος, ανδρογόνα, vinyl chloride, thorotrast, παράσιτα, η πορφυρία, οργανοχλωριούχα εντομοκτόνα, η μεμβρανώδης απόφραξη της κάτω κοίλης φλέβας, η αιμοχρωμάτωση, η έλλειψη της alpha1-antitrypsin και φυσικά το αλκοόλ και το κάπνισμα. Η Tamoxifen ενοχοποιήθηκε για ανάπτυξη ΗΚΚ σε πειράματα με αρουραίους, και σε μία μελέτη σε ανθρώπους. Αντίθετα, όμως, η tamoxifen έχει χρησιμοποιηθεί και ως αντινεοπλασματικός παράγοντας, σε ασθενείς με προχωρημένο ΗΚΚ.

Η σχέση του ΗΚΚ με τα αντισυλληπτικά είναι παρόμοια αυτής με την ανάπτυξη ηπατικού αδενώματος. Η πιθανότητα εξαλλαγής ενός ηπατικού αδενώματος σε ΗΚΚ είναι περίπου 10% στη δεκαετία. Μερικές από τις περιπτώσεις ινοπεταλιώδους ΗΚΚ σε νέους ασθενείς (<35 ετών) φαίνεται ότι σχετίζονται με τη χρήση αντισυλληπτικών.
 

Επιστροφή